این کشور از بحران غذایی نمی‌ترسد

به گزارش سرویس ترجمه خبرگزاری ایمنا، سنگاپور کمتر از یک درصد زمین خود را برای کشاورزی در اختیار قرار دارد، اما از طریق فناوری‌های نو، سیاست‌های هدفمند، تنوع زنجیره تأمین و سرمایه‌گذاری در پژوهش‌های زیست‌محیطی و غذایی استراتژی مؤثری برای پایداری ایجاد کرده است.

دولت سنگاپور از سال ۲۰۱۹ برنامه‌ای به نام «۳۰ در ۳۰» آغاز کرده است که هدف آن تولید ۳۰ درصد از نیازهای غذایی مردم کشور تا سال ۲۰۳۰ در داخل سنگاپور است. برای تحقق این هدف، سرمایه‌گذاری زیاد در کشاورزی عمودی و هیدروپونیک انجام گرفته است که بر اساس آن‌ها مزارع در فضاهای شهری، ساختمان‌ها و حتی پشت‌بام‌ها با کنترل کامل نور، دما و آبیاری به کمک هوش مصنوعی و سنسورها ساخته می‌شوند.

فناوری‌های نو همچون ربات‌های برداشت، سیستم‌های هوشمند تغذیه گیاه و مدل‌های تحلیل داده برای پیش‌بینی تولید و مصرف به کار گرفته شده‌اند. در بخش ماهی و پروتئین حیوانی، سنگاپور تکیه زیادی بر آبزی‌پروری پیشرفته و گوشت‌های آزمایشگاهی دارد. این شهر یکی از نخستین نقاط جهان بود که گوشت مصنوعی مجاز برای مصرف عمومی را در سال ۲۰۲۰ تأیید کرد.

ساخت سیستم‌های بسته آبزی‌پروری در سواحل شمالی جزیره اجازه می‌دهد با حداقل مصرف آب و غذا، تولید پایداری از انواع ماهی انجام گیرد. سنگاپور وابستگی خود به واردات را با تنوع‌بخشی جغرافیایی تأمین‌کننده‌ها کاهش داده است. آن‌ها از بیش از ۱۷۰ کشور مختلف واردات دارند تا اگر کشور دچار بحران یا تحریم شود، زنجیره تأمین قطع نشود.

سیستم ذخیره‌سازی اضطراری هم وجود دارد، به‌طور مثال انبارهای غله و گوشت در مراکز لجستیکی بزرگ با قابلیت ذخیره تا چند ماه مواد غذایی حیاتی تدارک دیده شده است. در حوزه سیاست‌گذاری، دولت از طریق سازمان غذا و کشاورزی سنگاپور (SFA) به تشویق بخش خصوصی، ارائه وام کم‌بهره به استارتاپ‌های کشاورزی و آموزش نیروی انسانی در زمینه فناوری‌های غذایی کمک می‌کند.

بسیاری از شرکت‌های نوپا در حوزه صنعت غذا هم از این حمایت‌ها بهره برده‌اند و محصولات خود را در سطح داخلی و صادراتی عرضه می‌کنند. در زمان بحران‌هایی همچون کووید‑۱۹، سنگاپور نه‌تنها دچار کمبود گسترده مواد غذایی نشد، بلکه با کنترل قیمت‌ها، تقویت تولید داخلی و واردات به‌موقع، توانست ثبات بازار را حفظ کند. بخش مهمی از موفقیت این کشور ناشی از مدیریت داده‌ها و شفافیت بازار است؛ دولت سامانه‌های دیجیتال برای رصد موجودی، مصرف و تقاضای مواد غذایی طراحی کرده است تا تصمیم‌گیری‌ها سریع و بر پایه داده باشند. الگوی سنگاپور ترکیبی است از فناوری هوشمند، تنوع جهانی در تأمین، برنامه‌ریزی دقیق دولتی، مشارکت بخش خصوصی و فرهنگ مصرف آگاهانه که همه با هم موجب می‌شود این شهر در برابر بحران‌های جهانی غذایی مقاومت و سطحی از خودکفایی مؤثر را حفظ کند.