جهاد، احیاکننده جامعه بیهوش

به گزارش خبرگزاری ایمنا، در دنیای امروز، انسان مدرن در میان انباشتگی از اطلاعات و رفاه مادی، گاهی از درک عمیق حیات دور می‌شود. جامعه‌ای را که عادت‌زدگی و خواب غفلت فرا گرفته، نیاز به شوکی دارد که نه تهدیدکننده، بلکه بیدارگر باشد. در این بستر، جنگ همچون نیروی تحریک‌کننده‌ای ظاهر می‌شود که سکوت مرگبار زندگی راکد را می‌شکند.

مشکل اصلی انسان معاصر، نه نداشتن امکانات، بلکه نداشتن هدف است. وقتی جامعه‌ای در وضعیت اغما قرار می‌گیرد، یعنی ارزش‌های بنیادینش فراموش شده و فطرت بیدارش خاموش شده است. در این موقعیت جنگ به‌عنوان شوک بیداری، وسیله‌ای است برای زنده کردن این فطرت.

مرحوم آیت‌الله محی الدین حائری شیرازی در این باره در جایی از سخنان خود اظهار کرده است: جنگ به‌منزله شوکی است که به انسان ازهوش‌رفته‌ای وارد می‌کنند تا به هوش بیاید؛ کسی که به حالت اغما رفته است اگر به این حال بماند می‌میرد، بنابراین به او سیلی می‌زنید تا به هوش بیاید و اگر نزنید از دنیا می‌رود.

وی افزوده است: یکی از معانی نعمت بودن جنگ این است که آتش جنگ هرجا برسد، موجب حیات می‌شود و حرکت و نیرو و زندگی می‌آید. وقتی دست افراد را به جنگ بند کنند، دل و قلبشان عوض می‌شود؛ فطرتشان زنده می‌شود.

این کارشناس دینی ادامه داده است: جنگ، شوک بیداری است. جنگ، برقی است که زنده می‌کند؛ شوکی است که وجدان را بیدار می‌کند. وقتی‌که وجدان بیدار شد، خود انسان دنبال کارها را می‌گیرد.

به گزارش ایمنا، جنگ راهی است برای کشف نعمت‌های از دست رفته. همان‌گونه که فرد بیهوش نیاز به بیدارگر دارد، جامعه بیهوش هم به شوکی نیازمند است که قلب‌ها را از سکون بیرون آورد.