عاطفه سادات هاتفالحسینی در گفتوگو با خبرنگار ایمنا با اشاره به شیوههای علاقهمند کردن دانشآموزان به درس خواندن اظهار کرد: همه کودکان ذاتاً به یادگیری علاقه دارند، اما برخی عوامل باعث میشود تعدادی از دانشآموزان دبستانی حس خوبی نسبت به درس و مدرسه نداشته باشند و همین موضوع نارضایتی والدین را نیز به دنبال دارد.
وی افزود: پرسش اصلی این است که چه اتفاقی میافتد که برخی دانشآموزان دچار چنین احساسی میشوند و تمایلی به ادامه درس خواندن ندارند. والدین باید به مهارتها و علایقی که فرزندانشان دوست دارند در زندگی یاد بگیرند، اهمیت دهند. زمانی که دانشآموز احساس کند در نگاه پدر و مادر مهم است، دیده میشود و نظرش ارزشمند است، انگیزه بیشتری برای ادامه زندگی تحصیلی و درس خواندن پیدا میکند.
این روانشناس و مشاور خانواده تصریح کرد: برخوردهای قاطعانه و دستوری والدین و تأکید مداوم بر «باید درس بخوانی» معمولاً نتیجه معکوس دارد و باعث مقاومت و لجبازی دانشآموزان میشود. این رفتار طبیعی است، زیرا کودکان حس استقلال دارند و تمایل دارند خودشان برای کارهایشان، از جمله درس خواندن، تصمیم بگیرند.
وی ادامه داد: والدینی که مدام درباره نمره سؤال میکنند و به فرزند خود القا میکنند که تنها با کسب نمره ۲۰ ارزشمند است، ناخواسته این پیام را منتقل میکنند که احساسات و خستگی او اهمیتی ندارد. دانشآموزی که خسته از مدرسه به خانه بازمیگردد، پیش از هر چیز نیاز دارد حالش پرسیده شود، نه اینکه تنها معیار ارزشمندیاش نمرات درسی باشد.
هاتفالحسینی با تأکید بر نقش رابطه عاطفی خانواده گفت: خانوادهها باید در این زمینه تجدیدنظر کنند و برای بهبود رابطه خود با فرزندانشان تلاش بیشتری داشته باشند. توجه به احوال درونی دانشآموز، مقدم بر پیگیری وضعیت تحصیلی اوست و زمانی که حال روحی دانشآموز خوب باشد، وضعیت درسی او نیز بهبود خواهد یافت.
ضرورت ریشهیابی علل درس نخواندن دانشآموزان
وی درباره اهمیت ریشهیابی دلایل افت تحصیلی بیان کرد: اگر دانشآموزی درس نمیخواند، نخستین واکنش والدین نباید فرستادن او به کلاسهای تقویتی یا فراهم کردن امکانات آموزشی بیشتر باشد. والدین باید با فرزند خود گفتوگو کنند و به او اطمینان دهند که هدفشان حل مشکل از طریق صحبت و درک متقابل است، نه اجبار.
این مشاور خانواده تأکید کرد: برخی دانشآموزان علت درس نخواندن خود را نفهمیدن مطالب، بهویژه در درسهایی مانند ریاضی، عنوان میکنند. در چنین شرایطی والدین باید شنونده خوبی باشند و با همراهی فرزندشان، راهکار مناسبی برای رفع مشکل پیدا کنند تا علاقه او به یادگیری افزایش یابد.
وی افزود: بهتر است والدین به دانشآموز اجازه دهند نظر بدهد و راهکار ارائه کند و بهطور مداوم برای او تصمیمگیری نکنند. این رویکرد باعث میشود کودک احساس ارزشمندی کند و بداند که مورد توجه و محبت والدین قرار دارد.
هاتفالحسینی در ادامه با اشاره به باجگیری برخی دانشآموزان از والدین گفت: بعضی از کودکان متوجه میشوند که با درس نخواندن میتوانند به خواستههای خود برسند و متأسفانه برخی والدین نیز برای ترغیب فرزندشان به درس خواندن، به این رفتار باج میدهند که این روش در بلندمدت آسیبزا است.
وی خاطرنشان کرد: والدین، بهویژه مادران، باید در عین مهربانی، قاطع باشند و برای خواستهها و امکانات فرزند خود چارچوب و قانون مشخصی تعیین کنند. در صورتی که دانشآموز با گریه یا لجبازی واکنش نشان داد، نباید به این رفتار توجه شود. با تداوم این شیوه، کودک به قوانین خانواده عادت کرده و مسیر سالمتری برای درس خواندن پیدا میکند.
نظر شما