به گزاری خبرگزاری ایمنا از البرز، سایه شومشان از مدرسهها آغاز شد، از همان روزی که ۱۵۶ گل پاک در کلاسهای درس میناب، زیر آوار کتاب و آرزوهای ناتمام مدفون شدند.
رژیم صهیونیستی و حامیانش جنگ علیه مردم ایران را از جان کودکان آغاز کردند و حالا، به عمیقترین زخمهای بشریت رسیده است.
این بار، هدف، پناهگاه بیدفاعی بود در شهرستان فردیس، جایی که بیش از ۷۰ کودک زیر ۱۴ سال، با دنیایی از محرومیت اما امید، زیر چتر بهزیستی استان البرز زندگی میکردند.
کودکانی که بعضیشان روی ویلچر میخندیدند، بعضی با چشمهای معصوم، دنیا را میفهمیدند و بعضی، تنها نوازش دست پرستاران، آخرین رشته امنیتشان بود.
شب گذشته و همزمان با حمله به شهرک وحدت، مرکز توانبخشی فردیس نیز هدف قرار گرفت، جایی که نه سربازی در آن بود و نه اسلحهای؛ تنها صدای قهقهههای کودکانه و آرامشِ شکنندهای که سالها با هزاران مراقبت بنا شده بود و بدترین آدمهای روی زمین، آخرین پناه دنیوی این کودکان را به خاکستر نشاندند.
وجیهه محمدی، مدیرکل بهزیستی البرز با چهرهای عبوس و قدمهای سنگین از میان آوارهای به جا مانده از این مرکز گذشت، او که خود مادر است، کنار هر تکه اسباببازی سوخته، هر تخت خمیدهای که روزی کودکی روی آن آرام میگرفت، مکث کرد و گفت: این دیگر جنگ با سرباز نیست؛ جنگ با معصومیت است، جنگ با کودکی که حتی نمیداند دشمن چیست.
همه آن ۷۰ کودک، اکنون در مراکز درمانی پراکندهاند، برخی با زخمهای جسمی، بسیاری دیگر با ترسی عمیقتر از هر دارو و ترسی که با هر صدای بلند، جیغِ بمبهای شب گذشته را در گوششان زمزمه میکند.
اما پرستاران و مددکاران بهزیستی همچون فرشتگان خستگیناپذیر، کنار تختهایشان ایستادهاند و دستی را میگیرند، شعری میخوانند و قول بازگشت به خانۀ جدیدی را میدهند که دوباره برایشان ساخته خواهد شد.
این حمله، تنها تخریب دیوار و سقف نبود، حمله به کرامت انسانی بود، اما در میان این تاریکی، نور مقاومتِ مردمان ایران میدرخشد، همانگونه که مدیرکل بهزیستی البرز قول داد بازسازی این خانه آغاز خواهد شد و دوباره قهقهههای کودکان از میان خاکستر برخواهد خاست.
رژیم صهیونیستی و حامیانش، گویا فراموش کردهاند که هر کودکِ آسیبدیدهای که امروز نجات پیدا کند، فردا روایتگر جنایتی است که تاریخ هرگز نخواهد بخشید.
نظر شما