به گزارش خبرگزاری ایمنا، رسانههای آزاد، روزنامهها و مطبوعات در هر جامعهای از ارکان توسعه و دموکراسی بهشمار میآید، بر این اساس خبرگزاری ایمنا، مرور عناوین مطبوعات کشور را بهصورت روزانه در دستور کار خود دارد.
روزنامه ایران با تیتر «۴ راهبرد برای حفظ امنیت غذایی در کشور» به بیان وضعیت بازار کالاهای اساسی پس از جنگ رمضان پرداخت و نوشت: «بازار کالاهای اساسی با وجود نگرانیهای اولیه درباره اختلال در واردات و زنجیره تأمین، توانست از شوک جنگ عبور کند و ثبات نسبی خود را حفظ کند. مدیریت ذخایر دولتی، همکاری دولت و بخش خصوصی و تجربه شرایط ویژه سالهای گذشته از مهمترین عواملی بود که مانع از کمبود گسترده در بازار شد.
به گفته کارشناسان، دولت با اولویتدهی به ذخایر کالاهای پایه مانند خوراک دام، گندم، جو و دانههای روغنی نقش مهمی در حفظ آرامش بازار ایفا کرد. همزمان، بخش خصوصی نیز با افزایش سطح موجودی مواد اولیه و اقلام بستهبندی، توانست تابآوری زنجیره تأمین را بیشتر کند و مانع از بروز کمبود کوتاهمدت شود.
در کنار این عوامل، اتکای نسبی کشور به تولید داخلی در بخش قابل توجهی از محصولات نهایی غذایی همچون لبنیات، کنسرویجات، محصولات گوشتی، شیرینی و نوشیدنیها موجب شد فشارهای ناشی از محدودیتهای خارجی به طور کامل به بازار منتقل نشود. با این حال، ادامه یافتن محدودیتهای تجاری و لجستیکی نیازمند راهبردهای مکملی است؛ از جمله تنوعبخشی مسیرهای وارداتی، تقویت زیرساختهای حملونقل و حضور پررنگتر بخش خصوصی در زنجیره تأمین.»

روزنامه کیهان با تیتر «آمریکا در میدان نظامی شکست خورد مراقب تحرک دشمن در میدان اقتصادی باشیم» به بیان شکست نظامی آمریکا و تمرکز این کشور بر جنگ اقتصادی علیه ایران پرداخت و نوشت: «ایران در میدان نظامی پیروز این جنگ بوده و به عنوان یک قدرت منطقهای ظهور کرده است، که نمونه آن را میتوان در کنترل تنگه هرمز و افزایش قیمت نفت مشاهده کرد. آمریکا که در جنگ نظامی شکست خورده، تلاش میکند تا شکست خود را در حوزههای اقتصادی، سیاسی و اجتماعی جبران کند.
این کشور با اتکا به فشار اقتصادی و عملیات روانی، قصد دارد نبض بازار ایران را در دست گرفته و با ایجاد نارضایتی عمومی، شکست نظامی خود را جبران کند. اظهارات مقامات آمریکایی، از جمله رئیسجمهور و وزیر خزانهداری، نشاندهنده تمرکز بر فشار حداکثری اقتصادی، هدف قرار دادن زیرساختهای بانکی و مالی ایران، و محدود کردن دسترسی به منابع ارزی است.
آمریکاییها همچنین بر محاصره دریایی به عنوان یکی از محورهای اصلی جنگ اقتصادی خود حساب باز کردهاند و حتی به صراحت از عملیات توقیف کشتیها توسط نیروی دریایی خود، شبیه به دزدان دریایی، سخن میگویند. در مقابل، توصیه کارشناسان به ایران، شکستن این محاصره و هوشیاری در برابر تحرکات دشمن در میدان اقتصادی است.»

روزنامه جوان با تیتر «دزد دریایی ناشی» به تحلیل سخنرانی اخیر دونالد ترامپ و سیاستهای آمریکا در قبال ایران پرداخت و نوشت: «سخنرانی اخیر ترامپ، همچون همیشه، ترکیبی از خودشیفتگی، پراکندگی و دوری از موضوعات راهبردی بود. تحلیلگران معتقدند باید رفتار روانشناختی او را از مسائل راهبردی جدا کرد، زیرا او گاهی رفتارهای حسابشدهای نیز از خود نشان میدهد. ترامپ با دوری از مسائل مهمی چون بحران نفت، جنگ با ایران، فشار بر اروپا و هزینههای پنهان جنگ، سعی در منحرف کردن افکار عمومی دارد.
در حالی که ترامپ اقدام ایران در بستن تنگه هرمز را "باجخواهی از جهان" توصیف میکند، سیاست آمریکا در محاصره دریایی و توقیف نفتکشها را «تجارت بسیار سودآور» و شبیه به «دزدان دریایی» میداند. او اعتراف کرده که آمریکا در این زمینه مانند دزدان دریایی عمل میکند، اما این کار را برای مقابله با "زورگویی" ایران توجیه میکند. این اظهارات با انتقادهایی در فضای رسانهای مواجه شده است.
به نظر میرسد هدف ترامپ از این سیاستها، دستیابی به منافع مالی از طریق مصادره و فروش محمولههای نفتکشهای ایران و متحدانش است، رویکردی که پیش از این نیز در قبال کشورهایی مانند ونزوئلا دنبال شده بود. این در حالی است که تلاش میانجیگران برای ازسرگیری مذاکرات ادامه دارد، اما ترامپ احتمال عدم توافق را نیز رد نکرده که نشان از تداوم فشار و حفظ فضای ابهام از طریق ادامه محاصره دارد.»

روزنامه دنیای اقتصاد با تیتر «جوانگریزی در بازار کار» به بیان شکاف فزاینده میان رشد جمعیت در سن کار و ظرفیت اشتغالزایی اقتصاد پرداخت و نوشت: «بر اساس گزارش مرکز آمار ایران، در سال گذشته جمعیت در سن کار حدود ۸۲۵ هزار نفر افزایش یافت، اما تنها ۵۷ هزار شغل جدید ایجاد شد؛ موضوعی که نشاندهنده دشواری ورود جوانان به بازار کار است. هرچند نرخ بیکاری کل کشور در زمستان ۱۴۰۴ به ۷.۶ درصد رسید و اندکی کاهش یافت، اما نرخ بیکاری جوانان ۱۵ تا ۲۴ ساله با افزایش به ۲۱.۲ درصد رسید و برخلاف روند عمومی حرکت کرد.
گزارش همچنین از تشدید شکاف جنسیتی در بازار کار حکایت دارد؛ بهطوری که نرخ بیکاری مردان جوان به ۱۸.۳ درصد و نرخ بیکاری زنان جوان به ۳۴.۹ درصد رسیده است. این آمار نشان میدهد زنان جوان بیش از سایر گروهها در ورود و ماندگاری در بازار کار با مانع مواجهاند.
به نوشته این روزنامه، رکود اقتصادی، نوسانات ارزی، قطعیهای اینترنت و نااطمینانی ناشی از شرایط جنگی، فرصتهای شغلی را محدود کرده و کسبوکارها را به سمت تعدیل نیرو سوق داده است. کارشناسان تأکید دارند که تنها با رشد اقتصادی بالا و فراگیر میتوان ظرفیت اشتغال را افزایش داد؛ در غیر این صورت، روند پیری جمعیت شاغل و حذف تدریجی فرصتهای شغلی برای جوانان ادامه خواهد یافت.»

روزنامه اعتماد با تیتر «استراتژی مرد دیوانه» به تحلیل وضعیت فعلی مذاکرات هستهای ایران و آمریکا پرداخت و نوشت: «به نظر میرسد حیات سیاسی رئیسجمهور آمریکا به دو عامل کلیدی وابسته است: برنامه هستهای ایران و ذخایر اورانیوم غنیشده. ترامپ تلاش میکند با کسب امتیازات حداکثری از ایران، به توافقی متفاوت از برجام دست یابد؛ در غیر این صورت، احتمال درگیری مجدد وجود دارد.
ارسال طرح پیشنهادی جدید ایران در پاسخ به اصلاحیههای آمریکا، نشاندهنده تداوم مسیر دیپلماسی میان تهران و واشنگتن است. این پاسخ از طریق پاکستان به واشنگتن منتقل شده است. رسانههایی چون والاستریت ژورنال نیز از یک پیشنهاد ۱۴ مادهای خبر دادهاند که بر فرآیندی دو مرحلهای برای پایان درگیری تأکید دارد: تمرکز فوری بر بازگشایی تنگه هرمز و توقف حملات، و در گام بعدی، ورود به پرونده هستهای و تحریمها.
این در حالی است که فرستاده ویژه کاخ سفید، خواستار بازگشت صریح موضوع هستهای به متن توافق و شروطی چون توقف انتقال اورانیوم غنیشده شده است. همزمان، ترامپ با استناد به توقف تبادل آتش، مدعی پایان خصومتها شده تا از فشار ضربالاجل کنگره عبور کند، ادعایی که با تردید قانونگذاران آمریکایی مواجه شده است.
با این حال، تحلیلگران معتقدند با وجود اختلاف نظر در تاکتیکها و اولویتها، چارچوب حداقلی برای ادامه گفتگو شکل گرفته است. پیشنهاد مرحلهبندیشده ایران تلاشی برای تفکیک بحران فوری امنیتی و انرژی از مناقشه راهبردی برنامه هستهای است، در حالی که واشنگتن سعی در گره زدن این دو به یکدیگر دارد.
در نهایت، به نظر میرسد نه جنگ به طور کامل پایان یافته و نه دیپلماسی به بنبست رسیده است. هر دو در وضعیت تعلیق قرار دارند و آینده آن بیش از هر چیز به تصمیمات سیاسی در واشنگتن و میزان انعطافپذیری طرفین بستگی دارد.»

نظر شما