به گزارش خبرگزاری ایمنا، امروز سی روز است که عزاداریم، غم داریم، داغداریم و بغضهایمان هنوز سرجایش است، اما سی روز است که بغصهایمان را گره کردهایم در مشتهایمان، همان مشتهایی که به آسمان میرود و کینه دشمنان را فریاد میزند؛ همان مشتهایی که دور دسته پرچم گره میشوند و الله اکبر را به آسمان میبرند؛ همان مشتهایی که به یکدیگر نشان میدهیم و نوید پیروزی را برای هم یادآور میشویم.
این روزها، بغض روی بغض میگذاریم، خبر شهادت هموطنانمان، ویرانی خانههایشان و جراحات دیگر قلبمان را بارها و بارها مچاله کرده است، خبر شهادت فرزندان، کودکان و نوزادانمان از گوشه و کنار سرزمینمان به گوش میرسد، نوزاد سه روزه، بیست روزه، چند ماهه بغضهایمان را فرو میبریم و فریاد میکنیم، فرو میبریم و در مشتهایمان گره میکنیم و به نامردان اپستین نشان میدهیم تا مبادا دندانهایشان برای این آب و خاک تیز شود، مبادا چشمانشان برای رسیدن به این سرزمین برق بزند.
این شبها در خیابانیم، در کنار هم، با هم، با هر فکر و اندیشهای، با هر پوشش و ظاهری، ایستادهایم و سنگر شهر را نگه داشتهایم؛ برخی پرچم به دست در میدانها و خیابانها ایستادهاند، برخی با پرچم در خودرو یا موتورهای خود در شهر میگردند، برخی تنها انگشتانشان را به نشانه پیروزی بالا میآورند یا مشتهای گره شدهشان را به هم نشان میدهند، برخی تنها لبخندی بر لب دارند و چشمانشان برق میزند؛ اما همه و همه و همه، هموطنیم، برادریم و برابریم در مقابل دشمنی که روبهرویمان ایستاده است، برابریم در برابر خصم او و آتشی که برایمان فرو میفرستد.
سی روز و سی شب است که در میدانیم، همه ایران به میدان آمدهاند تا علم بر زمین نیفتد، تا علم بر زمین نماند، علم سنگین است و حضور همه ایران برای برداشتن این علم لازم.
سی روز و سی شب است که خیابانهای ایران نورانی است، اینجا عدهای مبعوث شدهاند؛ از میانه رمضان، زندگی این مردم در خیابان است، در خیابان افطار کردند، در خیابان احیاء گرفتند، در خیابان سال را تحویل کردند، در خیابان نوروز را به میانه رساندند و در خیابان یک زیست جمعی به راه انداختهاند؛ داغدارند اما هر شب در شهر پرچم به دست، فریاد الله اکبر و هیهات من الذله سر میدهند.
سی روز است که داغ روی داغ بر دل این مردم مینشیند، سی روز است زمین میلرزد، اما دلهای این مردم استوار در میدان است، گویی ستون غیبی از آسمان بر دل این مردم فرود آمده که اینچنین قرص و محکم ایستادهاند.
سی روز است که دشمنان این نظام و مردم، پیر و جوان و کوچک و بزرگ این مملکت را مورد هجوم قرار داده است؛ سی روز است که خانه و بیمارستان و مدرسه این سرزمین مورد تجاوز کودکخواران جهان قرار گرفته است، اما باز هم این مردم پر قدرت در میدان حاضر میشوند و شعار نه سازش نه تسلیم سر میدهند.
این مردم ۴۷ سال پای درس خمینی کبیر و خامنهای شهید ننشستند که این روزها جا بزنند؛ این مردم درسهای خود را درست پس دادهاند، حتی در جنگ، حتی پس از شهادت رهبر عزیزشان.
نظر شما