به گزارش خبرگزاری ایمنا، مردمان این سرزمین از دیرباز نشان دادهاند که غریزه همدلی در ایشان نه یک فضیلت اکتسابی، بلکه ریشه در حافظهای تاریخی دارد. در میان روزهای سخت و نفسگیر کشورمان، آنچه در ایرانِ روزهای دشوار رخ میدهد، از باوری نانوشته سرچشمه میگیرد که تکیه و توکل بر خداوند متعال دارد.
در صحنههایی که قلم از توصیفش عاجز است، از همه شگفتانگیزتر حضور کسانی است که خود نیازمندتر به کمک و یاری دیگراناند؛ کسانی که روح بلندشان آنقدر از جسمشان فراتر رفته که دیگر چشم توان دیدن آن جسم را ندارد و تنها روح است که خودنمایی میکند، همچون پیرمردی که در میان تجمعی مردمی میبینی که ماسک اکسیژن بر دهان و پرچم جمهوری اسلامی ایران بر دوش است؛ اگرچه نمیتواند فریاد بزند و با صدای بلند شعار بدهد، اما در حد توان پای در میدان جهاد گذاشته تا این علم زمین نماند.
در میان حجم انبوه تصاویر جنگ، گاهی یک عکس تمام حقیقت یک ملت را در یک قاب روایت میکند و این تصویر، عکس پیرمردی با ماسک اکسیژن و پرچمی بر دوش، در میان جمعیتی خودجوش، چنین روایتی است. تصویری به دور از اغراق که ایستادگی ملت ایران پای آرمانها و ارزشها را به خوبی نشان میدهد.
آن پیرمرد با ماسک اکسیژن، نماد تمام وجدانهایی است که حتی با آخرین نفسهای فروخوردهشان، به جهانیان فریاد میزنند و میگویند:«ما هنوز پای ارزشهایمان ایستادهایم و پشت ولایت فقیه و این کشور را خالی نمیکنیم.» و اینجاست که واقعیت، خود از هر واژهای رساتر سخن میگوید.
این مردم مبعوث شدهاند تا یک نظم جدید جهانی را رقم بزنند و این آغازی برای طی کردن یک مسیر دشوار و ساخت آیندهای نزدیک است؛ مسیری که با همراهی مجاهدان راه خدا طی میشود و به نتیجه خواهد رسید.
نظر شما