ماجرای مادر برخواری که ایثارش هم‌قد خورشید شد

به گزارش خبرگزاری ایمنا، در دل شهر خورزوق از توابع برخوار، جایی که زندگی با تمام فراز و فرودهایش جریان دارد، بانویی قدمی برداشت که معنای ایثار را در عرصه‌ای تازه معنا کرد.

نیره آخوندی خورزوقی، مادری که نه فرزندی در مدرسه حضرت زینب (س) داشت و نه مسئولیتی رسمی بر عهده‌اش بود، تصمیمی گرفت که نامش را در حافظه آموزشی شهرستان برخوار ماندگار ساخت.

او سال‌ها پس‌اندازی اندک اما ارزشمند را کنار گذاشته بود؛ اندوخته‌ای که می‌توانست صرف آسایش شخصی، روزهای آینده یا آرزوهای به‌تعویق‌افتاده‌اش شود. اما انتخاب او مسیری متفاوت بود؛ مسیری کمتر پیموده‌شده. نیره آخوندی تمام پس‌انداز خود را برای احداث نخستین پنل خورشیدی در مدرسه حضرت زینب (س) اختصاص داد؛ اقدامی ماندگار که هم به کاهش هزینه‌های انرژی مدرسه کمک می‌کند و هم فرهنگ استفاده از انرژی‌های پاک را در ذهن نسل آینده نهادینه می‌سازد.

این بانوی نیک‌اندیش، بی‌هیچ چشم‌داشتی و تنها با انگیزه‌ای برخاسته از مسئولیت اجتماعی، نشان داد که مشارکت در ساخت آینده، محدود به جایگاه و مسئولیت رسمی نیست. او باوری ساده اما عمیق داشت: «آینده را باید از امروز ساخت.» سهم او، سهمی روشن در حفاظت از محیط زیست و ترویج فرهنگ پایداری بود.

اقدام نیره آخوندی تنها نصب یک پنل خورشیدی نبود؛ او چراغ امیدی روشن کرد. چراغی که به دانش‌آموزان می‌آموزد برای اثرگذاری نیازی به ثروت‌های کلان نیست، دل‌های بزرگ کافی‌اند؛ برای ماندگار شدن، نیازی به نام و عنوان نیست، عمل مسئولانه کافی است.

اکنون هر بار که نور خورشید بر پنل‌های این مدرسه می‌تابد و انرژی پاک تولید می‌شود، روایت این فداکاری نیز دوباره جان می‌گیرد؛ روایت مادری که خورشید را به مدرسه آورد و نشان داد مهربانی، پایدارترین سرمایه انسانی است.