به گزارش خبرگزاری ایمنا؛ حسین حمیدی، سردبیر خبرگزاری ایمنا در یادداشتی نوشت: «شهادت، آغاز یک حضور جاودانه در حافظه ملت است؛ حضوری که از قاب یک خبر عبور میکند و به بخشی از هویت جمعی یک سرزمین بدل میشود. در همین چارچوب پاسداشت رسانهای شهدای اغتشاشات دیماه، نهتنها ادای دین به خانوادههای آنان، بلکه اقدامی راهبردی برای صیانت از سرمایه اجتماعی و تحکیم اعتماد عمومی است.
آنچه در دیماه بر ایران گذشت، تنها یک آشوب خیابانی یا یک نارضایتی مقطعی نبود، بلکه به تعبیر دقیق رهبر معظم انقلاب اسلامی هدف اصلی این اقدامات «متزلزل کردن پایههای نظام» در قالب یک «کودتا» بود؛ پروژهای که با مقدمهچینی و هزینههای هنگفت طراحی شد، اما در نهایت «بهوضوح شکست خورد و ملت پیروز میدان شد». این تعبیر، ماجرا را در تراز یک تقابل عمیقتر نشان میدهد؛ تقابلی که در امتداد همان سناریوی فشار و جنگ دوازدهروزه دنبال میشد و طراحیهای آشکار ایالات متحده آمریکا و اسرائیل برای به زانو درآوردن ملت ایران را تکمیل میکرد.
اما آنچه این پروژه را ناکام گذاشت، تنها اقدام امنیتی نبود؛ حضور مردم بود. همانگونه که رهبر انقلاب راهپیماییهای ۲۲ دی و ۲۲ بهمن را «از آیات الهی» خواندند، این حضور اجتماعی نشان داد پیوند ملت و نظام، پیوندی سطحی و مقطعی نیست. با این حال، در دل این تقابل، جانهایی بر زمین افتاد؛ جانهایی که نباید در هیاهوی تحلیلهای سیاسی فراموش شوند.
رهبر انقلاب در تفکیکی صریح، میان سردستههای فتنه و دیگر جانباختگان تمایز قائل شدند. حساب طراحان و لیدرهای آشوب جداست، اما دیگر جانهای از دسترفته در سه دستهای که ایشان برشمردند «فرزندان ما» هستند. نیروهای انتظامی، بسیج، سپاه و مردم همراه آنان که «شهیدان برتر امنیت و آرامش جامعه» نام گرفتند؛ رهگذران و مردم بیگناهی که در میانه فتنه گلوله خوردند و جان باختند؛ و حتی فریبخوردگانی که با سادگی در زمین دشمن بازی کردند و ما داغدار آنان نیز هستیم. این نگاه ما را از دوقطبیسازیهای خطرناک دور میکند و یادآور میشود ایران خانه مشترک همه ماست.
شهادت در فرهنگ ایرانی اسلامی، پایان زندگی نیست؛ آغاز حیاتی متعالی در حافظه یک ملت است. قرآن کریم میفرماید: «وَلا تَحسَبَنَّ الَّذینَ قُتِلوا فی سَبیلِ اللَّهِ أَمواتًا بَل أَحیاءٌ عِندَ رَبِّهِم یُرزَقون». این نگاه، خون شهید را چراغ راه آینده میداند؛ همانگونه که رهبر انقلاب نیز بر ضرورت حفظ این پیروزی با «آمادگی، هوشیاری و اتحاد ملی» تأکید کردند. گویی پیام حوادث دیماه، تنها عبور از یک فتنه نبود؛ بلکه تثبیت این حقیقت بود که وحدت ملی، ضامن بقا و عزت ایران است.
ما در مقاطع مختلف تاریخی دیدهایم که ناامنی چگونه میتواند زندگی روزمره را مختل کند؛ از نگرانی خانوادهها برای بازگشت سالم عزیزانشان تا آسیب دیدن کسبوکارها و خدشهدار شدن آرامش اجتماعی. اگر آن کودتا به نتیجه میرسید، هزینهاش تنها متوجه یک جریان سیاسی نبود؛ کل ملت ایران در گرداب بیثباتی فرو میرفت. امروز که از «شهید روز سیزدهم» سخن میگوییم، در واقع از امنیتی سخن میگوییم که با خون فرزندان همین سرزمین حفظ شد.
در شرایط جنگ ترکیبی و تلاش دشمن برای ایجاد شکاف اجتماعی، رسالت رسانه تنها روایت حادثه نیست؛ بلکه تبیین حقیقت است. روایت زندگی این شهدا، بهویژه برای نسل جوان، الگویی از مسئولیتپذیری و تعهد اجتماعی ارائه میدهد و نشان میدهد امنیت، محصول انتخاب انسانهایی است که آرامش جامعه را بر آسایش شخصی ترجیح دادند.
شهیدان امنیت و مردم مظلومی که در اغتشاشات دیماه جان خود را قطره قطره برای آبیاری درخت انقلاب فدا کردند، نشانهای روشن از تداوم همان مسیر نورانی ایثار هستند، همان مسیری که ضامن پایداری، آرامش و عزت ملی است.
«شهید روز سیزدهم» آغاز مسیری برای بازخوانی زندگی این عزیزان است؛ تلاشی برای آنکه نام آنان در حاشیه خبرها محو نشود و یادمان بماند این سرزمین، چطور با تنی زخمی از جنگی دوازدهروزه، از پیچ یک کودتای طراحیشده عبور کرد و چرا ضروری است که این شهدا را در امتداد مسیر تقابل همیشگی با دشمنان آزادگی و انسانیت، یعنی آمریکا و رژیم صهیونسیتی دید.
امروز و در ایام اربعین «فرزندان ایران»، نام این شهدا، یادآور عهدی ملی برای حفظ هوشیاری، اتحاد و پاسداشت امنیت ایران است.»
نظر شما