به گزارش خبرگزاری ایمنا، امسال سال نو، عید نوروز و عید فطرمان یکی شده است؛ امسال امتحان الهی برایمان سختتر شده، امسال قرار است در دو روز، لحظههای سخت را بیشتر حس کنیم و دلتنگیمان را بیشتر تاب بیاوریم و داغ دلمان را بیشتر پنهان کنیم که مبادا دشمن خیال کند، بازی را باختهایم.
امسال یک بار در تحویل سال بغضمان را فرو دادیم، یک بار در روز اول عید که مثل همیشه منتظر سخنرانی رهبر عزیزمان بودیم که در حرم شاه خراسان برگزار میشد و یک بار هم برای نماز عید فطر.
امسال عید در عید شده اما قلبهایمان سنگین است؛ دلتنگیم، هنوز چشمانمان به ندیدن و گوشهایمان به نشنیدن آن صدای گرم پدرانه عادت نکرده است؛ اما امید داریم به روزهایی روشن، روزهایی که رهبرمان نوید آمدنش را به ما داد، قلهای که در نزدیکی آن قرار داریم و برای رسیدن به آن دست یکدیگر را محکم گرفتهایم و رها نمیکنیم.
همه اینها درسهایی است که پدر امت به ما آموخت، او که الله اکبر را برای ما معنا بخشید و با رفتنش این شعار را برایمان عملی کرد که مبادا دل ببندید، حتی به من.
و ما در هر نماز عید فطر الله اکبر را همراه با او در پس و پیش هر قنوتمان زمزمه کردیم و آن را در قنوت نماز عید، همراه با او تفسیر کردیم و با هم پروردگار عالم را ستایش کردیم و از او که قدرت مطلق است درخواست کردیم که پس از یک ماه بندگی، به حق بهترین بندگانش که پیامبر اکرم و اهل بیت مطهر ایشان هستند، سعادت، شایستگی، خیر و عاقبت به خیری را نصیبمان کند و از هر چه بدی و شر است دورمان کند.
ما این دعا را همراه رهبرمان فقط زمزمه کردیم، اما او با هر بندش اشک ریخت و با تمام وجود آن دعا را برای خودش و تک تک ما از پروردگار درخواست کرد و پیش از فرا رسیدن عید فطر، در ماه رمضان دعایش مستجاب شد و شهادت پایان یک عمر مجاهدتش در مسیر اسلام و انقلاب شد و این بار از اول مجلس شهدا را چیدند.
اما او برای مردم و امتش نیز دعا کرد و سعادت را برایمان از پروردگار طلب کرد، سعادتی که در هر زمان و مکانی برایشان رخ دهد، حتی پس از خودش، مثلا مبعوث شوند و ادامه مسیر انقلاب را به ثمر برسانند، مثلا انقدر بزرگ شوند که پس از او مسیر قله را گم نکنند و راه را از بیراهه بشناسند، مثلا عاقل شوند و راه ذلت و عزت را به خوبی تشخیص دهند و بدانند که مرگ با عزت بهتر از زندگی با ذلت است.
همه این درسها را او از کتاب اسلام آموخته بود و با زبان شیوا و زیبایش برایمان بازگو کرد و چه دلنشین بود برای ما پای درس او نشستن، مانند درسهایی که در خطبههای عید فطر برایمان بازگو میکرد.
در عید فطر سال گذشته، درسهای بزرگی به ما داد؛ درسهایی که بیشتر آنها به وقوع پیوست؛ ایشان در خطبه دوم خود فرمودند:
«شیرینیهای ماه رمضان را ملّت ایران و ملّتهای دیگر چشیدند، لکن تلخی این ماه رمضان هم کام همهی روزهداران دنیای اسلام را تلخ کرد و آن عبارت بود از حوادث خونین غزّه و لبنان و فلسطین. باز هم نسلکشی، باز هم کودککشی، باز هم حمایت آمریکا از شرارتهای رژیم صهیونی غاصب فاسد، باز هم کمک به شرارتهای این دستهی آدمکش و تروریست که امروز فلسطین را غصب کردهاند و بر فلسطین و مردم فلسطین حکومت میکنند؛ به اینها کمک کردند، از اینها حمایت کردند.
در اظهارات سیاسیای که غربیها میکنند، مکرّر شنیدهاید که از نیروهای نیابتی اسم میآورند؛ ملّتهای شجاع منطقه، جوانان غیور منطقه را به نیابتی بودن متّهم میکنند. من میخواهم بگویم در این منطقه فقط یک نیروی نیابتی وجود دارد و آن، رژیم صهیونی غاصب فاسد است. رژیم صهیونیستی به نیابت از استعمارگران آتشافروزی میکند، نسلکشی میکند، جنایت میکند؛ اگر دستش برسد به کشورهای دیگر تجاوز میکند، همچنان که امروز دارد به سوریه تجاوز میکند. وارد خاک سوریه میشود تا چند کیلومتری دمشق هم پیش آمده؛ این کار را به نیابت استعمارگرها میکند؛ همان کسانی که بعد از جنگ جهانی دست گذاشتند روی این منطقه و این منطقه را به این شکل درآوردند؛ حالا رژیم صهیونیستی به نیابت از آنها دارد کار آنها را دنبال میکند و تکمیل میکند.
در اظهارات استعمارگران، همین کسانی که با پولشان، با رسانهشان، بر دنیا حکومت میکنند، بر کشورها حکومت میکنند، تروریسم به عنوان یک جنایت محسوب میشود و از تروریسم به عنوان یک جنایت نام برده میشود، امّا [اقدامات] تروریستی برای این رژیم خبیث جنایتکار یک امر جایز و مباحی است! دیگران اگر از حقّ خودشان هم دفاع کنند، از خاک خودشان هم دفاع کنند، به آنها میگویند تروریست، امّا رژیم خبیث صهیونیستی صریحاً نسلکشی میکند، کودککشی میکند، جمعیّت زیادی را میزند، بخصوص اشخاص را ترور میکند و میگوید هم که من ترور کردم، امّا چشمان استعمارگران غربی روی اینها بسته است، به او لبخند هم میزنند، کمک هم میکنند، از او حمایت هم میکنند. از سالها پیش، غیر از کشتارهای جمعی در شهرها و روستاهای فلسطین که رژیم صهیونیستی از همان اوایل شروع کرد و تا حالا ادامه دارد، علاوهی بر آن، یکی از کارهای رایج آنها ترور شخصیّتها است، ترور آدمها است؛ «ابوجهاد» را در تونس ترور میکنند، «فتحی شقاقی»(۶) را در قبرس ترور میکنند، «احمد یاسین» را در غزّه ترور میکنند، «عماد مغنیه»(۸) را در سوریه ترور میکنند، تعداد زیادی از دانشمندان عراقی را در بغداد ترور میکنند ــ بعد از آنکه بیست سال قبل، آمریکا وارد عراق شد ــ شهدای دانشمند هستهای را در تهران ترور میکنند؛ کارشان، حرکتشان، حرکتِ تروریستیِ واضح است و آمریکا حمایت میکند، تعدادی از دولتهای غربی حمایت میکنند، بقیّه هم تماشا میکنند و نگاه میکنند. در همین برههی اخیر، در کمتر از دو سال، حدود بیست هزار کودک را رژیم صهیونیستی شهید کرد و پدرها و مادرهای آنها را داغدار کرد، [امّا] کسانی که شعار حقوق بشر میدهند دارند تماشا میکنند و هیچ گونه حرکتی در مقابلشان انجام نمیدهند. ملّتهای دنیا عصبانیاند، ناراحتند، تا آنجایی که اطّلاع دارند؛ ملّتهای دنیا از بسیاری از مسائل و جنایات اطّلاع ندارند. اینکه میبینید در خیابانهای اروپا و حتّی آمریکا علیه رژیم صهیونیستی شعار میدهند، به خاطر اطّلاعات محدود آنها است؛ [اگر] اطّلاعات بیشتری داشته باشند، بیشتر از این هم [اعتراض] میکنند.
نتیجهی این حرفهایی که عرض میکنم، این است که این گروه تبهکار باید از فلسطین ریشهکن بشود و به حول و قوّهی الهی ریشهکن هم خواهد شد. در اینجا تلاش برای این کار و در راه این کار، یک وظیفه است؛ هم وظیفهی دینی است، هم وظیفهی اخلاقی و وظیفهی انسانی است. همه وظیفه دارند در این راه کار کنند، تلاش کنند، برای اینکه این موجود شریر را، این موجود جنایتکار را از این منطقه حذف کنند.»
و ما امروز، پس از شهادت عزیزترین و بزرگترینمان، ایستادهایم تا به لطف و مدد الهی استعمار جهانی را ریشه کن کنیم.
نظر شما