به گزارش خبرگزاری ایمنا، هنگامی که شبهای تاریک چادر سیاه استقامت را بر تن میکند، مردم این سرزمین با سینههایی سپرکشیده، خیابانها و میدانها را به صحنهای از شکوه و اقتدار تبدیل کردهاند. این تجمعات، تنها یک گردهمایی ساده نیست، بلکه تجسم عینی وفاداری، شرف و غیرتی است که در رگهای هر ایرانی جریان دارد.
ملت ایران در حالی که هنوز سوگوار پدر شهید انقلاب و تمام شهدای والامقام این خاک هستند، با حضور گرم و پرشور خود در خیابانها، نهتنها مرثیهای برای رفتگان سر میسرایند، بلکه اعلامیهای روشن برای جهانیان هستند که میگویند ما اینجا هستیم، بیداریم و آمادهایم.
ارادهای آهنین در برابر طوفان
حضور شبانه مردم در سرما، باران و خستگی، پیامی روشن به گوش جهانیان میرساند که نیروهای مسلح این سرزمین، نه تنها با تکیه بر تجهیزات نظامی، بلکه با پشتوانهای به وسعت جانِ یک ملت، سربلند و استوار هستند و این همبستگی، دشمنان را که روزگاری با زبان طنز و توهین سخن میگفتند، به سکوتی تحسینبرانگیز واداشته است و انگشت به دهان ماندهاند در برابر این ارادهای آهنین که از دل محبت به خاک میجوشد.
زبان تخصص؛ ترجمه عشق به میهن
در یکی از این شبهای پرشکوه در میدان تجریش تهران، صحنهای به یادماندنی رقم خورد که گویی دفتر تاریخ، فصلی نو از حماسه مردمی را ورق زد. چندین نفر با پلاکاردهایی در دست، پیامهایی را بر زبان آوردند که هر کدام، بازتابدهنده روحیه، شغل و قلب تپنده یک ایرانی بود، این پلاکاردها، تنها کاغذ و جوهر نبودند؛ تجسم هویت، تخصص و عشق به میهن بودند.
مردم علاج در وطن است
یکی از این پلاکاردها، از زبان یک پزشک سخن میگفت که نوشته بود: «من یک پزشکم، قلبم برای تکتک مردم سرزمینم میتپد، مردم علاج در وطن است.» این جمله، نمادی از تعهدی بود که فراتر از درمان جسم، به درمان روح یک ملت زخمخورده میپردازد و پزشک، تنها درمانگر بیماریها نیست، بلکه نگهبان سلامت امید در دلهای مردم است.
به یاد میناب و کودکان مظلومش
در کنار او، معلمی ایستاده بود که با مظلومیت و استقامت نوشته بود: «من یک معلم هستم، در خیابان میمانم تا بچهها در مدرسه جان ندهند.» این پیام، یادآور جنایت هولناک و غیرانسانی حمله مستقیم به مدرسهای در میناب بود که ۱۶۸ دانشآموز بیگناه را به شهادت رساند.
معلم که مهندس ساختن نسلها است، در خیابان ایستاده تا تضمین کند که آیندهسازان این کشور، در آرامش و امنیت، به تحصیل بپردازند و نه در میان آتش جنگ و ویرانی.
جنگ زخم میزند
وکیلی دیگر با وقاری مثالزدنی اعلام کرد: «من یک وکیلم، در خیابان میمانم چون جنگ زخم میزند، اما قانون باید مرهم باشد.» این جمله کنایهای به جنایت استکبار جهانی در میناب بود، درد و غم اتفاقی که در میناب رخ داد، بر سینه ملت ایران سنگینی میکند، اما جوامع و نهادهای بینالمللی سکوتی پیشه کردند که بر داغ سینه ملت ایران افزود.
لباس تن مردم ایران، غیرت و شرف است
طراح لباسی نیز با نگاهی هنرمندانه و عمیق نوشته بود: «من طراح لباسم، امروز بهترین لباسی که تن مردم میبینم، لباس غیرت و شرف است.» او با این جمله، ارزش واقعی پوشش و هویت ایرانی را فراتر از پارچه و دوخت، در روحیه مقاومت و ایستادگی مردم جستوجو کرد و برای او، غیرت، زیباترین لباسی است که هر ایرانی بر تن دارد.
خدمت به وطن دینی است که باید ادا شود
حسابداری که همیشه با اعداد و ارقام سروکار دارد، با زبانی ساده، اما عمیق نوشت: «من یک حسابدارم، به خیابان آمدم که بعد بدهکار وطن نباشم.» این جمله، حس مسئولیتپذیری و حسابرسی اخلاقی هر ایرانی را نشان میدهد.
او میداند که خدمت به وطن، دینی است که باید ادا شود و غیبت در لحظات حساس، نوعی بدهکاری معنوی است که هرگز نمیتوان آن را تسویه کرد.
پای التیام زخمهای وطن میمانیم
پرستاری که شببیداریهایش را در بیمارستانها تجربه کرده است، با مهربانی و شجاعت گفت: «من پرستارم، پای التیام زخمهای وطن میمانم.» او نماد فداکاری و ایثار است که در خط مقدم دفاع از سلامت و جان مردم ایستاده است و در این میدان نیز همراه با دیگران برای سربلندی ایران میجنگد.
شرافت و غیرت ایران؛ خار چشم مستکبران جهان
صادرکنندهای که روزگاری کالا و خدمات را به سراسر جهان میفرستاد، اینبار مأموریتی جدید را بر عهده گرفت و نوشت: «من یک صادرکننده هستم، در خیابان میمانم تا شرافت و غیرت ایران را به سراسر دنیا صادر کنم.» او نشان داد که اقتصاد مقاومتی و دیپلماسی عمومی، دو بال پرواز ایران در آسمان جهان هستند و شرافت، کالایی است که باید جهانی شود.
فریاد حیات؛ برای حفظ نسلهای آینده مبارزه میکنیم
و در پایان، مامایی که شغلش نماد حیات و امید است، با خشمی علیه کودککشی اعلام کرد: «من یک ماما هستم، در خیابان میمانم و من مخالف کودککشی و نسلکشیام.» این پیام فریادی بود علیه جنایتکارانی که دست به ارتکاب فجایعی علیه معصومترین موجودات زمین زدهاند، این ماما که حامی حیات است، برای حفظ نسلهای آینده مبارزه میکند.
طلوع خورشید غیرت ایران
این پلاکاردها در کنار هم، پازل کاملی از جامعه ایران را میسازند؛ جامعهای که در آن پزشک، معلم، وکیل، طراح، حسابدار، پرستار، صادرکننده و ماما، هر کدام با تخصص و هویت خود، در یک صف واحد ایستادهاند و این صف، خط مقدم دفاع از میهن است و هر نفر که در آن قرار دارد، سربازی است در لشکر عشق و ایثار.
حضور شبانه مردم در این تجمعات، نشاندهنده اطاعت محبتآمیز از فرمان رهبری و درک عمیق از اهمیت حفظ کرامت و استقلال ایران است. جهانیان با تحسین به این صحنهها نگاه میکنند و دشمنان در برابر این اراده جمعی، عاجز و درماندهاند.
ملت ایران با این حضور باشکوه، ثابت کرد که حتی در سختترین شرایط، میتوان با همبستگی و غیرت بر هر طوفانی غلبه کرد و نام خود را بهعنوان نماد مقاومت و ایستادگی در تاریخ ثبت کرد.
شبهای ایران، شبهای بیداری است، شبهایی که در آن خیابانها به کلاس درس غیرت، بیمارستان امید و دادگاه عدالت تبدیل میشوند و مردم ایران با قلبهای تپنده و دستهای باز آمادهاند تا آخرین نفس از حریم این سرزمین مقدس دفاع کنند.
نظر شما