به گزارش سرویس ترجمه خبرگزاری ایمنا، با ورود جنگ آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران به هفته چهارم، ساکنان کشمیر تحت اشغال با بخشندگی خیرهکنندهای به میدان آمدهاند؛ اقدامی که بیش از هر چیز، بیانگر همبستگی ملتی گرفتار اشغال با ملتی دیگر است که در برابر تجاوز غرب مقاومت میکند. اهالی کشمیر آنچه را که دارند ــ از جواهرات به ارث رسیده تا ظروف مسی خانه، دام، نقره، پول نقد، هرچه ممکن است تقدیم میکنند تا یاریرسان مردم ایران باشند. این سخاوت از مردمی سر میزند که خود زیر سنگینترین اشکال سرکوب زندگی میکنند؛ مردمی که تنها چند هفته پیش، بابت ابراز همبستگی با ایران هدف یورش نیروهای هندی قرار گرفتند.
خیزش مردمی ایثار
این کارزار مردمی نخست در مناطق بودگام و بارامولا جان گرفت؛ جایی که ساکنان محلی ابتکار عمل را به دست گرفتند و کمپینی برای کمکرسانی به مردم ایران راهاندازی کردند. پس از عید فطر، گروهی از جوانان داوطلب با مراجعه خانهبهخانه تلاش کردند کمکها را سازماندهی کنند.
یکی از دانشجویان کشمیری در گفتوگو با المیادین در این رابطه گفت: «در محلهٔ ما تقریباً تمام زنان جواهراتشان را اهدا کردند. مردم پول، طلا، نقره، مس، دام و حتی خودرو بخشیدند. کودکان قلکهایشان را شکستند. برخی حتی زمین خود را اهدا کردند. مردم میخواهند به هر شکل ممکن کمکهای بشردوستانه را به ایران برسانند.»
در بودگام نیز یکی از اعضای مجلس ایالتی نیز یک ماه حقوق خود را بخشید.
زندگی زیر سایه اشغال
این کمکها از سوی مردمی اهدا میشود که اشغال را با تمام وجود تجربه کردهاند. کشمیر از سال ۱۹۴۷ تحت حاکمیت نظامی هند قرار دارد و یکی از نظامیترین مناطق جهان به شمار میرود. صدها هزار نیروی نظامی در خیابانهای آن حضور دارند و با ایستهای بازرسی، منع رفتوآمد و نظارت گسترده، زندگی روزمره مردم را کنترل میکنند.
اعتراض سیاسی غالباً با بازداشت، شکنجه و حتی قتلهای خارج از چارچوب قضایی پاسخ داده میشود. قطع اینترنت که گاهی ماهها طول میکشد، بهطور مکرر برای خاموش کردن صدای مخالفان اعمال میشود. از آغاز اشغال، سازمانهای حقوق بشری گزارشهای مستندی از گورهای جمعی، ناپدید شدنهای اجباری و استفاده از گلولههای ساچمهای که صدها نفر را نابینا کرده، ارائه دادهاند.
با آغاز جنگ آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران، فشار امنیتی در کشمیر شدت بیشتری یافت. در روزهای منتهی به شهادت سید علی خامنهای، مردم از حضور پررنگتر نیروهای هندی خبر میدادند. با انتشار خبر ترور ایشان در ۲۸ فوریه، نیروهای امنیتی آماده بروز اعتراضات شدند: استقرار نیروهای اضافی، کاهش سرعت اینترنت و تدابیر محدودکننده بیشتر. با وجود این شرایط، مردم کشمیر به خیابانها آمدند. اعتراضات در سراسر منطفه آغاز شد. نیروهای امنیتی با باتوم و گاز اشکآور پاسخ دادند و دهها نفر بازداشت شدند.
این اعتراضات بزرگترین برخوردهای خیابانی پس از آگوست ۲۰۱۹ بود؛ زمانی که هند ماده ۳۷۰ را لغو و خودمختاری محدود کشمیر را نیز از بین برد. آن تصمیم با یک قرنطینه نظامی گسترده، قطع ماهها ارتباطات و تسریع فرایند تغییر بافت جمعیتی منطقه همراه شد. برای هفتمین سال پیاپی، مسجد جامع بزرگ سرینگر در آخرین جمعه ماه رمضان توسط نیروهای هندی بسته شد. با وجود تمام این فشارها، مردم کشمیر راههای دیگری برای ابراز همبستگی یافتهاند؛ زمانی که امکان اعتراض خیابانی نبود، دارایی خود را پیشکش کردند.
عمیقتر از همبستگی؛ وقتی اشغالشدگان به یاری ایرانیان میشتابند
پیوند میان مردم کشمیر و ایران، پیوندی انتزاعی و نمادین نیست. همان قدرتهایی که امروز ایران را بمباران میکنند، ایالات متحده و رژیم صهیونیستی، متحد آشکار دولت هند هستند؛ دولتی که کشمیر را اشغال کرده است. تنها چند هفته پیش از آغاز جنگ علیه ایران، نارندرا مودی، نخستوزیر هند، سفری به اسرائیل داشت و با بنیامین نتانیاهو دیدار کرد؛ دیداری که نشاندهنده تعمیق اتحاد استراتژیک میان این دو کشور بود. هند بزرگترین خریدار تجهیزات نظامی اسرائیل است؛ همان کشوری است که پهپادها، فناوریهای نظارتی و تسلیحاتی لازم برای تداوم اشغال کشمیر را تامین میکند. از دیدگاه مردم کشمیر، جنگ علیه ایران بخشی از همان محور قدرتی است که اشغالگرانشان را مسلح میکند، نیروهای امنیتی هند را آموزش میدهد و از سرکوب مبارزات خودشان سود میبرد.
کشمیر دیرزمانی است که به «ایران کوچک» (ایران صغیر) مشهور است؛ عنوانی که بازتابدهنده قرنها پیوندهای فرهنگی، دینی و معنوی میان این دو سرزمین است. امروزه، این پیوندها فراتر از احساسات صرف، خود را در قالب اقدامی عمیقتر نشان میدهد. یکی از فعالان فرهنگی کشمیر در این باره میگوید:
«ارتباط ما با ایران جدید نیست؛ ریشههای عمیقی در تاریخ، فرهنگ و ایمان دارد. اسلام در کشمیر عمدتاً توسط علما و اولیای پارسیزبان گسترش یافته است. صنایع دستی مشهور ما تاثیرپذیری از هنر پارسی را نشان میدهد و حتی زبانمان نیز پیوندهای قوی با زبان فارسی دارد. میلیونها کشمیری، سید علی خامنهای را بهعنوان یک مرجع دینی و معنوی میشناختند.علاوه بر این، مردم کشمیر همواره از نظر سیاسی آگاه بودهاند و در کنار جبهه عدالت و مقاومت ایستادهاند.»
یک داوطلب محلی که در جمعآوری کمکها نقش دارد، در مصاحبهای جداگانه با المیادین، از احساس وظیفهای که مردم کشمیر در قبال مردم ایران دارند، سخن گفت: «میخواهیم به مردم ایران بگوییم که ما همیشه با آنها هستیم و به هر کاری که از دستمان برآید برای حمایت از آنان ادامه خواهیم داد.»
سفارت ایران: «این مهربانی هرگز فراموش نخواهد شد»
سخاوت مردم کشمیر و کمکهایشان از دید سفارت ایران پنهان نماند؛ سفارت با پیامی پرمهر در پلتفرم X (توییتر سابق) از آنان قدردانی کرد.
سفارت ایران در پیام خود نوشت:
«با قلبی سرشار از سپاسگزاری، صمیمانه از مردم مهربان کشمیر برای ایستادگی در کنار مردم ایران از طریق حمایتهای بشردوستانه و همبستگی قلبیشان تشکر میکنیم. این مهربانی هرگز فراموش نخواهد شد.»
در سراسر ایران، تصاویر و اخبار منتشر شده از کشمیر موجی عمیق از تأثیرگذاری را برانگیخته است. در شبکههای اجتماعی، ایرانیان در حال به اشتراک گذاشتن ویدئوها و عکسهایی از اهداکنندگان کشمیری هستند و از فداکاریهای مردمی که زیر اشغال زندگی میکنند، ابراز شگفتی میکنند. احمد نوروزی، رئیس سرویس جهانی سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران و مدیر عامل پرس تیوی، تصاویری از این کمکها را منتشر کرد و از مردم کشمیر قدردانی نمود.
ندایی برای آزادی
پیش از شهادت، علی لاریجانی، ملتهای مسلمانی را که در برابر تجاوز آمریکا و اسرائیل سکوت کرده بودند، مورد انتقاد قرار داد. ثروتمندترین آنان، کشورهای حاشیهٔ خلیج فارس، گستاخانه میزبان پایگاههای آمریکایی هستند که ایران از سمت آنها بمباران میشود. اما این مردم محروم کشمیر هستند که زیر بار سنگین اشغال و سرکوب هر روز زندگی میکنند و انتخاب کردهاند که ببخشند.
در میان صحنههای زیبای اهدا، زنی بیوه توجهات بسیاری را جلب کرد که گوشوارههای طلای خود را تقدیم کرد که آخرین یادگار از همسرش بود که ۲۸ سال پیش درگذشته بود.
وقتی داوطلب از او تشکر کرد، او در حالی که اشک میریخت، پاسخ داد: «تشکر نکنید، این وظیفه من است.»
و این پیام روشن مردم کشمیر بود؛ چه از طریق کلمات و چه به واسطه نمایش بخششها
نظر شما