به گزارش سرویس ترجمه خبرگزاری ایمنا، کیفیت و ایمنی آب لولهکشی در سراسر اروپا یکسان نیست و در حالی که بسیاری از کشورهای این قاره از بهترین سیستمهای تصفیه و توزیع آب در جهان برخوردارند، بعضی مناطق با چالش جدی آلودگی منابع آب زیرزمینی روبهرو هستند. بر اساس گزارش آژانس محیط زیست اروپا، بیش از ۲۰ درصد از منابع آب زیرزمینی در اتحادیه اروپا از نظر شیمیایی در وضعیت نامناسبی قرار دارند، به این معنا که غلظت مواد مضری همچون جیوه، کادمیم و دیگر آلایندهها از حد مجاز تعیینشده در دستورالعمل چارچوب آب اتحادیه اروپا فراتر رفته است.
آبهای زیرزمینی که حدود ۶۵ درصد از آب آشامیدنی و ۲۵ درصد از آب مورد نیاز برای آبیاری کشاورزی در اتحادیه اروپا را تأمین میکنند، بهعنوان یکی از حیاتیترین و در عین حال آسیبپذیرترین منابع این قاره شناخته میشوند. لوکزامبورگ، جمهوری چک، بلژیک و آلمان بهترتیب با ۷۹، ۵۵، ۴۱ و ۴۰ درصد از منابع زیرزمینی نامطلوب از نظر شیمیایی، در زمره آلودهترین کشورهای اروپایی قرار دارند.
یکی از بزرگترین تهدیدها برای کیفیت آب، استفاده از آفتکشها و کودهای شیمیایی است. برای مثال، اسید تریفلوئورواستیک (TFA) در ۹۴ درصد از ۳۶ نمونه آب لولهکشی جمعآوریشده از ۱۱ کشور اتحادیه اروپا شناسایی شده است، همچنین ترکیباتی از خانواده مواد شیمیایی پایدار (PFAS) که به «مواد شیمیایی جاودان» معروفند، در ۲۳ هزار نقطه در سراسر اروپا مشاهده شدهاند، علاوهبر این، بیش از ۱۷۵ نوع ترکیبات دارویی در منابع آب زیرزمینی اروپا، همچنین ذرات میکروپلاستیک، فشار مضاعفی بر محیط زیست و سیستمهای تصفیه آب این قاره وارد میکنند.
هزینههای اقتصادی و زیستمحیطی تصفیه این آلایندهها بسیار سنگین است. تنها حذف نیتراتها که بهطور عمده ناشی از کودهای کشاورزی هستند، سالانه حدود ۳۲۰ میلیارد یورو برای اتحادیه اروپا هزینه در بر دارد. حد مجاز نیترات در آب آشامیدنی اتحادیه اروپا ۵۰ میلیگرم در لیتر است، با این حال گزارش کمیسیون اروپا نشان میدهد که این مقدار در ۱۴ درصد از ایستگاههای پایش آب زیرزمینی قاره رعایت نمیشود.
با وجود این چالشها، سرمایهگذاریهای گسترده اروپا در زیرساختهای تصفیه و بهداشت آب تا حد زیادی مؤثر بوده است. بر اساس شاخص عملکرد زیستمحیطی (EPI)، از میان ۲۰ کشوری که بالاترین سطح تصفیه و سلامت آب آشامیدنی را در جهان دارند، ۱۹ کشور اروپایی هستند و تنها استثنا، ژاپن است. فنلاند، ایسلند، هلند، نروژ، سوئیس و بریتانیا با کسب امتیاز کامل ۱۰۰ از ۱۰۰ در زمینه محافظت از سلامت انسان در برابر آب آشامیدنی ناسالم، در رأس این رتبهبندی قرار دارند. در مقابل، پایینترین نرخهای ایمنی آب آشامیدنی در اروپا به ترتیب مربوط به مولداوی (۵۰ امتیاز)، گرجستان (۵۱.۷) و آلبانی (۵۴.۱) است. سه کشور عضو اتحادیه اروپا یعنی لتونی (۵۹.۱)، لیتوانی (۵۸.۴) و رومانی (۵۶) نیز در میان ۱۰ کشور پایانی قاره از این نظر قرار دارند.
اتحادیه اروپا در ژانویه ۲۰۲۲ نخستین فهرست نظارتی مواد در آب آشامیدنی را تصویب کرد تا سطح ترکیبات مختلکننده غدد درونریز همچون بتا-استرادیول و نونیلفنول را پایش کند، با این حال پژوهشگران مؤسسه هاینریش بل هشدار میدهند که هنوز حدود ۸۰ درصد از فاضلاب جهان بدون هیچگونه تصفیه وارد منابع آبی میشود و این توهم که رودخانهها توان خودپالایی دارند، مدتهاست که باطل شده است. در نتیجه بسیاری از رودخانهها و دریاچههای اروپا به منابعی آلوده و بدبو تبدیل شدهاند و حفاظت از آبهای زیرزمینی بهعنوان یکی از بحرانیترین اولویتهای زیستمحیطی این قاره باقی مانده است.
نظر شما