مهدی خورسند در گفتوگو با خبرنگار ایمنا اظهار کرد: چیزی که در ظاهر قضیه برمیآید این است که چینیها به یک بلوغی در نوع تعریف جایگاه خودشان در نظام بینالملل رسیدهاند و آن هم جایگاه میانجیگرانه چین است. چینیها میخواهند از طریق این ابزار به آن قدرت هژمونیک و تأثیرگذاری دست پیدا کنند.
وی افزود: چینیها در قدرت نرم ضعف دارند، به دلیل اینکه زبان چینی نمیتواند زبان فراگیری باشد، چه به دلیل سختی آن زبان و چه به دلیل نبود ابزارهایی از جمله رسانه و دیگر ابزارهای تأثیرگذاری فرهنگی. به قول معروف، چینیها را به این سمت برده که از دری دیگر وارد تأثیرگذاری در فضای بینالملل شوند و آن هم ایجاد وجهه میانجیگرایانه است.
کارشناس مسائل بین الملل تصریح کرد: چینیها با دور نگه داشتن خود از جنگها و تنشهای نظام بینالملل تلاش کردهاند که یک چهره میانجیگر از خود نشان دهند. در همین راستا، وقتی ما میبینیم آمریکاییها با نیتهایی همراه با کرنشهای ظاهری دونالد ترامپ و به قول معروف با خودتحقیرانهای آگاهانه، تلاش میکنند از چین امتیاز بگیرند و چین را در کنار خود علیه مواضع جمهوری اسلامی ایران برای باز کردن تنگه هرمز قرار دهند، چینیها وارد این فضا نمیشوند و حتی در روزهای گذشته موضع منفی نسبت به ادامه جنگ در غرب آسیا اتخاذ میکنند.
وی ادامه داد: از سوی دیگر، روسها در شرایطی وارد مذاکره با چین میشوند که پکن مسیر مذاکره مستقیم را با دونالد ترامپ داشته است. روسها با ابزار انرژی و امکاناتی که در اختیار چینیها گذاشتهاند، تلاش میکنند از آن جایگاه میانجیگرایانه چین برای پایان دادن به یک جنگ فرسایشی که در آستانه چهارمین سال آن هستیم، استفاده کنند.
خورسند بیان کرد: از سوی دیگر، رابطه بین چین و این قدرتهای در حال ظهور و در حال توسعه، مثل جمهوری اسلامی ایران و فدراسیون روسیه، یک رابطه لازم و ملزوم است. چینیها میدانند که هنوز برای توسعه اقتصادی و فرهنگی خود به این بازیگران مستقل بینالمللی نیاز دارند. از آن سو میخواهند آن وجه میانجیگرایانهای که از خود در نظام بینالملل نشان دادهاند را بر اساس موازین حقوق بینالملل که امروز در دنیا حکمران است، اعمال کنند.
کارشناس و تحلیلگر مسائل بینالملل گفت: تصور چینیها این است که آمریکا با افتادن در تله تنشهای فرسایشی که در گوشه و کنار دنیا وجود دارد، عملاً قدرت خود را کاهش میدهد. از آن سو چون چینیها در این تنشها حضور ندارند، قدرت رو به تزایدی کسب میکنند.
خورسند در بخش پایانی صحبتهای خود ابراز داشت: نگرانی که بعد از سفر ترامپ به چین وجود دارد، سکوتی است که در خصوص تصمیمات و توافقات بین ترامپ و شی در این دیدار، به خصوص در مورد ایران، وجود دارد. این سکوت کمی نگرانکننده است، البته بسیار بعید است که چین به دنبال معامله بر سر ایران باشد. چین میداند که اگر ایران را معامله کند و نظام فعلی سقوط کند، نظام بعدی غربگرا خواهد بود و نمیتواند تأمینکننده منافع و نیازهای چین باشد. ادامه همکاری با جمهوری اسلامی ایران که در یک رویه مثبت نگاه به شرق دارد، تأمینکننده بیشتری برای منافع ملی چینیها خواهد بود.
نظر شما