به گزارش سرویس ترجمه خبرگزاری ایمنا، رستورانهای سنتی ژاپنی که دههها یکی از مهمترین مراکز تعاملات اجتماعی و بخشی جداییناپذیر از فرهنگ شهری این کشور بهشمار میرفتند، این روزها با دشوارترین شرایط اقتصادی سالهای اخیر روبهرو هستند. هجوم سبک زندگی غربی، افزایش هزینههای مواد غذایی و نیروی انسانی، کمبود کارکنان و تغییر الگوهای اجتماعی موجب شده است شمار تعطیلی این کسبوکارها به رکوردی بیسابقه برسد. در همین حال، ظهور رقبای جدید و تغییر ذائقه مشتریان، فشار مضاعفی بر این مراکز سنتی وارد کرده است.
این رستورانها که از واحدهای کوچک خانوادگی تا مجموعههای بزرگ و زنجیرهای را در بر میگیرند، همواره بازتابی از وضعیت اقتصادی و اجتماعی ژاپن بودهاند. رونق یا رکود آنها بیشتر نشانهای از تحولات گستردهتر در اقتصاد کشور محسوب میشود و اکنون نیز شرایط دشوار اقتصادی و تغییرات فرهنگی تأثیر مستقیمی بر فعالیت آنها گذاشته است.
در محله شیموکیتازاوا در توکیو که به خیابانهای باریک، فروشگاههای لباس دستدوم، صفحات موسیقی و مراکز فرهنگی مستقل شهرت دارد، بسیاری از رستورانهای سنتی ژاپنی همچنان با همان شیوههای قدیمی فعالیت میکنند. این منطقه در سالهای اخیر به یکی از مقاصد محبوب گردشگران خارجی تبدیل شده است، اما بسیاری از این رستورانها نتوانستهاند از رونق گردشگری بهره قابل توجهی ببرند.
بر اساس آمار مؤسسه تحقیقات توکیو شوکو ریسرچ، رستورانهای سنتی ژاپنی در گذشته نیز بحرانهای مختلفی را تجربه کردهاند. پس از ترکیدن حباب شرکتهای اینترنتی در اوایل دهه ۲۰۰۰، شمار ورشکستگیهای این بخش برای نخستینبار از ۲۰ مورد فراتر رفت. چند سال بعد نیز تصویب قوانین سختگیرانهتر درباره رانندگی در حالت مستی، که مسئولیتهایی را متوجه مراکز پذیرایی میکرد، باعث تعطیلی دهها واحد شد. همچنین پس از زلزله، سونامی و بحران هستهای سال ۲۰۱۱، کاهش فعالیتهای اجتماعی و تجمعات عمومی ضربه سنگینی به این بخش وارد کرد. با این حال، شرایط کنونی از بسیاری جهات بیسابقه ارزیابی میشود. تنها در فاصله ژانویه تا آوریل سال جاری، ۸۸ رستوران سنتی ژاپنی تعطیل شدهاند که نسبت به مدت مشابه سال ۲۰۲۵ بیش از ۵۰ درصد افزایش نشان میدهد و بالاترین رقم ثبتشده تاکنون است.
افزایش هزینه مواد غذایی، نوشیدنی و دستمزد کارکنان از مهمترین عوامل این وضعیت بهشمار میرود. علاوه بر این، یافتن نیروی کار مناسب برای بسیاری از کسبوکارها دشوارتر از گذشته شده است، از سوی دیگر، نسل جوان ژاپن تمایل کمتری به مصرف نوشیدنیهای الکلی دارد و میهمانیها و دورهمیهای پس از ساعات کاری که زمانی بخش مهمی از فرهنگ سازمانی ژاپن محسوب میشد، بهتدریج جایگاه سابق خود را از دست داده است.
اگرچه بسیاری از رستورانهای زنجیرهای بزرگ با استفاده از منوهای لمسی چندزبانه توانستهاند از افزایش شمار گردشگران خارجی بهرهمند شوند، اما بسیاری از رستورانهای مستقل بهدلیل محدودیتهای زبانی نتوانستهاند از ورود بیش از ۴۲ میلیون گردشگر خارجی به ژاپن در سال گذشته سهم قابلتوجهی کسب کنند.
در شرایطی که رستورانهای سنتی ژاپنی برای حفظ جایگاه خود تلاش میکنند، رقیبی غیرمنتظره نیز در حال گسترش حضور خود در بازار است. زنجیره رستورانها و کافههای سبک بریتانیایی HUB که در سال ۱۹۸۰ تأسیس شد، اکنون به یکی از بازیگران موفق این صنعت تبدیل شده است.
این مجموعه که از الگوی مراکز پذیرایی بریتانیایی الهام گرفته، در ابتدا برای آشنا کردن مشتریان ژاپنی با شیوه سفارش و پرداخت در پیشخوان با چالشهایی روبهرو بود، اما اکنون ۱۱۰ شعبه در سراسر ژاپن دارد و از شمالیترین تا جنوبیترین مناطق کشور گسترش یافته است. این شرکت در سال ۲۰۲۳ وارد بورس توکیو شد و همچنان روند توسعه خود را ادامه میدهد.
موفقیت HUB تا حد زیادی به بهرهگیری از روشهای نوین بازاریابی وابسته است. این مجموعه با انیمهها، مانگاها، تولیدکنندگان محتوای اینترنتی و شخصیتهای مجازی همکاری میکند و از این طریق مخاطبان جدیدی را جذب کرده است، همچنین پخش مسابقات فوتبال لیگ برتر انگلیس و لیگ حرفهای ژاپن روی نمایشگرهای بزرگ، یکی از عوامل اصلی جذب مشتریان به شمار میرود.
این زنجیره از رونق گردشگری ژاپن نیز بهرهمند شده است. مسئولان شرکت میگویند هتلهای مختلف به طور مرتب از طرف گردشگران خارجی برای تماشای زنده مسابقات ورزشی در شعب این مجموعه درخواست رزرو ارائه میکنند.
با وجود رشد این رقیب جدید، حدود ۱۷ هزار رستوران سنتی ژاپنی همچنان در سراسر این کشور فعالیت میکنند و بخش مهمی از فرهنگ غذایی و اجتماعی ژاپن را شکل میدهند. با این حال، تغییر سبک زندگی، تحولات جمعیتی و فشارهای اقتصادی نشان میدهد که این مراکز برای حفظ جایگاه تاریخی خود ناگزیر به نوآوری و سازگاری با شرایط جدید هستند؛ در غیر این صورت، یکی از شناختهشدهترین نمادهای فرهنگ شهری ژاپن ممکن است بهتدریج بخشی از نقش و نفوذ خود را از دست بدهد.
نظر شما