به گزارش خبرگزاری ایمنا از البرز، در سکوت سنگین روزهای اخیر که سایه تهدیدات پوچ دشمنان بر آسمان میهن سنگینی میکرد، آتشی در دلها شعلهور شد، آتش نه از جنس خشم، بلکه از جنس عشق بود، عشقی سوزان به این خاک کهن و انقلابی که در آن ریشه دوانده است.
خبر طرح توخالی دشمن برای حمله به جزیره استراتژیک خارک، فانوسی شد تا یکپارچگی بینظیر این ملت را روشنتر از همیشه به نمایش بگذارد و از این آتش «پویش جانفدا» زاده شد؛ پویشی که به سرعت از گوشهگوشه این سرزمین، از زیر خاکستر روزمرگی، ققنوسوار برخاست و با بالگشودنش، آسمان را از عزمی پولادین مملو کرد.
این یک ثبتنام ساده نبود، نبرد نوین میهنپرستانهای بود که در بستر فضای مجازی و حقیقی به راه افتاد؛ ندایی بود که از جایی نامعلوم آغاز شد، اما گویا مدتها در سینههای حبس شده و منتظر فرصتی برای فریاد شدن بود.
پیامش ساده و بیپیرایه بود «اگر دشمن پا را از حد فراتر نهد و طمع اشغال حتی یک وجب از خاک جمهوری اسلامی ایران را در سر بپروراند، ما مردمان این سرزمین پیش از رسیدن سربازان رسمی، نخستین سنگر را با تن خود خواهیم ساخت.»
و چه زود این ندا طنینانداز شد؛ گویا هر ایرانی، منتظر چنین فراخوانی بود، رقمی که ثبت شد و جهان را به حیرت واداشت «۲۷ میلیون نفر.» این یک عدد نیست، یک حماسه است، حماسهای که در هیچ کلاس جنگافروزی و تئوریپردازی نظامی گنجانده نشده است. زیبایی این حماسه در ابعاد آن خلاصه نمیشود، در عمق و کیفیت آن است.
در صف این پویش خبری از تمایزات معمول نبود و دست کارگر زحمتکش کارخانه در کنار دست مدیران ارشد و مسئولان بلندپایه کشور به نشانه وفاقی بیسابقه بالا رفت. جوانِ دانشجو با همان شور و حرارت نوجوانان دفاع مقدس، نامش را ثبت کرد و پیرمردی که روزگاری در جبهههای نبرد از این خاک دفاع کرده بود با همان صلابت، دوباره اعلام آمادگی کرد. رنگبندی شرکتکنندگان، نقشه کاملی از ایرانِ یکپارچه و همدل را ترسیم کرد؛ ایرانی که در آن، همه در عشق به وطن و دفاع از دستاوردهای انقلاب، همرنگ و همآوا شدهاند.
این پدیده پیامی فراتر از مرزهای جغرافیایی داشت، پیامی به آنها که پشت میزهای جنگطلبی نشستهاند و با معادلات خشک نظامی، خیال تصرف را در سر میپرورانند؛ پویش «جانفدا» فریاد زد محاسبات شما نادرست است، شما با یک ارتش منظم روبهرو نیستید که بتوانید توان رزمی آن را محاسبه کنید، شما با یک ملت روبهرو هستید، با دریایی از انسانهایی که مرگ در راه میهن را بر زندگی با ذلت ترجیح میدهند.
شما قصد دارید به «خاک» حمله کنید، اما با «جان» میلیونها انسان روبهرو خواهید شد؛ بدانید که این خاک با این میزان از عشق و فداکاری آغشته شده که برای بیگانه، سوزاننده و دشمنسوز است.
این حرکت ادامه همان منطق دفاع مقدس است، منطقی که در آن اسلحه پیشرفته، تنها یکی از ابزارها و اصلیترین سلاح، «اراده آهنین ملت» است. این پویش نشان داد که آن روحیه، نهتنها فراموش نشده، بلکه اکنون با خِردی برآمده از سالها تجربه و ایمانی ریشهدار، قویتر و منسجمتر شده است.
اینجا دیگر صحبت از یک منطقه خاص نیست؛ این، اعلام آمادهباش عمومی تمام ملت ایران در هر کجای این خاک پهناور است. پویش «جانفدا» یک نمایش قدرت نرم و سخت در هم تنیده بود، قدرت نرم عظیم مردمی که با اراده خود، هر تجاوزی را پرهزینه و غیرممکن میکنند؛ این پویش دیوار آهنینی شد که دشمن را به تأمل واداشت؛ دیواری از خون و ایمان.
اکنون این پیام در تاریخ ثبت شد که ملت ایران، وارثان راستین کربلا و پرچمداران مقاومت نهتنها در روزهای سخت کنار انقلاب و میهن خود میایستند، بلکه پیشقدم میشوند و با سینههای گشوده، خط بطلان بر هر نقشه شوم دشمن میکشند.
۲۷ میلیون امضا زیر عهدنامه «جانفدایی»، سندی زنده و همیشه جاویدان است که فریاد میزند «ایران، سرزمینی است که مردمانش، خود حصار استوار آن هستند و این حصار هرگز شکسته نخواهد شد.»
نظر شما