به گزارش خبرگزاری ایمنا، بدنسازی در اصفهان بهعنوان یکی از قطبهای اصلی ورزشی کشور، همواره از جایگاه ویژهای در میان علاقهمندان برخوردار بوده است. با این وجود هیئت بدنسازی طی سه سال گذشته با چالشهای جدی ناشی از دوره سرپرستی و برگزار نشدن مجمع انتخاباتی روبهرو بود؛ اتفاقی که آرامش و فرصت برنامهریزی بلندمدت را از باشگاهداران و مربیان سلب کرده بود. سال گذشته با برگزاری مجمع انتخاباتی بدنسازی دوره بیثباتی این رشته در اصفهان به پایان رسید و مسیر ثبات را فراهم کرد.
البته در بدنسازی واقعیتهای تلخی وجود دارد که نباید نادیده گرفته شود. اگرچه استقبال عمومی از این رشته همچنان بالاست و تعداد باشگاهها و ورزشکاران در حال رشد است، اما زیرساختهای اقتصادی و شغلی این رشته ورزشی با مشکلات ساختاری روبهروست. باشگاهداران با چالشهای مالی سنگین، افزایش هزینههای اجاره و تجهیزات دستوپنجه نرم میکنند.
خبرگزاری ایمنا طی روزهای گذشته با دعوت از مجتبی محمدی، رئیس هیئت بدنسازی استان اصفهان و حسین سرشارنیا، رئیس هیئت بدنسازی شهرستان اصفهان به بررسی شرایط و چالشهای این رشته ورزشی در سطح کلان و استانی پرداخت که مشروح آن را در ادامه میخوانید.
ایمنا: ابتدا درباره شرایط هیئت صحبت کنید؛ پس از پشتسر گذاشتن حواشی متعدد نزدیک به یک سال است که هیئت بدنسازی به ثبات و آرامش رسیده است.
محمدی: ابتدای خرداد سال ۱۴۰۴ انتخابات هیئت بدنسازی پس از یک سال تعویق برگزار شد. تعویق انتخابات نیز به این دلیل بود که برخی افراد ذینفع شکایتهایی داشتند که باید بررسی میشد و در نهایت اداره کل ورزش و جوانان مجمع انتخاباتی سالم و بدون شبهه را در استان برگزار کرد. به دلیل اینکه هیئت بدنسازی تا سه سال در حالت سرپرستی بهسر میبرد، فعالیتهای زیرساختی در این مجموعه متوقف شده بود، همچنین کارهای عقبمانده بسیاری باقی مانده بود و از زمانی که ریاست هیئت را برعهده گرفتم با انبوهی از کارهای انجامنشده روبهرو شدم. برای نمونه نزدیک به ۴۰۰ نفر در کلاسهای آموزشی ثبتنام کرده بودند، اما دورههای آنها برگزار نشده بود که رفع این مشکل را به کمیته آموزش هیئت واگذار کردم، البته باید این نوید را بدهم که ۹۰ درصد دورههای معوقه ما در طول این یک سال برگزار شده است و تنها یک کلاس درجه ۲ مربیگری از سال ۱۴۰۲ باقی مانده است.
همانطور که میدانید یکی از راههای کسب درآمد هیئتهای ورزشی برگزاری دورههای آموزشی است، اما با اینکه در شرایط دشوار مالی قرار داشتیم ثبتنام جدیدی انجام ندادیم تا دورههای گذشته را برگزار کنیم. پس از یک سال برای برگزاری دوره مربیگری درجه ۳ اقدام کردیم.
زمانی که ریاست هیئت را بر عهده گرفتم با جنگ تحمیلی دوازدهروزه روبهرو شدیم، اما هیچکدام از مسابقات و برنامههای خود را لغو نکردیم؛ حتی تمام اعزامها را انجام دادیم و پس از چهار سال نیز در مسابقات پرورش اندام کشوری به قهرمانی دست پیدا کردیم. مشکلات زیادی در زمینه بازسازی زیرساختها و آموزش داشتیم، اما در نهایت با جذب اسپانسر، حمایت خیران و همکاری یکدیگر آنها را پشتسر گذاشتیم و حتی روندی بهتر از گذشته در پیش گرفتیم. در هیئت بدنسازی همهچیز بر مبنای کار تیمی جلو میرود و به دلیل اینکه تیم خوبی در اختیار داریم مسیر موفقی را در پیش گرفتهایم.
ایمنا: از جامعه آماری ورزشکاران اصفهان کمی صحبت کنید؛ رسانهها توجهی نداشتهاند یا ورزشکاران استان ما تمایلی به دیده شدن نداشتهاند؟
محمدی: هیئت بدنسازی اصفهان ۱۸ زیرمجموعه دارد؛ در سه رشته نیز بانوان فعالیت دارند و بدون تردید قهرمانهای زیادی در استان ما فعالیت دارند. در شاخههایی همچون پاورلیفتینگ، پرس سینه و ددلیفت در کشور سرآمد هستیم؛ در اصفهان قهرمان جهان و آسیا داریم و حتی سال گذشته علیرضا شهشهانی در مسابقات جهانی پرورش اندام عربستان به مقام قهرمانی رسید و عنوان قهرمان قهرمانان جهان را نیز به خود اختصاص داد و با کسب ۳۲ امتیاز تیم ایران را به قهرمانی رساند.
سال گذشته بهدلیل اتفاقهای متعددی که در کشور رخ داد، برگزاری مسابقات ورزشی با رکود روبهرو شد، اما موجب افتخار است که بگویم سرمربیان تیم ملی پاورلیفتینگ و پرورش اندام از اصفهان هستند و بدنه تیم ملی را ورزشکاران دیار زایندهرود تشکیل دادهاند. علی نعمتی بهعنوان یکی از افتخارهای اصفهان ۱۲ سال است سرمربی تیم ملی است و امین روشنایی نیز دیگر ورزشکار اصفهان است که به مقام قهرمانی آسیا و قهرمان قهرمانان آسیا دست پیدا کرده است. در آخرین بهروزرسانی لیست هیئت نام ۴۰ ورزشکار به چشم میخورد که به مقامهای جهانی و آسیایی رسیدهاند. قهرمانان ما همواره آماده هستند و سال جاری بیشتر از ورزشکاران اصفهان خواهید شنید.
در اصفهان مریم اکبری مدرک داوری پاورلیفتینگ و سعیده دهقان مدرک داوری مچاندازی را در بخش بینالمللی به دست آوردهاند و جزو اولینها هستند، همچنین الهام سلیمیان برای نخستینبار در آسیا دست به افتخارآفرینی زد در واقع بانوان اصفهانی نیز خوش درخشیدهاند.
ایمنا: گفتید ۳ شاخه بدنسازی به بانوان اختصاص دارد؟
محمدی: بله پاورلیفتینگ به دو شاخه پرس و ددلیفت تقسیم میشود که بانوان در آن فعال هستند، در رشته مچاندازی و فیتنس چلنج نیز بانوان میتوانند فعالیت ورزشی خود را دنبال کنند. سایر رشتهها نیز برای بانوان مناسب نیست.
ایمنا: یکی از دغدغههای بانوان بدنساز کمبود باشگاه و سانس تمرینی است؛ آیا برای این دغدغه چارهاندیشی شده است؟
محمدی: تعداد باشگاههای بدنسازی که تنها بانوان در آن فعالیت داشته باشند در استان اصفهان بسیار محدود است. طی این یک سال تلاش و پیگیریهای بسیاری داشتهایم که تعداد این باشگاهها بیشتر شود. با این وجود تمام باشگاهها پذیرای ورزشکاران هستند و اگر آنها به هیئت بدنسازی رجوع کنند، مشکل برطرف خواهد شد.
ایمنا: جامعه آماری باشگاههای بدنسازی در استان چقدر است؟
محمدی: نزدیک به ۲۰۰۰ باشگاه در استان اصفهان فعالیت دارند.
ایمنا: کمی درباره مجوزها صحبت کنید که این روزها به دغدغه باشگاهدارها تبدیل شده است.
محمدی: نزدیک به ۲۳ سال است که در بدنسازی فعالیت و بهخوبی با نقاط ضعف و قوت این رشته آشنایی دارم، تا این لحظه طرحهای بسیاری را به اداره کل ورزش و جوانان ارائه دادهام، اما هیچکدام از آنها عملی نشده است. نزدیک دو هزار باشگاه بدنسازی در سطح استان اصفهان فعالیت دارند و اگر میانگین ورزشکاران هر باشگاه را ۲۰۰ نفر در نظر بگیریم یعنی استان اصفهان ۴۲۰ هزار بدنساز دارد.
یکی از مشکلاتی که باشگاهدارهای ما با آن دستوپنجه نرم میکنند وضعیت نابسامان ملک است. تعدادی زیر زمین در سطح استان اصفهان وجود داشت که پس تبدیل شدن به باشگاه بدنسازی قیمت پیدا کردهاند. بدنسازی رشتهای پر هزینه برای باشگاهدارها است، چراکه با زیبایی اندام ورزشکاران سروکار دارد و هزینه دستگاهها نیاز بسیار سنگین است.
اگر باشگاهدار امروز مجموعه خود را تاسیس کند و فردا تصمیم به فروش آن بگیرد باید از ۳۰ درصد سرمایه خود چشمپوشی کند، گاهی مالکان پس از پایان قرارداد یکساله ملک را با قیمتی بالاتر به فرد دیگری اجاره میدهند و به همین دلیل باشگاهدار با زیان بزرگی روبهرو میشود. در مقطعی مجوز باشگاهدارها سهساله بود و این موضوع برای باشگاهدارها تا حدودی امنیت شغلی ایجاد کرده بود، اما در حال حاضر مجوزها از حالت سهساله به ۹ ماهه و یکساله تغییر کرده است. این قانون در کل کشور اجرا میشود، اما شرایط در اصفهان بدتر است.
اداره کل ورزش و جوانان یا باید مجوزها را به حالت سهساله بازگرداند یا اگر برای انجام چنین کاری با محدودیت روبهرو است به مالک بگوید در صورتی که بیدلیل ملک را از باشگاهدار گرفتی و برای سود بیشتر به باشگاهدار دیگری اجاره دادی تا سه سال برای ملک تو مجوز صادر نخواهم کرد. اصفهان در تمام زمینهها سرآمد و الگوست؛ اگر این طرح در استان ما اجرا شود، شک نکنید تمام استانهای کشور آن را اجرایی خواهند کرد.
ایمنا: آیا از سمت باشگاهدارها نیز به این بحران دامن زده میشود؟
محمدی: گاهی این مورد وجود دارد که مالک قراداد یکساله بسته است، اما باشگاهدار دیگری پیشنهاد مبلغ بیشتری میدهد و در عمل همکار خود را بیکار میکند.
ایمنا: علت این کار چیست؟ این ضرر برای همه است.
محمدی: از یکسو کمبود مکان داریم و از سوی دیگر برخی افرادی که به باشگاهداری روی میآوردند، تنها برای کسب درآمد است و هیچ دانشی در این زمینه ندارند، این افراد پس از اینکه وارد میدان میشوند و پس از اینکه چالشها را میبینند کنار میکشند، اما مشکلات متعددی را برای این رشته ایجاد کردهاند.
ایمنا: گاهی باشگاهدارها برای کسب مجوز از افرادی استفاده میکنند که مدرک مربیگری دارند، در چنین شرایطی اگر مشکلی ایجاد شود مسئولیتهای مدنی آن برعهده چه کسی خواهد بود؟
محمدی: در حال حاضر سامانه مبین وزارت وجود دارد و مجوزها در سامانه یکتا صادر میشود؛ مربیان باید در سامانه مبین کارت خود را ثبت کنند و ما نیز از مربیان تعهد خواهیم گرفت که در باشگاه مدنظر خود مشغول به کار باشد. اگر باشگاهدار به هر دلیلی با مربی قطع همکاری کند، مربی باید به ما اعلام کند تا بازرس به باشگاه اعزام شود و این موضوع را بررسی کند.
ایمنا: آیا نرخنامهای برای مربیان بدنسازی وجود دارد؟
محمدی: تنها رشتهای که در میان رشتههای ورزشی نرخنامه ندارد، بدنسازی است؛ هر سال فقط نرخ ورودی باشگاه تصویب میشود، اما بهدلیل اینکه مطابق با اصول کارشناسی نیست، رعایت نمیشود. بر این باورم که نرخ مربیان باید بر اساس مدرک تحصیلی، مدرک مربیگری و تخصص تعیین شود، اما این چنین نیست. باتوجه به پراکندگی باشگاهها و سطح علمی مربیان، نرخها متفاوت است و محل باشگاه نیز تاثیر بهسزایی بر تعیین نرخ دارد. نرخنامه باید تعیین شود، اما در حال حاضر با توجه به عوامل مختلف رقمها متفاوت است.
ایمنا: بارها نشان دادهایم در بدنسازی ظرفیت قهرمانی داریم، اما چرا نگاه قهرمانی به این رشته ورزشی کمتر شده است؟
محمدی: از نظر من این مشکل در سطح کلان باید بررسی شود؛ چراکه امروزه ورود به کلاسهای مربیگری بسیار آسان شده است و هر فردی بخواهد با خواندن یک کتاب و انجام چند حرکت عملی میتواند مدرک مربیگری دریافت کند. در واقع مربیگری ساده گرفته شده است، به همین دلیل ورزشکار پس از کمی پیشرفت وارد حیطه مربیگری میشود و هیچگاه به قهرمانی فکر نمیکند.
از سوی دیگر بدنسازی زیرمجموعه ورزش همگانی است و بعد قهرمانی ندارد؛ این موضوع نیز بر نوع نگاه به این رشته بسیار اثرگذار است. البته اعتقاد دارم دلیل اصلی همان ساده گرفتن کلاسهای مربیگری است.
ایمنا: برنامههای هیئت بدنسازی تا پایان سال ۱۴۰۵ چگونه است؟
محمدی: نخستین هدف ما برگزاری تعدادی کلاس مربیگری است؛ دورههایی که در طول این یکسال برگزار شدهاند مرتبط با سه سال گذشته بودند و در واقع ما چهار سال عقب هستیم. برای برگزاری این دورهها مدرک تحصیلی و تجربه ملاک ثبتنام خواهد بود و اجازه ورود به هر فردی را نمیدهیم، از سوی دیگر در نظر داریم بهطور منظم دورههای بازآموزی را برگزار کنیم؛ مربیان باید دانش بهروز داشته باشند و پس از سه سال کارتهای خود را تمدید کنند. مربیانی که مدت زیادی از کارتهای آنها گذشته است باید بار دیگر دوره بازآموزی را پشت سر بگذارند، چراکه بدنسازی با سلامت افراد سروکار دارد.
در زمینه قهرمانی نیز بهطور ویژه استعدادیابی انجام خواهیم داد؛ برخی شهرستانهای ما در بعضی رشتهها قویتر هستند، بنابراین پویشهای متعددی را برگزار خواهیم کرد تا استعدادیابی کنیم. برای نسل کنونی پشتوانهای نداریم و سال جاری هدف ما پشتوانهسازی است تا مدتها در تیمهای ملی نماینده داشته باشیم. ضمن اینکه سال جاری بهطور ویژه بازرسی انجام خواهیم داد تا امنیت شغلی مربیان تامین شود.
ایمنا:به عنوان صحبت پایانی، ممکن است باورهای غلطی درباره بدنسازی وجود داشته باشد درباره آنها صحبت کنید.
محمدی: هرگاه نام مکملهای ورزشی برده میشود، اهالی ورزش از بدنسازی یاد میکنند، این در حالی است که مکملها در تمام رشتهها استفاده میشوند. فرهنگسازیهای لازم در این زمینه شده است، اما بهتر است خانوادهها هنگام استفاده از مکملها تحقیقات لازم را انجام دهند. تنها باید تاکید کنم در رشته بدنسازی، رده سنی ورزشکار زیر ۱۴ سال نداریم، البته رشته فیتنس چلنج بهتازگی رده نونهال را تشکیل داده است.
نظر شما