به گزارش خبرگزاری ایمنا، ماه رمضان، فصل گشودهشدن درهای آسمان و آرامگرفتن دلها در سایه یاد خداست؛ ماهی که زمان در آن رنگ دیگری میگیرد و لحظهها بوی بازگشت و تازهشدن میدهند. در این روزهای نورانی، انسان بیش از همیشه صدای درون خویش را میشنود؛ صدایی که او را به سوی مهربانی، صبر و آگاهی فرامیخواند. رمضان فقط امساک از خوردن و آشامیدن نیست، بلکه فرصتی است برای پالایش نگاه، نرمتر شدن کلام و روشنتر شدن نیتها.
این بسته معنوی تلاشی است برای همراهی با شما در این مسیر نورانی؛ مجموعهای که میکوشد هر روز را با جرعهای از حکمت، دانشی از احکام و نوری از آیات الهی آغاز کند تا دل و ذهن در کنار هم رشد یابند. احادیث برگزیده، همچون چراغهایی کوچک، راه رفتار نیک را روشن میکنند؛ احکام، نظم و آگاهی را به عبادت میبخشند و آیات قرآن، روح را به سرچشمه معنا پیوند میزند.
امید است این مجموعه، همدم لحظههای خلوت و الهامبخش گامهای هر روز شما باشد؛ پلی میان دانستن و زیستن و فرصتی برای آنکه رمضان نه فقط در تقویم، بلکه در جان ما جاری شود. این روزها باید تلاشمان به سوی آرامشی عمیقتر و ایمانی روشنتر بیستر باشد.
نیایش و عبادات امروزمان را هدیه میکنیم به شهید ابوالفضل طغیانی، شهید طلبه بسیجی بیستوچهار سالهای که هنوز یک سال از دامادیاش نگذشته بود؛ شهیدی که در اوج آشوبهای دی، داوطلبانه پا به میدان گذاشت و شامگاه پنجشنبه نوزدهم دی به دست تروریستها ارباً اربا شد.
ببینید: وفادار چون ابوالفضل
در بسته روز سوم ماه رمضان، متن کامل دعای روز سوم، اعمال توصیهشده، حدیثی درباره فضیلت این ماه، تلاوت صفحه ای از قرآن، تندخوانی جز سوم قرآن و پاسخ به یکی از احکام پرکاربرد روزه را میخوانید.
متن و ترجمه دعای روز سوم ماه رمضان
بسم الله الرحمن الرحیم
«اللهمّ ارْزُقنی فیهِ الذّهْنَ والتّنَبیهَ وباعِدْنی فیهِ من السّفاهة والتّمْویهِ واجْعَل لی نصیباً مِنْ کلّ خَیْرٍ تُنَزّلُ فیهِ بِجودِکَ یا أجْوَدَ الأجْوَدینَ.»
خدایا روزی کن مرا در آن روز هوش و خودآگاهی را و دور بدار در آن روز از نادانی و گمراهی و قرار بده مرا بهره و فایده از هر چیزی که فرود آوردی در آن به بخشش خودت ای بخشنده ترین بخشندگان.
حدیث درباره ماه رمضان از امام علی (ع)
قال امیرالمومنین (علیه السلام): فَرَضَ اللَّهُ الْإِیمَانَ تَطْهِیراً مِنَ الشِّرْکِ، وَ الصَّلَاةَ تَنْزِیهاً عَنِ الْکِبْرِ، وَ الزَّکَاةَ تَسْبِیباً لِلرِّزْقِ، وَ الصِّیَامَ ابْتِلَاءً لِإِخْلَاصِ الْخَلْقِ، وَ الْحَجَّ [تَقْوِیَةً] تَقْرِبَةً لِلدِّینِ، وَ الْجِهَادَ عِزّاً لِلْإِسْلَامِ، وَ الْأَمْرَ بِالْمَعْرُوفِ مَصْلَحَةً لِلْعَوَامِّ، وَ النَّهْیَ عَنِ الْمُنْکَرِ رَدْعاً لِلسُّفَهَاءِ، وَ صِلَةَ الرَّحِمِ مَنْمَاةً لِلْعَدَدِ، وَ الْقِصَاصَ حَقْناً لِلدِّمَاءِ، وَ إِقَامَةَ الْحُدُودِ إِعْظَاماً لِلْمَحَارِمِ، وَ تَرْکَ شُرْبِ الْخَمْرِ تَحْصِیناً لِلْعَقْلِ، وَ مُجَانَبَةَ السَّرِقَةِ إِیجَاباً لِلْعِفَّةِ، وَ تَرْکَ الزِّنَی [الزِّنَا] تَحْصِیناً لِلنَّسَبِ، وَ تَرْکَ اللِّوَاطِ تَکْثِیراً لِلنَّسْلِ، وَ الشَّهَادَاتِ اسْتِظْهَاراً عَلَی الْمُجَاحَدَاتِ، وَ تَرْکَ الْکَذِبِ تَشْرِیفاً لِلصِّدْقِ، وَ السَّلَامَ أَمَاناً مِنَ الْمَخَاوِفِ، وَ الْأَمَانَةَ [الْإِمَامَةِ] نِظَاماً لِلْأُمَّةِ، وَ الطَّاعَةَ تَعْظِیماً لِلْإِمَامَةِ.
امام علی علیه السلام فرمود: خداوند ایمان را واجب نمود، برای پاکی دلها از شرک و نماز را برای منزه ساختن مردم از خودخواهی و زکات را برای رسیدن روزی و روزه را برای آزمودن اخلاص مردم و حج را برای نیرو گرفتن دین و جهاد را برای عزت و ارجمندی اسلام و امر به معروف را برای اصلاح مردمان و نهی از منکر را برای باز داشتن سفیهان از زشتیها و صله رحم را برای افزون شدن شمار خویشاوندان و قصاص را برای ممانعت از خونریزی و اجرای حدود را برای بزرگ نشان دادن زشتی اعمال حرام و منع از شرابخواری را برای حفاظت از عقلها و اجتناب از دزدی را برای رعایت عفت مردم و ترک زنا را برای سلامت نسبها و ترک لواط را برای افزونی نسل و شهادتها را برای گرفتن حقوق انکار شده و ترک دروغگویی را برای حرمت یافتن راستگویی و سلام کردن را برای ایمنی بخشیدن از هر چه مایه هراس است و امامت را برای نظام امت و اطاعت را برای بزرگداشت امام. (نهج البلاغه، حکمت ۲۵۲)
یک صفحه از قرآن
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ
به نام خداوند رحمتگر مهربان
تِلْکَ الرُّسُلُ فَضَّلْنَا بَعْضَهُمْ عَلَی بَعْضٍ مِنْهُمْ مَنْ کَلَّمَ اللَّهُ وَرَفَعَ بَعْضَهُمْ دَرَجَاتٍ وَآتَیْنَا عِیسَی ابْنَ مَرْیَمَ الْبَیِّنَاتِ وَأَیَّدْنَاهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ وَلَوْ شَاءَ اللَّهُ مَا اقْتَتَلَ الَّذِینَ مِنْ بَعْدِهِمْ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَتْهُمُ الْبَیِّنَاتُ وَلَکِنِ اخْتَلَفُوا فَمِنْهُمْ مَنْ آمَنَ وَمِنْهُمْ مَنْ کَفَرَ وَلَوْ شَاءَ اللَّهُ مَا اقْتَتَلُوا وَلَکِنَّ اللَّهَ یَفْعَلُ مَا یُرِیدُ ﴿۲۵۳﴾
برخی از آن پیامبران را بر برخی دیگر برتری بخشیدیم از آنان کسی بود که خدا با او سخن گفت و درجات بعضی از آنان را بالا برد و به عیسی پسر مریم دلایل آشکار دادیم و او را به وسیله روح القدس تایید کردیم و اگر خدا می خواست کسانی که پس از آنان بودند بعد از آن [همه] دلایل روشن که برایشان آمد به کشتار یکدیگر نمی پرداختند ولی با هم اختلاف کردند پس بعضی از آنان کسانی بودند که ایمان آوردند و بعضی از آنان کسانی بودند که کفر ورزیدند و اگر خدا می خواست با یکدیگر جنگ نمیکردند ولی خداوند آنچه را می خواهد انجام می دهد (۲۵۳)
یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا أَنْفِقُوا مِمَّا رَزَقْنَاکُمْ مِنْ قَبْلِ أَنْ یَأْتِیَ یَوْمٌ لَا بَیْعٌ فِیهِ وَلَا خُلَّةٌ وَلَا شَفَاعَةٌ وَالْکَافِرُونَ هُمُ الظَّالِمُونَ ﴿۲۵۴﴾
ای کسانی که ایمان آورده اید از آنچه به شما روزی داده ایم انفاق کنید پیش از آنکه روزی فرا رسد که در آن نه داد و ستدی است و نه دوستی و نه شفاعتی و کافران خود ستمکارانند (۲۵۴)
اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ الْحَیُّ الْقَیُّومُ لَا تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَلَا نَوْمٌ لَهُ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَمَا فِی الْأَرْضِ مَنْ ذَا الَّذِی یَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلَّا بِإِذْنِهِ یَعْلَمُ مَا بَیْنَ أَیْدِیهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلَا یُحِیطُونَ بِشَیْءٍ مِنْ عِلْمِهِ إِلَّا بِمَا شَاءَ وَسِعَ کُرْسِیُّهُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَلَا یَئُودُهُ حِفْظُهُمَا وَهُوَ الْعَلِیُّ الْعَظِیمُ ﴿۲۵۵﴾
خداست که معبودی جز او نیست زنده و برپادارنده است نه خوابی سبک او را فرو می گیرد و نه خوابی گران آنچه در آسمانها و آنچه در زمین است از آن اوست کیست آن کس که جز به اذن او در پیشگاهش شفاعت کند آنچه در پیش روی آنان و آنچه در پشت سرشان است می داند و به چیزی از علم او جز به آنچه بخواهد احاطه نمی یابند کرسی او آسمانها و زمین را در بر گرفته و نگهداری آنها بر او دشوار نیست و اوست والای بزرگ (۲۵۵)
لَا إِکْرَاهَ فِی الدِّینِ قَدْ تَبَیَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَیِّ فَمَنْ یَکْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَیُؤْمِنْ بِاللَّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَکَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَی لَا انْفِصَامَ لَهَا وَاللَّهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ ﴿۲۵۶﴾
در دین هیچ اجباری نیست و راه از بیراهه بخوبی آشکار شده است پس هر کس به طاغوت کفر ورزد و به خدا ایمان آورد به یقین به دستاویزی استوار که آن را گسستن نیست چنگ زده است و خداوند شنوای داناست (۲۵۶)
تندخوانی جزء سوم قرآن با صدای معتز آقایی
با توجه به ثواب و فضیلت ویژه تلاوت قرآن در ماه رمضان، یکی از بهترین برنامههای عبادی در این ماه، خواندن یک جزء قرآن در هر روز است تا در پایان ماه مبارک، یک ختم کامل قرآن انجام شود. بر همین اساس، تندخوانی هر جزء قرآن در این بسته قرار داده شده است تا مخاطبان بتوانند با برنامهای منظم و قابل دسترس، توفیق ختم قرآن در ماه رمضان را به دست آورند.
اعمال مشترک ماه مبارک رمضان
اعمال سحرهای ماه رمضان
- خواندن دعای سحر
- قرائت دعای شریف ابوحمزه ثمالی که از امام سجاد (ع) نقل شده و از عمیقترین مناجاتهای ماه رمضان به شمار میرود.
دعاها و اذکار مشترک هر روز ماه رمضان
- دعای «اللّهُمَّ رَبَّ شَهْرِ رَمَضانَ الَّذی أَنْزَلْتَ فِیهِ الْقُرْآنَ…»
- تسبیح معروف «سُبْحانَ اللّهِ بارِئِ النَّسَم…»
- صلوات روزانه ماه رمضان
- گفتن صد مرتبه ذکر: «سُبْحانَ الضّارِّ النّافِعِ سُبْحانَ الْقاضی بالْحَقِّ سُبْحانَ الْعَلِی الاْعْلی سُبْحانَهُ وَبِحَمْدِهِ سُبْحانَهُ وَتَعالی»
دعاهای پس از هر نماز در ماه رمضان
- دعای «یا عَلِی یا عَظیمُ یا غَفُورُ یا رَحیم…» که در آن، عظمت ماه رمضان، نزول قرآن و طلب رهایی از آتش دوزخ یادآوری میشود.
- دعای معروف «اَللّهُمَّ اَدْخِلْ عَلی اَهْلِ الْقُبُورِ السُّرُور…» که نگاهی اجتماعی و انسانی دارد و برای رفع گرفتاری مؤمنان، ادای دین بدهکاران، شفای بیماران و اصلاح امور مسلمانان دعا میکند.
- دعای درخواست حج بیتالله الحرام و بهرهمندی از برکات شب قدر و توفیق زیارت پیامبر (ص).
اعمال هنگام افطار
- افطار با خرما
- افطاری دادن و صدقه
- خواندن دعای: «اَللّهُمَّ لَک صُمْتُ وَ عَلی رِزْقِک اَفْطَرْتُ وَ عَلَیک تَوَکَّلْتُ»
- ذکر: «بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ یا واسِعَ الْمَغْفِرَةِ اغْفِرْ لی» هنگام خوردن لقمه اول
اعمال هر شب ماه رمضان
- خواندن دعای افتتاح
- قرائت سوره «دخان»
- اقامه دو رکعت نماز مستحبی با ذکر مخصوص پس از سلام
- خواندن دعاهای ویژه طلب مغفرت، توفیق حج، بهرهمندی از شب قدر، نجات از آتش و ورود به بهشت
احکام روزه | فتوای افطار روزه به دلیل کار
استفتاء از مقام معظم رهبری: در مورد اشخاصی که در ماه رمضان به جهت کارشان ناچار به افطار هستند، آیا از اول صبح می توانند افطار کنند؟
جواب: تا زمانی که روزه، حرجی نشده است انسان نمی تواند روزه را افطار کند و باید عنوان حرج حاصل شود تا مجوز افطار داشته باشد.
نظر شما