به گزارش خبرگزاری ایمنا، آسمان همدان در بیستوچهارم اسفند با شعلههای آتش و دود جنگ روشن شده بود و کودکی سه ساله، به نام محمدحسین دهقانی دیلانچی، روی پل هوایی میدان سپاه (چراغ قرمز)، ناگهان با جنایت مرگبار دشمنان مواجه شد.
آن لحظه زمان متوقف شد و تیری آتشین، آرامش شیرین کودکی محمدحسین را در هم شکست و او را وارد نبردی سخت کرد؛ نبردی میان زندگی و شهادت.
محمدحسین، این فرشته کوچک، نمادی از استقامت ملت ایران در برابر وحشیگری آمریکا و رژیم صهیونیستی شد و ۳۶ روز طولانی، او با تمام توان جسمی ضعیف خود، میجنگید و هر نفس او، دعایی بود برای پیروزی حق بر باطل و هر قطره خون ریخته شده، پیمانی بود بر سینه تاریخ برای انتقام خون پاک کودکان بیگناه و مردم همدان، با دلی شکسته و چشمی اشکبار، بر بالین این کودک خردسال مینشستند.
تنی رنجور و نحیف که پس از ۳۶ روز مجروحیت دیگر تاب و توان ایستادگی نداشت
تن رنجور و نحیف محمدحسین پس از ۳۶ روز مجروحیت، دیگر تاب و توان ایستادگی نداشت، محمدحسین رفت تا نامش در کنار نام دیگر کودکان شهید جنگ رمضان، در پرونده جنایات استکبار جهانی نوشته شود و پروندهای جدید برای انتقام باز کند.
مراسم وداع با این شهید عزیز، چهارشنبه ۲ اردیبهشت، در امامزاده عبدالله همدان برگزار شد، فضایی سرشار از عطر گلها و اشکهای افتخار. مردمی که از سراسر شهر آمده بودند، برای سوگواری شهادت محمدحسین و تجدید پیمان با خون شهدا.
الگویی از شجاعت و پاکی برای نسلهای آینده
آنها میدانستند که شهادت محمدحسین، پایان راه او نیست و او که هنوز فرصت بازی و خنده واقعی را نیافته بود، نامش برای همیشه در فهرست نورانی شهدا ماندگار شد.
محمدحسین با شهادت خود ثابت کرد که حتی کوچکترینها نیز میتوانند بزرگترین درسهای ایثار را به جهان بیاموزند. او رفت، اما یاد معصومانهاش تا ابد در دلهای این سرزمین جاودانه خواهد ماند و الگویی از شجاعت و پاکی برای نسلهای آینده خواهد بود.
نظر شما