به گزارش سرویس ترجمه خبرگزاری ایمنا، اندونزی در چارچوب یک راهبرد صنعتیسازی گسترده، تلاش میکند وابستگی تاریخی خود به صادرات مواد خام را کاهش دهد و با توسعه صنایع پاییندستی، سهم بیشتری از زنجیره ارزش محصولات کشاورزی را در داخل کشور حفظ کند. این رویکرد که بر فرآوری داخلی و ایجاد ارزش افزوده تمرکز دارد، با هدف افزایش نفوذ اندونزی در بازارهای جهانی و تقویت رشد اقتصادی دنبال میشود.
در همین راستا، دولت توسعه صنایع پاییندستی روغن نخل خام (CPO) را بهعنوان یکی از محورهای اصلی این تحول اقتصادی در اولویت قرار داده است. با وجود آنکه اندونزی بزرگترین تولیدکننده و مصرفکننده روغن نخل در جهان محسوب میشود، قیمتهای مرجع این محصول همچنان بهطور عمده در بازارهای خارجی تعیین میشود. وزیر کشاورزی اندونزی تأکید کرده است که تسلط بر تولید بدون توسعه صنایع فرآوری، به معنای از دست دادن قدرت واقعی در بازار جهانی است.
دولت اندونزی توسعه سوختهای زیستی را بهعنوان مهمترین مسیر ایجاد ارزش افزوده در زنجیره روغن نخل دنبال میکند. این برنامه با هماهنگی وزارت انرژی و منابع معدنی اجرا شده و به تأیید رئیسجمهور اندونزی رسیده است. برآوردهای رسمی نشان میدهد صادرات سوختهای زیستی میتواند درآمد صادراتی روغن نخل را بهطور چشمگیری افزایش دهد و در صورت توسعه محصولات فرآوریشدهای همچون مارگارین و روغن خوراکی، درآمد این بخش به چند برابر سطح کنونی برسد.

در چارچوب این سیاست، بخشی از روغن نخل که پیشتر صادر میشد، به مصرف صنایع داخلی هدایت خواهد شد تا ضمن کاهش واردات سوخت، ظرفیت فرآوری داخلی افزایش پیدا کند. دولت قصد دارد این روند را با یک سازوکار انعطافپذیر مدیریت عرضه اجرا کند؛ بهگونهای که در دوره کاهش قیمتها، مواد اولیه بیشتری در داخل جذب صنایع شود و در زمان افزایش قیمتها، صادرات افزایش پیدا کند. چنین رویکردی علاوهبر تقویت صنایع داخلی، میتواند بر عرضه جهانی و روند قیمتها نیز تأثیرگذار باشد.
این سیاست صنعتیسازی تنها به روغن نخل محدود نمیشود. دولت برنامههایی برای توسعه زنجیره ارزش در بخش نارگیل و گامبیر (gambir، کاد با کات هندی) نیز در دست اجرا دارد. اندونزی بزرگترین تولیدکننده نارگیل در جهان است، اما ارزش صادرات نارگیل خام ناچیز است؛ در حالی که فرآوری آن به محصولاتی همچون شیر نارگیل و آب نارگیل میتواند ارزش اقتصادی آن را تا دهها برابر افزایش دهد. همچنین اندونزی حدود ۸۰ درصد از عرضه جهانی گامبیر خام (عصاره گیاهی مورد استفاده در صنایع دارویی و صنعتی) را در اختیار دارد، اما بخش عمده فرآوری آن در خارج از کشور انجام میشود؛ وضعیتی که دولت در تلاش است با توسعه صنایع داخلی تغییر دهد.

راهبرد جدید اندونزی در حالت کلی بر تبدیل مزیتهای طبیعی به قدرت اقتصادی پایدار استوار است. این کشور با حرکت از صادرات مواد خام به سمت تولید محصولات با ارزش افزوده بالا، در تلاش است جایگاه خود را در زنجیره تأمین جهانی ارتقا دهد، نفوذ بیشتری در بازارهای بینالمللی به دست آورد و پایههای رشد اقتصادی بلندمدت خود را تقویت کند. چنین مسیری نشاندهنده گذار از اقتصاد مبتنیبر منابع خام به اقتصادی مبتنیبر ارزشآفرینی و صنعت است؛ گذاری که میتواند الگوی توسعه برای دیگر اقتصادهای وابسته به مواد اولیه نیز باشد.




نظر شما