به گزارش خبرگزاری ایمنا، درحالی که نگاه جهانیان به موشکهای بالستیک و پهپادهای ایران دوخته شده، سکوت استراتژیک تهران بر روی پیشرفتهترین برگ برنده آن سایه انداخته است؛ موشکهای کروز ضدکشتی اکنون به آستانه ورود به عصر هایپرسونیک رسیدهاند؛ آنچه در خلیج فارس و دریای عمان در حال وقوع است، چیزی فراتر از یک تغییر تاکتیکی صِرف است؛ این، بازتعریف کامل معادلات قدرت از ژرفای خاک ایران خواهد بود.
از مهندسی معکوس تا شلیک از عمق کویر
داستان کروزهای ایرانی برخلاف تصور عمومی به دوران دفاع مقدس بازمیگردد؛ جایی که ایران برای نخستینبار با اتکا به موشکهای ضدکشتی «کرم ابریشم» (با منشأ چینی) توانست دکترین دفاع از خطوط ساحلی را تجربه کند، اما نقطه عطف زمانی رقم خورد که صنعت دفاعی ایران بدون اکتفا به واردات، پای در مسیر بومیسازی تهاجمی گذاشت.
نتیجه این جسارت، ظهور موشکهای «نور» و «قدیر» و سپس کروز بردبلند «ابومهدی» بود؛ برد بیش از ۱۰۰۰ کیلومتر و مجهز به موتور توربوجت، ابومهدی این قابلیت را دارد که از سواحل مکران تا شمال اقیانوس هند را زیر چتر خود بگیرد، اما این مقدمهای برای انقلابی بزرگتر بود.
انقلاب ۲۰۰۰ کیلومتری؛ عصر کروز هایپرسونیک
در بهمنماه ۱۴۰۳، سردار شهید علیرضا تنگسیری، فرمانده نیروی دریایی سپاه، خبری را اعلام کرد که تحلیلگران نظامی را شگفتزده ساخت: توسعه و ساخت کروز هایپرسونیک با برد ۲۰۰۰ کیلومتر. ایشان بهوضوح ترسیم کرد که ایران قصد دارد کنترل کامل خلیج فارس و دریای عمان را از میانه کشور و بدون کوچکترین نیازی به استقرار در نوار ساحلی انجام دهد.
این سخن یعنی بازنشسته شدن دکترین «پدافند خط ساحلی» با کروزی که بتواند با سرعت بیش از ۵ ماخ (هایپرسونیک) و طی مسیر ۲۰۰۰ کیلومتری در ارتفاع بسیار پایین و با مانورپذیری بالا حرکت کند تا دیگر هیچ شناور یا ناو هواپیمابر آمریکایی در محدوده غرب اقیانوس هند احساس امنیت نکند.
هوش مصنوعی، مغز متفکر نسل جدید
اما رمز این برتری، چیزی فراتر از رانشگرها و مواد منفجره است. این کروزهای جدید بر پایه هوش مصنوعی طراحی و تولید شدهاند؛ هوش مصنوعی به آنها قدرت تشخیص هدف از شناور فریبنده، تغییر خودکار مسیر در لحظه و هماهنگی گروهی برای غلبه بر سامانههای دفاعی همچون «ایجیس» را بخشیده است.
این یعنی هر کروز ایرانی دیگر یک موشک ساده نیست، بلکه یک شکارچی خودکار و تطبیقپذیر است که اگر مسیر اولیهاش بسته شود، با محاسبه نقاط کور راداری راهی جدید برای اصابت پیدا خواهد کرد.
تغییر توازن تسلیحاتی از عمق زمین
نکته راهبردی اینجاست که ایران در حال ساختن دروازههای امنیت خود در ۱۰۰۰ کیلومتری سواحلش است؛ با پایان پروژه تا اواخر سال ۱۴۰۴، آنچه در منطقه رخ میدهد تنها یک رزمایش یا افزایش برد نیست،بلکه پایان سلطه ناوهای آمریکایی بر پهنه خلیج فارس است.
از این پس هر کشتی جنگی که وارد محدوده ۲۰۰۰ کیلومتری سواحل جنوبی ایران شود، عملاً در فاصله شلیک نامرئی، سریع و هوشمند کروزهایی قرار دارد که از دل کویر مرکزی ایران به پرواز درآمدهاند.
تاریخ ورق خورده است؛ از روزی که «کرم ابریشم» با اضطراب از چین خریداری میشد تا امروز که «کروز هایپرسونیک هوشمند» در ایران بومیسازی میشود؛ قدرت دریایی دیگر فقط به ناو و بندر نیست؛ به قلههای فناورانهای بستگی دارد که ایران در حال فتح آنهاست.
نظر شما