به گزارش خبرگزاری ایمنا، در روز ۹ اسفند ۱۴۰۴، همزمان با نخستین ساعات تجاوز نظامی آمریکا و اسرائیل به ایران، دبستان و پیشدبستانی دخترانه «شجره طیبه» در شهر میناب مورد حمله هوایی قرار گرفت و در این جنایت جنگی فجیع، بیش از ۱۷۰ دانشآموز و معلم بیگناه به شهادت رسیدند. این حمله مرگبارترین رویداد در جریان تهاجم نظامی علیه ایران بوده است.
دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، شب گذشته در مصاحبه خود بار دیگر دروغی مطرح کرد و گفت که بمباران مدرسه دخترانه به نظر ما کار جمهوری اسلامی بوده و دروغ دیگری به مجموعه انکارهای واشنگتن افزوده است، اما تمامی شواهد موجود، از جمله تحلیل رسانههای بینالمللی و آمریکایی، تصاویر ماهوارهای و اظهارات کارشناسان نظامی سابق آمریکا، به وضوح نشان میدهد که این حمله توسط نیروهای آمریکایی انجام شده است.

مرحله اول: انکار حضور دانشآموزان در مدرسه؛ شهدای خیالی یا قربانیان واقعی؟
در نخستین ساعات اعلام خبر این حمله، جماعت ضدایران و ضدانقلاب در فضای مجازی و رسانهای، تلاش گستردهای برای انکار حقیقت آغاز کردند. آنها ابتدا حضور دانشآموزان در مدرسه را انکار کرده و مدعی شدند که این مدرسه یک پایگاه نظامی خالی از غیرنظامیان بوده و دانشآموزان شهید، «خیالی» هستند.
این ادعا در حالی مطرح شد که هزاران نفر از مردم ایران در مراسم خاکسپاری شهدا شرکت کردند و تصاویر و فیلمهای متعددی از پیکرهای مطهر دانشآموزان و معلمان در رسانههای داخلی و بینالمللی منتشر شد. سخنگوی وزارت خارجه ایران نیز این حمله را «یک جنایت آشکار» توصیف کرد و سازمان ملل متحد آن را «حملهای بزرگ به کودکان، آموزش و پرورش و آینده کل جامعه» خواند و تأکید کرد: «با غیرنظامیان هرگز نباید به عنوان وثیقه رفتار شود.»
با برملا شدن دروغ انکار حضور دانشآموزان، جریان معاند وارد مرحله دوم انکار شد.

مرحله دوم: انکار حمله آمریکا؛ تغییر روایت از «پایگاه نظامی» به «موشک منحرفشده ایرانی»
پس از آنکه ادعای «نبود دانشآموز» فروپاشید، جریان ضدایران روایت خود را تغییر داد و مدعی شد که «حمله کار ایران بوده است». این گروه با طرح فرضیه «منحرف شدن موشک ایرانی» تلاش کردند مسئولیت آمریکا در این جنایت را پنهان کنند.
این ادعا در حالی مطرح شد که حتی رسانههای آمریکایی نیز با تحلیلهای دقیق خود، مسئولیت آمریکا در این جنایت را تأیید کرده بودند. تصاویر ماهوارهای و شواهد میدانی نشان میداد که چندین ساختمان در این منطقه با دقت هدف قرار گرفتهاند، امری که با فرضیه «موشک سرگردان» کاملاً در تضاد است.
مرحله سوم: شواهد انکارناپذیر؛ نیویورکتایمز و رویترز تأیید میکنند
گزارش نیویورکتایمز: حمله دقیق و هدفمند آمریکا
روزنامه نیویورکتایمز در یک گزارش تحقیقی مفصل درباره حمله به مدرسه میناب نوشت: «حملهای که در ۲۸ فوریه به یک مدرسه در میناب اصابت کرد و دهها نفر از جمله کودکان را به کام مرگ کشاند، به نظر میرسد بخشی از حملهای بوده که یک پایگاه دریایی در نزدیکی این مدرسه در جنوب ایران را هدف قرار داده بود؛ پایگاهی که به گفته مقامها، در آن زمان ارتش آمریکا در حال انجام عملیات علیه آن بود».
این روزنامه آمریکایی تأکید میکند: «اظهارات رسمی مبنی بر اینکه نیروهای آمریکایی در حال حمله به اهداف دریایی در نزدیکی تنگه هرمز بودهاند ــ جایی که پایگاه سپاه در آن قرار دارد ــ نشان میدهد که به احتمال زیاد این حمله توسط نیروهای آمریکایی انجام شده است».

تحلیل کارشناس نظامی سابق پنتاگون
نیویورکتایمز به اظهارات «وس جی. برایانت»، تحلیلگر امنیت ملی که در نیروی هوایی آمریکا خدمت کرده و در پنتاگون مشاور ارشد در زمینه کاهش تلفات غیرنظامیان بوده است، اشاره میکند. برایانت پس از بررسی تصاویر ماهوارهای جدید به این روزنامه گفت: «همه ساختمانها از جمله مدرسه، با حملاتی کاملاً دقیق و هدفمند مورد اصابت قرار گرفتهاند». وی تأکید کرد که محتملترین توضیح این است که مدرسه در نتیجه «اشتباه در شناسایی هدف» مورد حمله قرار گرفته است؛ یعنی نیروهای مهاجم بدون آنکه بدانند تعداد زیادی غیرنظامی در داخل ساختمان حضور دارند، آن را هدف قرار دادهاند.
رد فرضیه موشک ایرانی
نیویورکتایمز در ادامه گزارش خود به بررسی فرضیههای مطرحشده در فضای مجازی میپردازد و مینویسد: «برخی فرضیهها مطرح شده که ادعا میکنند یک موشک منحرفشده ایرانی باعث اصابت به مدرسه شده است. اما این روزنامه و برخی تحلیلگران دیگر این ادعا را رد کردهاند، زیرا به گفته آنان یک موشک سرگردان نمیتواند چنین خسارت دقیق و هدفمندی را به چندین ساختمان در سراسر پایگاه دریایی وارد کند.»
گزارش رویترز: اعتراف ضمنی بازرسان نظامی آمریکا
خبرگزاری رویترز نیز روز پنجشنبه به نقل از دو مقام آمریکایی نوشت: «بازرسان نظامی آمریکایی معتقدند نیروهای آمریکایی احتمالاً مسئول حمله به مدرسه در میناب بودهاند». این رسانه خاطرنشان کرد که اگرچه هیچ نتیجه نهایی به دست نیامده، زیرا تحقیقات ادامه دارد، اما اذعان مقامات آمریکایی به احتمال مسئولیت کشورشان، خود گواه مهمی بر اصالت این ادعاست.
شبههافکنی درباره موقعیت مکانی مدرسه
پس از آنکه شواهد غیرقابل انکار شد، جریان ضد ایران تلاش کرد با طرح این ادعا که «مدرسه در محیط نظامی قرار داشته»، جنایت آمریکا را توجیه کند. این در حالی است که:
اول: وجود یک مدرسه دخترانه در مجاورت یک تأسیسات نظامی، هرگز به آن هدف نظامی بودن نمیبخشد. بر اساس قوانین بینالمللی بشردوستانه، حتی اگر یک تأسیسات نظامی در نزدیکی اماکن غیرنظامی قرار داشته باشد، حمله به اماکن غیرنظامی ممنوع است و طرفهای درگیر موظف به رعایت اصل تفکیک میان اهداف نظامی و غیرنظامی هستند.
دوم: نیویورکتایمز در گزارش خود به این نکته اشاره میکند که ساختمان مدرسه به وضوح غیرنظامی بوده و هیچ نشانهای از کاربری نظامی در آن مشاهده نمیشود. تصاویر ماهوارهای نیز ساختار کاملاً آموزشی این بنا را تأیید میکند.
سوم: اگر هدف نیروهای آمریکایی تنها پایگاه نظامی مجاور بود، چرا مستقیم مدرسه را با همان دقتی هدف قرار دادند که پایگاه را هدف قرار داده بودند؟
نتیجهگیری: آمریکا مسئول است و باید پاسخگو باشد

سه مرحله انکار حقیقت توسط حامیان آمریکا - از انکار حضور دانشآموزان گرفته تا انکار حمله آمریکا و در نهایت تلاش برای توجیه با ادعای «محیط نظامی» - همگی نشاندهنده یک حقیقت انکارناپذیر است: آمریکا مرتکب جنایت جنگی شده و اکنون تلاش میکند با دروغپراکنی از مسئولیت خود فرار کند.
اما شواهد موجود از جمله:
1. تصاویر ماهوارهای که اصابت دقیق و هدفمند به چندین ساختمان را نشان میدهد
2. تحلیل کارشناسان نظامی سابق آمریکا مبنی بر «اشتباه در شناسایی هدف» توسط نیروهای آمریکایی
3. گزارش تحقیقی نیویورکتایمز که حمله آمریکا را محتملترین سناریو میداند
4. اذعان رویترز به اینکه بازرسان نظامی آمریکا، نیروهای خود را مسئول میدانند
5. اظهارات رسمی مقامات آمریکایی درباره عملیات در همان منطقه در همان زمان
همگی به وضوح مسئولیت آمریکا در این جنایت را اثبات میکند.
ادعای اخیر دونالد ترامپ دروغی بیش نیست و در برابر انبوه شواهد موجود تاب مقاومت ندارد. جامعه بینالمللی باید آمریکا را به عنوان مسئول این جنایت جنگی بشناسد و محکوم کند. شهادت ۱۷۰ دانشآموز و معلم بیگناه در مدرسه دخترانه میناب، لکه ننگی بر پیشانی آمریکا، اسرائیل و مدعیان دروغین حقوق بشر است که هرگز فراموش نخواهد شد.
نظر شما