به گزارش خبرگزاری ایمنا، در تاریخ اسلام، نام حضرت خدیجه (س) تنها به عنوان همسر پیامبر اکرم (ص) ثبت نشده است؛ بلکه به عنوان شخصیتی تأثیرگذار در شکلگیری و تثبیت نخستین هستههای ایمان شناخته میشود. او در زمانی به پیامبر ایمان آورد که هنوز دعوت اسلامی آشکار نشده بود و هیچ نشانهای از قدرت و غلبه در افق دیده نمیشد. در سالهایی که فشار، تحریم و انزوا مسلمانان را احاطه کرده بود، خدیجه (س) با ایستادگی و فداکاری، نهتنها رنجها را تحمل کرد، بلکه با انفاق بیدریغ و روحیهای سرشار از تواضع، بار سنگین رسالت را در کنار پیامبر و امیرالمومنین (ع) به دوش کشید.
ابعاد گوناگون زندگی، فضائل و نقش تاریخی این بانوی بزرگ از که فقدانش آنچنان بر پیامبر سنگین بود که سال درگذشت او، عامالحزن نام گرفت و یادش تا پایان عمر رسول خدا با اندوه و احترام همراه بود.
حجتالاسلام محمد امین نخعی در سخنرانیای درباره حضرت خدیجه اظهار کرد: حضرت خدیجه در منابع به عنوان مظهر کامل تواضع در برابر ولیّ خدا و مجاهدی شناخته میشود که تمام هستی خود را در راه اسلام فدا کرد.
پیشینه اجتماعی و انتخابی آگاهانه
وی افزود: حضرت خدیجه (س) پیش از بعثت، از نظر ثروت، اصالت خانوادگی، جمال و جایگاه اجتماعی در اوج قرار داشت؛ به گونهای که کاروان تجاری ایشان به تنهایی با کاروان مجموع قریش برابری میکرد. ایشان با درک عظمت شخصیت پیامبر اکرم (ص) و شناخت او به عنوان پیامبر خاتم، خود پیشنهاد ازدواج را مطرح کرد.
این کارشناس دینی بیان کرد: حضرت خدیجه (س) همراه با امیرالمؤمنین (ع)، نخستین ایمانآورندگان به پیامبر بودند. این ایمان، آگاهانه و برخاسته از فطرتی پاک بود؛ بهگونهای که پس از بازگشت پیامبر از غار حرا، حقانیت ایشان را بیدرنگ دریافت. ارزش مضاعف همسری ایشان در این است که برخلاف برخی دیگر از همسران پیامبر، دوران رنجها و سختیهای طاقتفرسای آغاز رسالت را درک کرد و بر آن استوار ماند؛ از جمله این دشواریها، سه سال محاصره در شعب ابیطالب بود که ایشان با استقامت کامل آن را تحمل کرد.
فداکاری بیحد و انفاق در راه خدا
نخعی در ادامه گفت: حضرت خدیجه (س) از تمام زندگی مرفه و آسایش خود چشم پوشید و همه ثروت خویش را در راه تقویت اسلام و حمایت از پیامبر صرف کرد. این انفاق در زمانی انجام شد که هنوز حکومتی در مدینه تشکیل نشده بود و مسلمانان در نهایت فشار و تنگنا به سر میبردند. پیامد این فداکاری، از دست رفتن جایگاه اجتماعی ایشان در میان زنان قریش بود؛ تا جایی که هنگام ولادت حضرت زهرا (س)، هیچیک از آنان حاضر نشدند برای یاری نزد ایشان حاضر شوند.
وی بیان کرد: در حالی که استکبار ریشه همه گناهان معرفی شده است، حضرت خدیجه (س) نمود کامل تواضع در برابر ولیّ خدا به شمار میآید. با وجود آن همه ایثار و فداکاری، هرگز بر پیامبر منتی نگذاشت و حتی در واپسین لحظات عمر، با نهایت فروتنی، خود را در برابر رسول خدا همچون یک زن عوام معرفی میکرد؛ گویی هیچ کاری انجام نداده است.
جایگاه ویژه نزد پیامبر و اهلبیت
این کارشناس دینی ادامه داد: پیامبر اکرم (ص) تا پایان عمر، هرگاه نام خدیجه (س) برده میشد، اشک از چشمانش جاری میشد و با احترام و تجلیل از ایشان یاد میکرد. ایشان نه تنها مادر یازده امام، بلکه به دلیل پرورش امیرالمؤمنین (ع) در دامان خود، در حقیقت مادر دوازده امام به شمار میآید. در زیارتنامهها نیز با تعابیری مانند «خدیجة الغرّاء» از ایشان یاد شده است که بیانگر پیوند عمیق اهلبیت با این بانوی بزرگوار است.
وی در پایان خاطرنشان کرد: تلاشها و همراهیهای حضرت خدیجه (س) در طول زندگی مشترک با پیامبر، همواره بار اندوه را از دوش ایشان برمیداشت و آن حضرت را در مسیر دشوار رسالت یاری میداد.
به گزارش ایمنا، حضرت خدیجه، اولین همسر پیامبر (ص) و یار روزهای سخت پیامبر و سختیهای اسلام بوده است؛ شخصیتی که با وجود جایگاه اجتماعی و اقتصادی خود در جامعه آن زمان، با حضرت محمد (ص) ازدواج کرد، در مسیر اسلام در کنار پیامبر با تمام وجود ایستاد و هزینه این ایستادگی را نیز پرداخت کرد؛ حضرت خدیجه علاوه بر صرف مال خود در راه اسلام، اعتبار خود را نیز پای دین گذاشت و بی منت در این مسیر ثابت قدم ماند.
نظر شما