به گزارش خبرگزاری ایمنا و به نقل از وایرد، اخترشناسان با بررسی تصاویر تلسکوپهای فضایی و زمینی، کهکشانی را شناسایی کردهاند که برخلاف کهکشانهای معمولی، به طور تقریبی هیچ ستاره یا گاز قابل مشاهدهای ندارد. این کهکشان که بهصورت موقت با نام CDG‑2 شناخته میشود، در فاصله تقریبی ۳۰۰ میلیون سال نوری از زمین قرار دارد و تنها چهار خوشه ستارهای در آن قابل مشاهده است. این خوشهها کمتر از یک درصد از جرم کل کهکشان را تشکیل میدهند، در حالی که بقیه آن تقریباً بهطور کامل از ماده تاریک ساخته شده است.
ماده تاریک؛ عامل ناشناخته کیهان
ماده تاریک یکی از بزرگترین معماهای کیهانشناسی است. این ماده نامرئی است و تنها اثر آن از طریق گرانش بر اجرام دیگر قابل مشاهده است. کهکشانهای معمولی شامل ستارهها، گاز و گرد و غبار هستند و ماده تاریک فقط بخش کوچکی از جرم آنها را تشکیل میدهد. کشف کهکشان CDG‑2، برای نخستین بار نمونهای واقعی از یک کهکشان است که جرم غالب آن ماده تاریک است و تقریباً هیچ ماده معمولی ندارد.
روش شناسایی و تأیید
برای شناسایی این کهکشان، اخترشناسان از دادههای چند تلسکوپ معتبر از جمله هابل، یوروسکوپ و سوبارو استفاده کردند. تحلیل حرکت خوشههای ستارهای و نحوه پراکندگی آنها نشان داد که کل کهکشان جرم بسیار زیادی دارد که قابل مشاهده نیست، یعنی همان ماده تاریک. تخمین زده میشود که ۹۹.۹۴ تا ۹۹.۹۸ درصد جرم CDG‑2 از ماده تاریک باشد و تنها ۰.۰۲ تا ۰.۰۶ درصد جرم آن از ماده معمولی ساخته شده است.وجود کهکشانی با چنین ترکیب غیرمعمول، پیامدهای مهمی برای درک کیهان دارد. نخست اینکه این کشف ثابت میکند که ماده تاریک میتواند به تنهایی ساختار کهکشانی ایجاد کند. دوم، این کهکشان میتواند به دانشمندان کمک کند تا نحوه تعامل ماده تاریک با ماده معمولی و چگونگی شکلگیری کهکشانها در جهان اولیه را بهتر مطالعه کنند.
مقایسه با کهکشانهای معمولی
کهکشانهای عادی مانند راه شیری شامل میلیاردها ستاره و مقادیر زیادی گاز و گرد و غبار هستند. در آنها، ماده تاریک تنها بخش کوچکی از جرم کل است. در مقابل، CDG‑2 نمونهای است که نشان میدهد ماده تاریک میتواند بدون نیاز به حضور زیاد ستارهها، ساختار پایدار و عظیمی ایجاد کند. این کهکشان، یک نمونه «کهکشان تاریک واقعی» است که پیشتر تنها بهصورت تئوری مطرح بود. اکنون که چنین کهکشانی شناسایی شده، اخترشناسان در تلاشند تا نمونههای بیشتری از این نوع کهکشانها پیدا کنند. هر چه نمونههای بیشتری شناسایی شود، فهم ما از ماده تاریک و نقش آن در شکلگیری و تکامل کیهان دقیقتر خواهد شد. همچنین، این کهکشانها میتوانند به آزمایش نظریههای مختلف درباره ماده تاریک و گرانش کمک کنند و اطلاعات ارزشمندی درباره منشأ جهان ارائه دهند. کشف کهکشان CDG‑2 نقطه عطفی در مطالعات ماده تاریک به شمار میرود. این کهکشان نشان میدهد که ماده تاریک میتواند به تنهایی ساختارهای عظیم کیهانی بسازد و چشمانداز جدیدی برای تحقیقات آینده در اخترفیزیک و کیهانشناسی ایجاد میکند. با ادامه بررسی و کشف نمونههای مشابه، ممکن است رازهای بیشتری از این ماده مرموز آشکار شود و فهم ما از جهان هستی دگرگون گردد.
نظر شما