به گزارش خبرگزاری ایمنا؛ محمد قطبی کارشناس فرهنگی در یادداشتی نوشت:
«فاصله نورانی و مبارک عید قربان تا عید غدیر، بهلحاظ مناسبتی، مناسکی، معرفتی و اجتماعی، یکی از ممتازترین و راهبردیترین فرصتها برای شکلگیری و شکوفایی قله اجتماعات موکبی است. این ایام، موسم تلاقی بندگی و ولایت، عرصه تجلی شعائر الهی و میدان ظهور محبت، معرفت، همبستگی و بیعت امت با آرمانهای بلند توحیدی و ولایی است. در این بازه شریف، میتوان مجموعهای از آیینها، مناسک، الگوها و برنامههای فاخر را طراحی و اجرا کرد که هم بر کیفیت معنوی اجتماعات موکبی بیفزاید و هم بر دامنه شمول و اثرگذاری اجتماعی آن. در ادامه، برخی از مهمترین ظرفیتهای این ایام را برمیشماریم:
نماز عید قربان
نماز عید قربان، نمازی مستحب مؤکد، سرشار از روح عبودیت، خشوع، عرفان و توسل است؛ نمازی که قنوتهای بلند و پرمعنای آن، آینه نیاز و نیایش بندگان در پیشگاه حضرت حق و ترجمان طلب عزت، عظمت، شوکت و سربلندی اسلام و مسلمین از خالق متعال است.
اگر مکانهای اجتماعات موکبی برای اقامه باشکوه این نماز الهی آمادهسازی شوند، بیتردید جلوهای عظیم و پرشکوه از بندگی جمعی و وحدت ایمانی پدید خواهد آمد. میتوان پس از اقامه نماز عید قربان، آیین برائت از مشرکین را نیز در جایجای ایران اسلامی برگزار کرد تا پیام توحید، عزت، بیداری و استقامت امت اسلامی از متن این اجتماعات به گوش جهانیان برسد.
قربانی کردن
با توجه به تأکید اسلام بر سنت نورانی قربانی در این عید پربرکت، میتوان از چند روز پیش از عید قربان، از ملت مؤمن، شریف و بزرگ ایران دعوت کرد تا با مشارکت گسترده خود، زمینه تأمین شمار فراوانی از دامهای قربانی را فراهم آورند. سپس در روز عید قربان، در مواکب و اماکن مختلف، همزمان و در فضایی سرشار از ذکر، دعا و نیتهای الهی، قربانیهای فراوان انجام گیرد.
نیت این قربانیها میتواند همراه باشد با دعا برای سلامتی و توفیق ولیّ امر مسلمین، دعا برای عزت و عظمت جهان اسلام، طلب نصرت اسلام بر جبهه کفر و باطل، و استدعای فرج منجی عالم بشریت، حضرت بقیةالله الاعظم ارواحنا فداه.
توزیع گوشتهای قربانی با آداب شایسته و کریمانه در میان نیازمندان و فقرای جامعه اسلامی، افزون بر ایجاد شادی، کرامت و امید در دلهای آنان، میتواند منشأ برکات فراوان، مواسات اجتماعی، همدلی عمومی و احیای یکی از درخشانترین سنتهای دینی در متن حیات اجتماعی امت باشد.
بیعت با ولایت
در شبهای فاصلهی میان قربان تا غدیر، میتوان هر شب را به تکریم یک قشر از اقشار جامعه اختصاص داد و آیین باشکوه بیعت آن قشر با ولایت و امامت را در مواکب و اجتماعات مردمی رقم زد.
برای نمونه، میتوان از اقشار و گروههایی چون: نوعروسان، خادمان مساجد، معلمان محل، کارگران خطوط تولید داخلی، خیرین، دانشجویان، نوجوانان، مادران، پدران، کسبهی امین، پرستاران، کشاورزان، هنرمندان متعهد و دیگر اقشار مؤثر اجتماعی تجلیل کرد و پیوند آنان با ولایت را در قالب آیینهایی معنوی، امیدآفرین و هویتبخش به نمایش گذاشت.
در این برنامهها میتوان افقهای پیشرو را تبیین کرد و امتداد اجتماعات موکبی را به این سمت سوق داد که اینگونه گردهماییها در آینده نیز با اهدافی همچون تکریم، خدمترسانی، شبکهسازی مردمی، تقویت سرمایهی اجتماعی، و تعمیق پیوند امت با امامت استمرار یابد. چنین رویکردی، مواکب را از صرف یک تجمع مناسبتی، به مدرسهای زنده برای تربیت، معرفت، خدمت و تجدید عهد بدل خواهد کرد.
کاروان غدیر
غدیر، یک واقعه صرفاً تاریخی نیست؛ غدیر یک صحنه عظیم نمایشی، اجتماعی، تمدنی و سرنوشتساز در تاریخ بشریت است؛ روزی که مسیر آینده امت ترسیم شد و حقیقت ولایت بر بلندای تاریخ آشکار گشت. غدیر، قله عظمت تشیع و عید بزرگ بیعت با امامت و ولایت است.
در شبهای منتهی به این عید بزرگ، میتوان صحنهآرایی اجتماعات موکبی را متناسب با واقعه غدیر سامان داد و با طراحی کاروانهای غدیر، بازآفرینی صحنههای تاریخی، اجرای آیینهای بیعت، سرود، نمایش، جشن و سرور، روایتگری و فضاسازیهای هنرمندانه، شکوه این حادثهی آسمانی را در جان مردم زنده کرد.
کاروان غدیر میتواند حقیقت آن روز بزرگ را از قالب کتاب و سخنرانی، به صحنه عینی و محسوس اجتماع بیاورد و پیوندی زنده و پرشور میان نسل امروز و پیام جاودانهی غدیر برقرار سازد.
خطبهخوانی
غدیر، صاحب خطبهای فاخر، عمیق، پرمغز و سرشار از معارف بلند الهی است؛ خطبهای که امتداد رسالت و اعلان امامت در تاریخ بشر به شمار میرود و آکنده از معارف ژرف در حوزهی امامشناسی، اسلامشناسی، هدایت، ولایت و مسئولیت امت است.
در مواکب و اجتماعات این شبها میتوان هر شب بخشی از خطبهی غدیریه را با صوت، لحن و آوایی متناسب و اثرگذار قرائت کرد، یا ترجمه روان، موزون و خوشبیان آن را برای مردم خواند و شرحی کوتاه و روشنگر بر آن افزود.
خطبهخوانی، اگر با لحن حماسی، آراسته و هنرمندانه همراه شود، زیبایی و جذابیت خاصی به اجتماعات خواهد بخشید و در عین حال، معارف حقه، عمیق و متعالی غدیر را به مخاطبان منتقل خواهد ساخت. این برنامه میتواند یکی از ارکان معرفتی و هویتی اجتماعات موکبی در این ایام باشد.
جشن غدیر
خلاصه آنکه بزرگترین عید شیعیان، عید غدیر است، عیدی که باید با تمام ظرفیتهای مردمی، ایمانی، فرهنگی و اجتماعی پاس داشته شود. میتوان با بهرهگیری از توان گسترده اجتماعات موکبی، این عید باعظمت را به باشکوهترین شکل ممکن برگزار کرد؛ با اطعام گسترده، پخش شربت و شیرینی، برپایی ایستگاههای صلواتی، اجرای سرود و مولودی، تکریم سادات، فضاسازی شهری و محلی، آذینبندی گسترده، هدیه دادن، خدمترسانی مردمی و انواع آیینهای تعظیم و تکریم این روز مبارک.
اجتماعات موکبی باید در سال جاری، مقوم، مکمل و تعالیبخش جشنهای غدیریه باشند و با درهمآمیختن شور مردمی، شعور دینی، محبت اهلبیت علیهمالسلام و روح خدمت، نماد روشن و زندهی بیعت با ولایت و امامت را در سراسر ایران اسلامی، با وسعت، شکوه و عظمت رقم بزنند.
یادمان امام شهید
شایسته است در متن این بزرگداشت عظیم و در دل این تعظیم باشکوه غدیر، یاد امام شهید نیز گرامی داشته شود و نام و راه او با زبان وفاداری، قدرشناسی و تجدید عهد در اجتماعات موکبی زنده بماند. امسال روز غدیر با سالروز انتخاب امام و رهبر شهیدمان حضرت آیتالله سید علی خامنهای به رهبری انقلاب اسلامی مقارن شده است، یاد این بزرگان، هنگامی که در بستر مناسبتهای ولایی و الهی احیا شود، به اجتماعات روح مضاعف، معنا و جهت میبخشد و پیوند نسل امروز را با تاریخ مجاهدت، ایثار و وفاداری مستحکمتر میسازد.
مراسم ترحیم امام خمینی
همچنین با توجه به تقارن این ایام با سالروز رحلت حضرت امام خمینی کبیر رحمهالله علیه، آن بزرگمرد تاریخساز و احیاگر عزت اسلامی، شایسته است در این مراسمها، با رعایت شأن، منزلت و جایگاه رفیع آن امام عظیمالشأن، یاد و خاطره او نیز گرامی داشته شود.
همو که با اتکال به خداوند متعال، با ایمان به وعدههای الهی و با تکیه بر مکتب اهلبیت علیهمالسلام، حرکتی بزرگ و تاریخساز را رقم زد و به همگان آموخت که با تمسک به حقیقت دین، میتوان جامعه را به سوی حق، عدالت، کرامت و معنویت فراخواند. زنده نگهداشتن یاد او در متن برنامههای این ایام، میتواند بر عمق تاریخی، هویتی و معنوی اجتماعات موکبی بیفزاید.
از قربان تا غدیر، میدان عظیمی برای برافراشتن پرچم بندگی، مواسات، ولایت، معرفت، خدمت و اجتماع مؤمنانه مردمی در برابر دیدگان تاریخ گشوده است. این ایام، فرصتی استثنایی برای آن است که مواکب تنها محل پذیرایی و گردهمایی نباشند، بلکه به کانونهای تبیین، تربیت، تعظیم شعائر، تجدید بیعت، همافزایی اجتماعی، تکریم مردم و تجلی فرهنگ اهلبیت علیهمالسلام بدل شوند.
اگر این ظرفیت بزرگ با برنامهریزی دقیق، همت مردمی، اخلاص دینی و خلاقیت فرهنگی همراه گردد، میتوان شاهد شکلگیری یکی از درخشانترین فصول شعائر دینی در سراسر ایران اسلامی بود؛ فصلی که در آن، قربان با روح ایثار و عبودیت، و غدیر با پرچم ولایت و امامت درهم میآمیزد و قلهای بلند از اجتماعات موکبی، با شکوهی ملی و معنوی، در سراسر کشور برپا میشود.»
نظر شما