به گزارش خبرگزاری ایمنا، هادی حجازیفر کارگردان و بازیگر سینمای ایران دلنوشته در مورد حمله دشمن به ایران نوشت:
«من در وحشت چشمهای معصوم کودکان میناب قفل شدهام. در نجات و بازماندگی حلمای کوچک تبریز و صد البته تنهایی ابدی و آوار آلودش ...یا آن کودک هفت ساله کرجی نجات یافته از انفجار که بیتاب و ترسیده است و سراغ مادرش را میگیرد و امدادگر چارهای جزدروغ گفتن به او ندارد. من در ترسهای ابدی کودکان ایران از این همه انفجار و بمب قفل شدهام. من در اندوه خیس و انتظار دریایی پدرها، مادرها، همسران و فرزندان دنا نشینهای غریب و سفیدپوش قفل شدهام...
من به اندازه هزار سال در این چند روز اندوه تلنبار کردهام... مگر این همه بی رحمی و جنایت از این پلیدترین و فاسدترین آدمهای جزیره نشین! چیز عجیبی است؟
من پر از مرثیه ام برای تمام آن جان های پاک و شجاعی که برای دفاع از ذره ذره ایرانم تکه تکه شده اند... این روزها «موقعیت مهدی»، «مجنون» و «خیبر» را بسیار مرور میکنم. اندوه باکری در جزیره مجنون را ... آن تجسم بلامنازع تنها ماندن ولی تا آخر ایستادن... من پر از گریهام ... اما این همه پرچم که در اهتزاز حماسهاند فریاد میزنند که اکنون زمان سوگ نیست... هر چند شاید خیلیها «خسرو» باشند نه باکری! اما یقین دارم و به گواه تاریخ و به چشم میبینم باکریهای پیر و جوان را که در هیاهوی آتش و خون، مردانه؛ مومن و سلحشورانه ایستادهاند و برای اقامه یک نماز پیروزی دیگر در خرمشهرها بی تابند.»
نظر شما