روایتی از پشت دیگ‌های نذری غدیر + فیلم

از شب گذشته شهر در سکوت غرق شده بود، اما در هیئت شاهزادگان ارباب کرج، آتش دیگ‌ها خاموش نشدنی بود. خادمان تا سحر بیدار ماندند، کفگیرها در دیگ‌های بزرگ می‌چرخید و زمزمه «یا علی» از لابه‌لای بخار نذری به آسمان می‌رفت.

به گزارش خبرگزاری ایمنا از البرز، صبح عید غدیر که رسید، صف‌های طولانی مردمی که به عشق امیرالمؤمنین (ع) آمده بودند، جلوه‌ای از همدلی و ایمان را رقم زد؛ همدلی‌ای که در روزهای سخت جنگ و بحران، ارزشی دوچندان دارد.

شب‌زنده‌داری تا سحر؛ وقتی نذر از دل دیگ‌ها جوشید

خیابان‌های اطراف هیئت شاهزادگان ارباب در کرج، پنجشنبه شب حال و هوای دیگری داشت. نه صدای بوق ماشین‌ها، نه شلوغی همیشگی شهر؛ فقط صدای شعله‌هایی بود که زیر دیگ‌های بزرگ آبگوشت می‌رقصیدند. چند خادم هیئت، از همان ساعات اولیه شب، آستین‌ها را بالا زده بودند و بی‌ادعا پای کار ایستاده بودند.

اینجا دیگر خبری از خستگی نبود. بعضی کفگیر می‌زدند، بعضی ادعیه می‌خواندند و بعضی هم فقط زیر لب نام علی را تکرار می‌کردند؛ گویی با هر بار تکرار این نام، گرما و برکت بیشتری به دیگ‌ها می‌رسید. بوی گوشت و نخود و لیمو عمانی در فضای محوطه پیچیده بود، بویی آشنا که با عطر ارادت مردم این سرزمین گره خورده است.

از کوچه پس‌کوچه‌های صبح تا صف‌های طولانی ظهر

صبح که آفتاب عید غدیر از پشت کوه‌های البرز سر زد، کمکم صدای پای جمعیت هم شنیده شد. نه فقط بانیان و خادمان، که مردمی از گوشه و کنار شهر، با دست‌های پر از نیت و دل‌های پر از عشق، روانه هیئت شدند. کوچه‌ها پر شد از رفت‌وآمد، ظرف‌هایی که دست به دست می‌شد و سلام‌هایی که با «عید غدیر مبارک» همراه بود.

تا نزدیک ظهر، صف‌های طولانی مقابل هیئت شکل گرفت. جوان، پیر، زن و مرد در صفی ایستاده بودند که به عشق علی امتداد داشت. آنجا نه کسی به فکر خستگی بود، نه به فکر گرما؛ همه یک هدف داشتند: بردن یک پرس غذا از سفره امیرالمؤمنین به خانه.

محمد محمودی‌نژاد، بانی این ضیافت عظیم و مسئول هیئت شاهزادگان ارباب کرج، در گفت‌وگو با خبرنگار ایمنا با چشمانی خسته اما قلبی سرشار از شوق گفت: «علی زیباترین نام جهان است.»

او با اشاره به وسعت مراسم امسال توضیح داد: «امسال با وجود تمام سختی‌ها و شرایط جنگی، نه تنها از مراسم کم نشد، بلکه گسترده‌تر از سال گذشته برگزار کردیم. تنها تفاوت این بود که برای حفظ سلامت مردم و جلوگیری از تجمع‌های گسترده، تصمیم گرفتیم نذری‌ها را به صورت بسته‌بندی شده توزیع کنیم تا هر خانواده در منزل خود و در کنار عزیزانش از این سفره برکت بهره‌مند شود.»

مشارکت مردمی در شرایط سخت؛ از جیب‌های خالی تا سفره‌های پر

شاید برای بسیاری سوال باشد که در روزگار تورم و فشار اقتصادی، چگونه می‌توان ۱۴ هزار پرس غذا با بهترین مواد اولیه تهیه کرد؟ پاسخ محمودی‌نژاد به این پرسش ساده اما قابل تأمل است: مردم پای کارند.

او با اشاره به تأمین هزینه‌های این ضیافت می‌گوید: «این برنامه صد در صد با مشارکت مردمی برگزار شد. باور کنید حتی یک ریال از جایی نیامده. وقتی مردم دیدند ما می‌خواهیم به عشق علی سفره پهن کنیم، خودشان دست به کار شدند. از خرید گوشت و حبوبات تا تهیه ظروف و حتی نیروی کار، همه و همه مردمی بود. امسال مشارکت از سال گذشته هم بیشتر بود و این برای من شگفت‌انگیز بود.»

او ادامه می‌دهد: «پخت آبگوشت در این حجم کار ساده‌ای نیست؛ آماده‌سازی مواد اولیه، پخت طولانی با دقت فراوان، و در نهایت بسته‌بندی بهداشتی. خادمان ما از شب گذشته تا صبح نخوابیدند و چشم روی هم نگذاشتند. اما وقتی رضایت مردم را می‌بینیم، همه خستگی‌ها از تنمان بیرون می‌رود.»

در روزهایی که جنگ دل‌ها را سنگین کرده، سفره علی پهن است

آنچه که در این میان بیش از همه خودنمایی می‌کرد، نه حجم بالای نذری، نه صف‌های طولانی و نه حتی نظم مثال‌زدنی توزیع بود؛ بلکه حال و هوای صمیمانه‌ای بود که میان مردم و خادمان جریان داشت. گویی همه در یک سفره مشترک نشسته بودند؛ سفره‌ای به وسعت یک نام، به عظمت یک باور.

در روزهایی که خبرهای جنگ دل خیلی‌ها را سنگین کرده و سایه بحران بر زندگی‌ها افتاده، اینجا میشد فهمید که هنوز بعضی چیزها سر جای خودش ایستاده است. مردمی که با وجود همه سختی‌ها، باز هم سفره امام خود را رنگین نگه می‌دارند، مردمی که در بحبوحه جنگ و ناامنی، دست از عشق برنمی‌دارند.

شاید راز سرپا ماندن این سرزمین همیشه همین بوده باشد؛ همین «یا علی»های بی‌صدایی که در دل‌ها تکرار می‌شود و به دست‌ها قدرت حرکت می‌دهد. صفوفی که در ظاهر برای یک پرس غذا شکل گرفته بود، در باطن تجلی ارادتی بود که نسل به نسل منتقل شده و در عمق جان این مردم ریشه دوانده است.

پایان یک نذر و امید به ادامه راه

ساعت از ظهر گذشت و کمکم جمعیت کمتر شد. خادمان در حال جمع‌آوری ظروف بودند و برخی هم با لبخند آخرین بسته‌های نذری را به دست دیررس‌ها می‌رساندند. صدای اذان ظهر از بلندگوی مسجد محله بلند شد و نماز عید غدیر اقامه شد.

امید آن می‌رود که خداوند متعال ثواب این عید بزرگ شیعیان را نصیب بانیان، خادمان و همه کسانی کند که در این ضیافت سهمی داشتند. و امید آن می‌رود که این سنت نیکوی غدیر هر سال پررونق‌تر از گذشته ادامه یابد؛ تا همیشه این سرزمین در پناه نام مولا علی (ع) استوار و سربلند بماند و عشق به حیدر کرار در دل‌ها زنده و جاوید باشد.

کد خبر 976781

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.