به گزارش خبرگزاری ایمنا از لرستان، روز گذشته روزی متفاوت در تقویم دیار لرستان رقم خورد؛ نهمین روز پس از شهادت مقام معظم رهبری، خیابانهای خرمآباد نه همچون هفته گذشته در سکوتی سنگین و سیاهپوش که مملو از شور و هیجان بینظیری بود، گویی عزا به عید تبدیل شده بود؛ عید بیعت با حضرت آیتالله سید مجتبی خامنهای، سومین رهبر انقلاب اسلامی بود.
از ساعات ابتدایی اعلام شده در فراخوانها، موج جمعیت از هر سو به سمت خیابان بعثت سرازیر شد، پیر و جوان، زن و مرد، کودک و نوجوان، همه با دستهایی که یا بر سینه بود یا به نشانه بیعت به آسمان میرفت، در مسیری واحد گام برمیداشتند. آنچه به چشم میخورد و خودنمایی میکرد رقص پرچمهای سه رنگ در آسمان آبی خرمآباد بود و پلاکاردهایی با نوشتههای «خونخواه پدر، گوش به فرمان پسر»، «ما همه سرباز توایم، خامنهای» و «ای رهبر آزاده، آمادهایم، آماده». اما آنچه بیش از همه جلوه میکرد، تصاویری بود که در آن، حضرت آیتالله سید مجتبی خامنهای در کنار عکس پدر شهیدشان، حضرت آیتالله خامنهای، مقام معظم رهبری قرار داشت؛ نمادی از تداوم بیعتی که چهل و اندی سال است ملت ایران آن را با خون خود امضا کردهاند، بود.
این بیعت، پاسخی به محاسبات غلط دشمن است
در میان دریای جمعیت، مردی میانسال در پاسخ به سؤال خبرنگار ما درباره اهمیت این حضور گفت: آنچه امروز در خرمآباد و بدون شک در سایر نقاط کشور شاهد آن هستیم، یک گردهمایی ساده نیست؛ این یک همهپرسی زنده و خودجوش مردمی در حمایت از اصل ولایت فقیه و جانشینی بهجای رهبر شهید است، دشمنان ما در رسانههای خود اینگونه القا میکردند که با شهادت رهبر، انقلاب دچار خلأ و چنددستگی خواهد شد، اما مردم امروز با تمام وجود به آنها پاسخ دادند که این انقلاب بر پایه ایمان و بصیرت استوار است و هیچ گسستی در آن راه ندارد، مردم ما با پای خود آمدند تا بگویند تا پای جان پای عهد خود ایستادهاند.
انتخاب خبرگان، مرهمی بر دلهای زخمی بود
در گوشهای دیگر از جمعیت، جمعیتی از بانوان با در دست داشتن پرچمهای سهرنگ و تصاویر رهبر جدید، حال و هوای دیگری به صحنه بخشیده بودند، یک بانوی لرستانی با حرارت خاصی درباره این رویداد تاریخی سخن گفت: روزهای پیش، وقتی خبر شهادت ناگهانی رهبر عزیزمان را شنیدیم، دنیا بر سرمان آوار شد. دلهایمان به شدت مجروح و نگران آینده بودیم. اما خبر انتخاب شایسته و بهموقع حضرت آیتالله سید مجتبی خامنهای توسط مجلس خبرگان رهبری، همان مرهمی بود که بر این زخم عمیق نهاده شد. امروز ما با جان و دل آمدیم تا با امام جدیدمان بیعت کنیم و بگوییم که این مسیر ادامه دارد.
وی گفت: امروز نیز ما آمدیم تا به همه نشان دهیم که در کنار مردان، پشتیبان ولایت هستیم و از هیچ تلاشی برای حفظ انقلاب و آرمانهای امام و شهدا فروگذار نخواهیم کرد، انتصاب ایشان بهترین خبر ممکن بود و ما از مجلس خبرگان که اصلح را انتخاب کردند، صمیمانه سپاسگزاریم.
ما تا آخر ایستادهایم، این بار هم پیروزیم
در میان جمعیت، یکی از جانبازان دوران دفاع مقدس که با چفیه و عکس شهید خامنهای بر سینه در این راهپیمایی شرکت کرده بود، گفت: من در هشت سال دفاع مقدس در جبهههای غرب و جنوب، بارها و بارها لبیک گویان فرمان امام خمینی (ره) و سپس امام خامنهای را به دل دشمن زدم. امروز هم آمدهام تا به پسر به سید مجتبی عزیز بگویم که ما همان رزمندگان دیروز، امروز هم با همان روحیه حاضریم. سید مجتبی همان سید خراسانی است که در روایات به عنوان یاور آخرالزمان معرفی شده و ما به وجودش افتخار میکنیم.
وی خاطرنشان کرد: آنها گمان نکنند با شهادت یک رهبر، انقلاب زمین میخورد. ما سی و هفت سال پیش با صاحب این چفیه (آیتالله خامنهای) بیعت کردیم و امروز با فرزندشان بیعت میکنیم. این راه تا ظهور امام زمان (عج) ادامه دارد. آمریکا و اسرائیل بدانند که این ملت هرگز در برابر زورگویی سر خم نخواهد کرد و انتقام خون همه شهدا، از جمله رهبر شهیدمان، را از آنان خواهد گرفت. ما در دفاع مقدس پیروز شدیم، در این جنگ نابرابر هم پیروز خواهیم شد.
فریادهای وحدت در آسمان خرمآباد
شعارهای حماسی یکی پس از دیگری فضا را پر میکرد. ندای «ما همه خونخواه پدر، گوش به فرمان پسر» از زن و مرد، پیر و جوان بهصورت خودجوش طنینانداز میشد. «مرگ بر آمریکا» و «مرگ بر اسرائیل» شعار مستمر حاضران بود؛ در گوشهای دیگر، جوانان با ریتمی تند، شعار «بزن که خوب میزنی» را سر میدادند و دستهای گرهکرده در ضرباهنگی واحد در آسمان میچرخید و گویی هر انگشت، پیمانی دوباره با آرمانهای انقلاب بود.
این اجتماع عظیم در خرمآباد، تنها یک گردهمایی نبود؛ تجلی بصیرت، وحدت و انسجام ملی در برههای حساس از تاریخ انقلاب بود، انتخاب آیتالله سید مجتبی خامنهای به عنوان سومین رهبر جمهوری اسلامی ایران که بازتاب گستردهای در رسانههای جهان داشت، امروز در لرستان با مردمی همراه شد که با تمام وجود بر ادامه مسیر تأکید کردند.
و در پایان این روز طولانی، آنچه در خیابانهای خرمآباد به یادگار ماند، نه فقط شعارها و مشتهای گرهکرده که پیام روشنی بود برای تمام جهان که این راه، راه پدر و پسر است و تا پایان، ایستادهایم.
نظر شما