به گزارش خبرگزاری ایمنا، مجله آتلانتیک در گزارشی تند و کمسابقه، تصویری متفاوت از دونالد ترامپ ارائه کرده و نوشته است که رئیسجمهور آمریکا بیش از آنکه به یک امپراتور قدرتمند شباهت داشته باشد، به سیاستمداری تبدیل شده که درگیر زنجیرهای از شکستها و عقبنشینیهای تحقیرآمیز است.
طبق این گزارش، ترامپ تلاش داشت همزمان با جشن ۲۵۰ سالگی ایالات متحده، تولد ۸۰ سالگی خود را نیز با برگزاری مسابقات یوافسی در کاخ سفید جشن بگیرد؛ مراسمی که قرار بود تصویری از قدرت، اقتدار و تسلط مطلق او بر آمریکا ارائه دهد. اما مجموعهای از ناکامیهای سیاسی، قضایی و بینالمللی، این رؤیا را به بحرانی برای کاخ سفید تبدیل کرده است.
آتلانتیک مینویسد تازهترین ضربه به ترامپ، شکست پروژه جنجالی ایجاد صندوقی در وزارت دادگستری بوده است؛ صندوقی که قرار بود میلیاردها دلار برای حمایت از متحدان سیاسی و شرکتکنندگان در شورش ششم ژانویه اختصاص دهد. این طرح پس از مخالفت جمهوریخواهان و دخالت دستگاه قضایی متوقف شد؛ اتفاقی که بهگفته این مجله، نشان داد حتی بخشی از حزب جمهوریخواه نیز دیگر حاضر نیست هزینه ماجراجوییهای شخصی ترامپ را بپردازد.
اما بحران اصلی ترامپ در جایی فراتر از واشنگتن شکل گرفته است؛ در عرصه سیاست خارجی و بهویژه در تقابل با ایران.
آتلانتیک تأکید میکند ترامپ در آغاز سال جاری با توهم بازسازی اقتدار جهانی آمریکا، وارد پروژهای پرهزینه در خاورمیانه شد و در کنار رژیم صهیونیستی، مسیر تقابل مستقیم با ایران را در پیش گرفت. با این حال، برخلاف تصور کاخ سفید، این جنگ نه سریع بود، نه کمهزینه و نه قابل کنترل.
در بخشی از گزارش آمده است که ایران، برخلاف محاسبات آمریکا و اسرائیل، نهتنها تسلیم نشد بلکه توانست با اقدامات متقابل، هزینههای سنگینی به اقتصاد جهانی تحمیل کند. بسته شدن تنگه هرمز، آشفتگی بازارهای انرژی و طولانی شدن مذاکرات فرسایشی، عملاً پروژه فشار حداکثری ترامپ را به بنبست کشاند.
آتلانتیک با اشاره به موضع متزلزل ترامپ درباره مذاکرات مینویسد رئیسجمهور آمریکا اکنون حتی نسبت به نتیجه روندی که خود آغاز کرده، بیتفاوت بهنظر میرسد. جمله اخیر او که گفته بود «واقعاً برایم مهم نیست تمام شده باشند یا نه»، از نگاه این مجله نشانه آشکار سردرگمی و شکست در مدیریت بحران است.
این گزارش همچنین تأکید میکند که ترامپ در داخل آمریکا نیز با بحران مشروعیت و کاهش محبوبیت روبهروست. افزایش هزینههای زندگی، نارضایتی عمومی و نگرانی جمهوریخواهان از انتخابات میاندورهای آینده، شکافها در حزب حاکم را عمیقتر کرده است.
در همین چارچوب، بسیاری از پروژههای شخصی ترامپ نیز یکی پس از دیگری شکست خوردهاند. از مخالفت کنگره با اختصاص بودجه برای ساخت تالار رقص مورد علاقه او گرفته تا حکم دادگاه برای جلوگیری از تغییر نام مرکز کندی به نام ترامپ، همگی نشان میدهند حتی در داخل ساختار سیاسی آمریکا نیز مقاومت در برابر جاهطلبیهای شخصی او در حال افزایش است.
آتلانتیک با لحنی کنایهآمیز مینویسد ترامپ علاقه دارد خود را مانند امپراتوران روم جاودانه نشان دهد؛ حاکمی که نامش بر ساختمانها حک شود و تصویرش در تاریخ باقی بماند. اما مشکل او این است که آمریکا، برخلاف امپراتوریهای باستانی، هنوز یک جمهوری است و ساختار قدرت در آن مطلق و بیپایان نیست.
به نوشته این مجله، ترامپ در ماههای اخیر بیش از هر زمان دیگری با این واقعیت روبهرو شده که حتی رئیسجمهور آمریکا نیز نمیتواند جهان را صرفاً با فرمانهای شخصی اداره کند. ارتش شاید از دستور فرمانده کل تبعیت کند، اما نه افکار عمومی آمریکا، نه دستگاه قضایی و نه حتی متحدان خارجی واشنگتن الزاماً حاضر نیستند در همه پروژههای او همراهی کنند.
آتلانتیک معتقد است بزرگترین مشکل ترامپ این است که بخش عمده سیاستهایش بر اقدامات اجرایی کوتاهمدت استوار بوده، نه اصلاحات پایدار قانونی. به همین دلیل، بسیاری از تصمیمات او میتواند بهسادگی توسط جانشین بعدی لغو شود و اثر بلندمدتی بر ساختار سیاسی آمریکا باقی نگذارد.
در بخش پایانی گزارش آمده است که ترامپ اگرچه هنوز در حزب جمهوریخواه نفوذ بالایی دارد و میتواند در تعیین جانشین سیاسی خود نقش مهمی ایفا کند، اما قدرت واقعی او بهتدریج در حال فرسایش است. آتلانتیک تأکید میکند رؤیای ترامپ برای تبدیل شدن به یک «پادشاه آمریکایی» با واقعیتهای سیاسی، شکستهای بینالمللی و مقاومت داخلی برخورد کرده و هروز دشوارتر میشود که کسی باور کند او میتواند این نبرد را به سود خود پایان دهد.
نظر شما