به گزارش خبرگزاری ایمنا، ایران با قرار گرفتن در محل تلاقی سه حوزه زیستی بزرگ جهان یکی از متنوعترین کشورهای منطقه از نظر گونههای جانوری و گیاهی است. بیش از ۲۰ میلیون هکتار از اراضی کشور تحت عنوان پارک ملی، پناهگاه حیات وحش، منطقه حفاظتشده و اثر طبیعی ملی مدیریت میشود.
این مناطق نه تنها زیستگاه گونههای شاخصی همچون یوزپلنگ آسیایی، پلنگ ایرانی، خرس قهوهای، گورخر ایرانی، هوبره و درنای سیبری هستند. بلکه نقشی کلیدی در تنظیم اقلیم، حفظ منابع آب، جلوگیری از فرسایش خاک و پایداری اکوسیستمها دارند.
پارک ملی گلستان، میراث میلیون ساله
در شمال ایران، جنگلهای هیرکانی که قدمتی میلیون ساله دارند، یکی از ارزشمندترین اکوسیستمهای جهان هستند. پارک ملی گلستان به عنوان قدیمیترین پارک ملی کشور، ترکیبی از جنگل، مرتع و دشت را در خود جای داده و زیستگاه بیش از هزارگونه گیاهی و صدها گونه جانوری است.
گلستان، نماد حفاظت کلاسیک در ایران است، منطقهای که همزمان با گردشگری، آموزش و پژوهش علمی، چالشهایی همچون جاده گذر، آتشسوزی و تغییرات اقلیمی را نیز تجربه میکند.
توران، آخرین سنگر یوز آسیایی
در پهنه کویری استان سمنان، پناهگاه حیاتوحش توران قرار دارد، زیستگاهی حیاتی برای یوزپلنگ آسیایی که جمعیت آن به شدت محدود شده است. توران امروز فقط یک نطقه حفاظت شده نیست، بلکه نماد تلاش ملی برای جلوگیری از انقراض یک گونه شاخص جهانی است، حفاظت از توران به معنای حفاظت از کل اکوسیستم بیابانی ایران است.
ارسباران، ذخیرهگاه زیستکره در شمالغرب
منطقه حفاظتشده ارسباران در آذربایجانشرقی با ثبت در فهرست ذخیرهگاههای زیستکره یونسکو یکی از نقاط بینظیر تنوع گیاهی و جانوری کشور محسوب میشود. این منطقه، نمونهای موفق از همزیستی انسان و طبعیت است، جایی که جوامع محلی نقش مهمی در حفاظت ایجاد میکنند.
تالابها، خط مقدم بحران اقلیم
ایران میزبان تالابهای مهمی همچون میانکاله، هامون، شادگان و انزلی است. این زیستگاه پناهگاه پرندگان مهاجر و تنظیمکننده چرخههای آبی هستند اما خشکسالی، برداشت بیرویه آب و آلودگی صنعتی، آنها را در معرض تهدید جدی قرار داده است. حفاظت از تالابها امروز دیگر تنها مسئلهای محلی نیست، بلکه بخشی از مسئولیت جهانی در برابر تغییرات اقلیمی است.
پارکهای ملی دریایی؛ مرجانها و لاکپشتها در خلیج فارس
پارک ملی دریایی نایبند و مناطق حفاظت شده حرا، بخشی از گنجینه دریایی ایران هستند. صخرههای مرجانی، لاکپشتهای سبز و جنگلهای مانگرو(حرا) از جمله سرمایههای طبیعی جنوب کشورند که نقش مهمی در تثبیت سواحل و تنوع زیستی دریایی دارند.
به گزارش ایمنا، اگرچه طبیعت ایران هنوز ایستاده است اما ادامه حیات آن به تصمیمهای امروز ما گره خورده و این تصمیمها میتوانند به نقطه آغاز یک تغییر بزرگ تبدیل شوند.
نظر شما