به گزارش خبرگزاری ایمنا؛ احمد رضا حسنخانی، عضو هیئت علمی گروه الهیات دانشگاه فرهنگیان اصفهان در یادداشتی کوتاه بهمناسبت جنگ رمضان تحت عنوان «پس یاری خدا کی خواهد آمد؟» نوشت:
«یکی از سنتهای الهی که بارها در قرآن از آن یاد میشود، سنت نصرت مؤمنان است. خداوند درآیات فراوانی از قرآن مانند «لَیَسْتَخْلِفَنَّهُم فِی الْأَرْضِ کَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِینَ مِن قَبْلِهِمْ» (نور: 55)؛ «وَنُرِیدُ أَن نَّمُنَّ عَلَی الَّذِینَ اسْتُضْعِفُوا فِی الْأَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَنَجْعَلَهُمُ الْوَارِثِینَ» (قصص: 5)؛ «وَیَنصُرَکَ اللَّهُ نَصْرًا عَزِیزًا» (فتح: 3) به مؤمنان و صالحان وعده نزدیک بودن زمان پیروزی همراه با نصرت و یاری الهی را داده است. امام سجاد (علیه السلام ) نیز در ابتدای دعای چهاردهم همین مفهوم را بهعنوان یکی دیگر از صفات خداوند چنین بیان میکند که «وَ یَا مَنْ قَرُبَتْ نُصْرَتُهُ مِنَ الْمَظْلُومِینَ»؛ ای آن که مددکاری اش به ستمدیدگان نزدیک.
شاید این سوال بارها در ذهن بسیاری از مظلومان و رنج کشیدگان در حین مواجهه با ظلم ظالمان آمده باشد که پس وعده نصر و ظفر خداوند کجاست و چه زمانی نصرت الهی به مومنان می رسد؟ و چرا در همان زمان و مکان و لحظهای که ظلم پدیدار میشود، پیروزی و نصرت الهی رخ عیان نمی کند و به منصه ظهور و بروز نمیرسد.
ین سوال و دغدغه مربوط به امروز و دیروز نیست، بلکه در طول تاریخ ذهن بسیاری از مجاهدان و مومنان را به خود مشغول کرده که «متی نصر الله» پس پیروزی خدا کجاست؟ خداوند متعال در قرآن به این دغدغه چنین پاسخ داده است که: «أَمْ حَسِبْتُمْ أَن تَدْخُلُواْ الْجَنَّةَ وَلَمَّا یَأْتِکُم مَّثَلُ الَّذِینَ خَلَوْاْ مِن قَبْلِکُم مَّسَّتْهُمُ الْبَأْسَاء وَالضَّرَّاء وَزُلْزِلُواْ حَتَّی یَقُولَ الرَّسُولُ وَالَّذِینَ آمَنُواْ مَعَهُ مَتَی نَصْرُ اللّهِ أَلا إِنَّ نَصْرَ اللّهِ قَرِیبٌ» (بقره: 21)؛ آیا گمان کردید داخل بهشت میشوید، بی آنکه حوادثی همچون حوادث گذشتگان به شما برسد؟! همانان که گرفتاریها و ناراحتیها به آنها رسید و آن چنان ناراحت شدند که پیامبر و افرادی که ایمان آورده بودند گفتند: پس یاری خدا کی خواهد آمد؟! (در این هنگام، تقاضای یاری از او کردند، و به آنها گفته شد:) آگاه باشید، یاری خدا نزدیک است!»
اصل و قاعده کلی آن است که خدا مومنان را یله و حیران در وسط میدان مبارزه و جهاد رها نمیکند و نصرت و مدد الهی آنها را فرا خواهد گرفت، اما اینکه این ظفر و پیروزی در چه زمان و با چه اقتضائات و شرایطی است، محور بحث جداگانهای است؛ اما آنچه مشخص است سنتهای ابتلا، تدریج، استدارج، تمحیص، استمهال و امداد همه در جریان است و این سنتها و ابتلائات برای تربیت انسانها خواه ظالم و خواه مظلوم لازم است. از طرف دیگر خداوند هم وعده نداده است در هر مقطعی که مومنان و مجاهدان دلشان خواست و اراده نمودند نصرت خود را انجام دهد، اگر چه طبق آیه «إِنَّا لَنَنْصُرُ رُسُلَنَا وَالَّذِینَ آمَنُوا فِی الْحَیَاةِ الدُّنْیَا وَیَوْمَ یَقُومُ الْأَشْهَادُ» این نصر با عباراتی است که هم تاکید بر استمرار و هم همیشگی و دائمی بودن نصرت الهی دارد و اینطور نیست که خدا یک بار نصرت کند؛ همچنین باید توجه داشت که ملاک نصرت و پیروزی و شکست و خواری و زمان و مکان آن کجاست؟ اگر با دید مادی و محدود به حوادث عالم و نیز مقطعی و کوتاه مدت به حوادث عالم بنگریم، قطعا در مقاطعی انبیاء و مومنان شکست را تجربه کرده و در ظاهر پیروز نشدهاند، اما در دل این شکست ظاهری و ابتدایی نصرت عظیمی نهفته بوده است که در دوره دیگری خود را عیان نموده است. لذا نباید نصرت خداوند را قاب بندی شده و مقطعی دید.
وقتی وقایع را محدود ببینیم عملا پیامد و برکات نصرت را ندیده و ناامید و سرخورده و پشیمان میشویم. چنانکه برخی قبل از شهادت امام حسین (علیه السلام)، ایشان را از رفتن به کربلا انذار دادند که در این مسیر شهید خواهی شد و به ظاهر و با این ملاک نصرت خدا شامل حال حضرت نشد، اما اینها یک بخشی از ماجرا را دیدند و حجاب زمان و مکان مانع از آن بود که برکت خون امام حسین و نهضت عاشورا را در عصر حاضر به نظاره بنشینند و نزدیکی یاری خداوند را به بزرگ مظلوم تاریخ مشاهده کنند.
با خدا باش و نصرت از وی خواه/ که مددها ز آسمان آمد
ای خدا آستین فضل فشان/ چونک بنده بر آستان آمد»
نظر شما