به گزارش خبرگزاری ایمنا، اسپیسایکس بامداد جمعه به وقت ایران، جدیدترین و بزرگترین نسخه از موشک استارشیپ خود را پرتاب کرد. این پرواز که حدود ساعت دو صبح به وقت ایران انجام شد، نخستین آزمایش نسخه سوم استارشیپ (V3) و درمجموع دوازدهمین پرتاب آزمایشی استارشیپ و نخستین نمایش این موشک در هفت ماه گذشته محسوب میشد.
استارشیپ V3 در پیکربندی کامل بههمراه بوستر سوپرهوی ۱۲۴ متر ارتفاع دارد و ۱۸ میلیون پوند نیروی رانش در لحظهی برخاست تولید میکند. این قدرت عظیم که بهلطف نسل سوم موتورهای رپتور حاصل میشود، استارشیپ را به قویترین موشک ساختهشده در تاریخ تبدیل میکند. هرچند استارشیپ قرار است بهطور کامل چندبارمصرف باشد، اسپیسایکس در آزمایش دوازدهم قصد بازیابی بوستر یا خود موشک را نداشت.
پرتاب نسخه سوم موشک استارشیپ برای اولینبار از سکوی جدید B در استاربیس انجام شد؛ در مرحله ابتدایی پرواز، یکی از ۳۳ موتور سوپرهوی مطابق انتظار روشن نشد، اما موشک همچنان به صعود ادامه داد. چند دقیقه بعد بوستر از استارشیپ جدا شد، طبق برنامه به سمت زمین بازگشت و در خلیج مکزیک فرود آبی انجام داد. استارشیپ نیز به مسیر خود ادامه داد، درحالیکه یکی از شش موتور آن هم از کار افتاده بود؛ مشکلی که بهگفتهی اسپیسایکس، میتوانست به تغییر در گسترهی مأموریت منجر شود.
هدف پرواز آزمایشی دوازدهم، نشاندادن توانایی استارشیپ V3 در پرتاب موفق، جدایی از بوستر و سپس فرود آبی در اقیانوس هند بود. پس از جدایی از بوستر، فضاپیما ۲۰ جرم شبیهساز ماهوارههای استارلینک را در ارتفاع حدود ۱۹۵ کیلومتری مستقر کرد. استارشیپ همچنین دو ماهواره عملیاتی را به فضا فرستاد که برای اسکن سپر حرارتی استارشیپ و ارسال تصاویر به زمین جهت تحلیل بیشتر طراحی شدهاند.
بازگشت به جو حدود ۴۷ دقیقه پس از پرتاب آغاز شد. در این مرحله، فضاپیما مجموعهای از مانورهای فرود، از جمله یک چرخش را انجام داد و دقیقاً در نقطه هدف در آب فرود آمد؛ جرد آیزاکمن، مدیر ناسا پیش از پرواز آزمایشی به تجمید از اسپیسایکس پرداخت و به نقش مورد انتظار استارشیپ در مأموریتهای آینده آرتمیس برای بازگرداندن فضانوردان به ماه تا سال ۲۰۲۸ اشاره کرد.
او گفت: «منتظریم در مدار نزدیک زمین با شما ملاقات کنیم.» آیزاکمن به مأموریت آرتمیس ۳ ناسا در سال ۲۰۲۷ اشاره میکرد که در جریان آن، کپسول اوراین ناسا تلاش خواهد کرد به نسخهای اصلاحشده از استارشیپ یا فضاپیمای بلومون بلو ارجین یا حتی هر دو متصل شود.
بدون تردید، ناسا سرمایهگذاری بزرگی روی استارشیپ اسپیسایکس انجام داده است. مأموریت آرتمیس ۳ در سال ۲۰۲۷ گام بسیار مهمی برای استفادهی احتمالی ناسا از این موشک بهمنظور انتقال فضانوردان از مدار ماه به سطح آن در مأموریت بعدی، یعنی آرتمیس ۴ خواهد بود؛ فرودی که ممکن است اواخر سال ۲۰۲۸ انجام شود.
اسپیسایکس در جدیدترین آزمایش خود، استارشیپ را با موفقیت به زمین بازگرداند و در اقیانوس هند فرود آورد، اما از آنجا که قصد بازیابی آن را نداشت، موشک پس از فرود به پهلو افتاد و منفجر شد. با وجود تأخیر در برنامه ساخت و هشدار نهاد نظارتی ناسا مبنی بر نداشتن آمادگی بهموقع برای مأموریتهای آرتمیس، این پرواز موفق یک دستاورد مهم محسوب میشود.
استارشیپ که شاید از ماه آینده وارد بورس میشود، میتواند تا صد تن بار به مدار ببرد و اسپیسایکس از آن برای گسترش استارلینک، ساخت دیتاسنترهای هوش مصنوعی در فضا، بازگشت به ماه و در نهایت مسکونیسازی مریخ استفاده کند.
نظر شما