به گزارش خبرگزاری ایمنا و به نقل از مرکز رسانه قوه قضائیه، یکی از پروندههای مهم حوادث سال ۱۴۰۱ که رسیدگی به آن به علت تاخیر در یافت شدن متهمان جنایت و پیچیدگی میدانی پرونده مدت زیادی طول کشید، پرونده شهید آرمان علیوردی است.
طلبه جوان شهید آرمان علیوردی در ناآرامیهای چهارشنبه، چهارم آبان ۱۴۰۱ در شهرک اکباتان بر اثر جراحت زیاد ناشی از حمله اغتشاشگران مجروح و به بیمارستان منتقل شد و در نهایت به فیض رفیع شهادت نائل آمد.
شهید علیوردی بیستویکساله، طلبه بسیجی و مربی کانون تربیتی حوزه بود.
در همان زمان شهادت آرمان علیوردی دستگاه قضایی بهطور جدی به بررسی پرونده پرداخت.
پس از شهادت مظلومانه این جوان بسیجی، دادستان تهران دستورهای ویژهای برای پیگیری پرونده و شناسایی متهمان مشارکت در شهادت علیوردی صادر کرد.
در ابتدای شکلگیری پرونده شهید آرمان علیوردی تحقیقات برای شناسایی متهمان این پرونده مقداری زمانبر شد تا اینکه با صرف زمان و تحقیقات گسترده متهمان این پرونده شناسایی شدند.
با توجه به وقوع قتل در پرونده، همزمان دو پرونده یکی در دادگاه کیفری یک استان تهران و دیگری در دادگاه انقلاب بهصورت جداگانه مفتوح شد.
بهمن ۱۴۰۱، علی صالحی دادستان تهران اعلام کرد پرونده متهمان به قتل شهید آرمان علیوردی در شش جلد منتهی به صدور کیفرخواست شده است و به دادگاه کیفری یک تهران ارسال شد.
پس از ارسال پرونده به دادگاه کیفری، به اتهامات متهمان رسیدگی شد و دادگاه بدوی اقدام به صدور رای کرد.
بر اساس اعلام سخنگوی قوه قضاییه در تاریخ هشتم مهر ۱۴۰۴، پس از صدور رای بدوی دادگاه کیفری، دیوان عالی کشور نسبت رای دادگاه نقض گرفته و پرونده بهمنظور رفع نواقص به دادگاه کیفری اعاده شد.
در این مرحله پرونده مجدد برای بررسی دقیق به کمیسیون پزشکی قانونی ارجاع شد تا بررسی شود کدام رفتار متهمان موجب قتل شده است.
در جریان پرونده تحقیقات مفصلی توسط دادسرا و دادگاه به عمل آمد.
با وصول پاسخ کمیسیون، جلسات دادگاه با حضور متهمان و وکلای ایشان تشکیل و دفاعیات آنها دریافت شد و با عنایت به مراتب فوق و رسیدگیهای انجام شده دادگاه ختم رسیدگی را اعلام کرد.
نظر کمیسیون پزشکی قانونی، پس از بررسی مستندات موجود (از جمله پرونده بالینی، پرونده کیفری، فیلمهای موجود)، شنیدن اظهارات متهمان و بر اساس معاینه و کالبدگشایی انجامشده، بررسیهای دقیق پزشکی از ضربات و صدمات وارد شده بر بدن گرفته شد.
بر اساس رای دادگاه، پزشکی قانونی در مراحل مختلف علت تامه فوت را خونریزی مغزی به دنبال اصابت جسم سخت به سر اعلام و سایر صدمات را غیرموثر در فوت اعلام کرده است.
با این اوصاف ادله کافی در جهت احراز این موضوع که کدام ضربات موجب مرگ و خونریزی مغزی شده است، موجود نیست.
این گزارش حاکی است مطابق گزارش نهایی اداره آگاهی امکان اینکه معلوم و مشخص شود که ضربات چه موقع و توسط چه کسی موجب شهادت شده است، نیز امکانپذیر نبوده است.
دادگاه در رای خود استدلال کرده است؛ اینکه متهمان در ایراد صدمات و جراحات غیرموثر در فوت مشارکت داشتند شبههای وجود ندارد، ضربه متهمان به شهید که میتواند کشنده و منتهی به مرگ شود به اثبات نرسیده است.
این گزارش میافزاید: بررسیهای فنی پزشکی و جنایی حاکی است اینکه آیا متهمان در ایراد ضربات به ناحیه سر متوفی که منجر به فوت شده مشارکت و دخالتی داشتهاند یا خیر مشخص نیست.
از طرفی اظهارات سایر افراد که شاهد موضوع بوده نیز دلالتی بر اینکه متهمان دخالتی در ضربات وارد به سر داشته باشند، ندارد و نمیتوان بهقطع و بهیقین مشارکت آنها در قتل عمدی را احراز کرد.
در نهایت با توجه به شواهد و قرائن و نظریات تخصصی کمیسیون پزشکی قانونی، سه نفر از متهمان با توجه اینکه به اقدامات آنها در جنایت واقعه مستند به برخی از رفتارهای آنهاست و مرتکب هر یک از این رفتارها دقیقا مشخص نیست، از جهت جنبه خصوصی حکم بر محکومیت آنها به تساوی به پرداخت یک فقره دیه نفس مقتول و از جهت جنبه عمومی نیز به حبس محکوم شدند.
سه نفر دیگر از متهمان با توجه به محتویات پرونده از اتهام مشارکت در قتل و مشارکت در قتل عمدی و ایراد صدمات غیرموثر در فوت در قتل تبرئه شدند.
رای صادرشده نهایی نیست و قابل فرجامخواهی در دیوان عالی کشور است.
پرونده شهادت شهید علیوردی در دادگاه انقلاب هم مفتوح است و در حال رسیدگی است.
نظر شما