به گزارش خبرگزاری ایمنا، دیشب محلهمان گلباران بود، نورانی بود، دیشب مسجد محلهمان میزبان شهدا بود، شهیدان گلگون کفن این آب و خاک، شهدایی که با جان و دل سپر بلای هموطنانشان شدند.
این روزها و شبها بوی شهدا در میان شهرها بیشتر میپیچد؛ هرچه میگذرد، مرا بیشتر به کتابها و خاطرات دهه ۶۰ میبرد، تشییع جوانان، همدلی مردم، مردم پای کار، توسلات شبانه همه و همه برای من بوی انقلابی دارد که از ۱۳۵۷ آغاز شد و تاکنون ادامه یافته است.
تشییع و بدرقه شهدای جنگ رمضان کمی از تشییعهای دیگر متفاوت است، این شهدا در میان پرچمهای متبرک الله اکبر تشییع میشوند، در میان جمعیت مردم، هرچه چشم میاندازی پرچم است که بالا رفته، علمهایی که به نشانه انتقام به اهتزاز درآمدهاند، نهتنها انتقام این شهدای عزیز، بلکه انتقام خون امام شهیدمان، انتقامی که این شهدا نیز برای همان جان دادند و پرپر شدند.
دیشب محله ما هم منور شد، متبرک شد، رنگ و بویی دیگر گرفت، شهدای معرکه را به مسجد محلهمان آوردند، شهیدانی که این سیوچند روز در میدان معرکه و نبرد بودند و خواب و خوراکشان جهاد بود، دیشب به میدان شهر آمده بودند، آمدند تا دوباره حماسه بیافرینند و حضورشان در میدان شهر نیز آخرین حسنه کارنامه اعمالشان شود، آمدند تا دعوت کنند از مردم برای حضور در میدانها و خیابانها، تا خون گرمشان میدانهای شهر را گرمتر کند.
گفتند یکی از این شهدا، از اعضای ثابت و پای کار هیئت همین مسجد بوده، گفتند پیش از شهادتش، هرموقع توانسته به برای تجمع به اینجا آمده، همین موکبی که اکنون میزبان پیکرش بود؛ بچههای این مسجد، انقلابیاند، مخلصند، هرجا بتوانند باری از دوش انقلاب و نظام و برمیدارند، همچون همین شهید حامد عباسی که جانش را فدای انقلاب و اسلام کرد.
این شهدا به تأسی از امام شهیدشان، امام حسین (ع) و رهبر شهیدشان ایستادهاند، این شهیدان مشق ایستادگی و مقاومت را ازکودکی لوحه کردهاند و امروز درحال امتحان پس دادن هستند و چه زیبا از این آزمون بیرون آمدند.
این تابوتها که به پرچم ایران مزین شده است، آرزوی هر ایرانی با غیرت است، همه ما آرزو داریم عاقبتمان با این تابوتها گره بخورد و بر سرمان روضه اباعبدالله بخوانند؛ آری درست گفت حاج قاسم سلیمانی که «ما ملت شهادتیم، ما ملت امام حسینیم.»
نظر شما