دینا شونده از استان البرز در گفتوگو با خبرنگار ایمنا که سال جاری نخستین حضور خود را در بخش «زبان اشاره» بیستوهفتمین جشنواره بینالمللی قصهگویی تجربه میکرد با اشاره به اینکه پیش از این آشنایی مستقیمی با کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان نداشته است، اظهار کرد: سال جاری برای نخستینبار در جشنواره بینالمللی قصهگویی شرکت کردم و این حضور برای من یک تجربه تازه و متفاوت بود.
وی افزود: پیشتر در برنامههای قصهگویی آموزشوپرورش استان شرکت کرده بودم، اما فضای جشنواره بینالمللی و آموزشهایی که در کانون دریافت کردم، حرفهایتر و تخصصیتر بود.
آموزش زبان اشاره و همراهی مربیان
شونده با بیان اینکه در حوزه زبان اشاره فعالیت دارد، گفت: در کانون آموزشهای ویژهای دیدم و مربیانی بودند که بهطور تخصصی زبان اشاره را با من کار کردند. این آموزشها کمک کرد بتوانم قصه را بهتر اجرا کنم و پیام آن را دقیقتر منتقل کنم.
وی درباره ارتباط خود با کانون توضیح داد: از طریق آموزشهایی که ارائه شد با کانون آشنا شدم و یاد گرفتم قوی باشم و تواناییهای خود را نشان دهم. در این مسیر با مربیانی همچون خانم میرزایی آشنا شدم که راهنماییهای مؤثری برایم داشت.
قصهگویی تنها برای کودکان نیست
این شرکتکننده جشنواره با نیازهای خاص، با تأکید بر تأثیرگذاری قصهگویی گفت: قصهگویی تنها ویژه کودکان نیست و میتواند برای نوجوانان و حتی بزرگسالان هم مفید باشد. هر قصه پیامی دارد که ممکن است برای هر سن و گروهی الهامبخش باشد؛ بهویژه برای افراد ناشنوا که از طریق زبان اشاره ارتباط عمیقتری با روایت برقرار میکنند.
پیام قصه؛ اتکا به تلاش شخصی، نه دارایی پدر
وی درباره قصهای که روایت کرده است، توضیح داد: داستان درباره پسری است که پدرش میخواهد به او بیاموزد، نباید تنها به دارایی و سرمایه پدر تکیه کند. پدر سه بار از او میخواهد سکهای بیاورد.
شونده ادامه داد: بار اول و دوم، سکه با کمک دیگران تهیه میشود و وقتی پدر سکه را در آتش میاندازد، پسر واکنش خاصی نشان نمیدهد؛ چون برای به دست آوردن آن زحمتی نکشیده است. اما بار سوم، وقتی خودش با تلاش و کار سکه را به دست میآورد، با انداختن آن در آتش ناراحت میشود و اعتراض میکند.
وی افزود: در این لحظه پدر به او میگوید حالا مطمئن شدم قدر پول و زحمت را میدانی، چون سختی کشیدهای. اینجاست که میفهمیم انسان باید روی پای خودش بایستد، کار کند و حرفهای یاد بگیرد و تنها متکی به دارایی پدر نباشد.
این قصهگو تأکید کرد: پیام اصلی این داستان تلاش، استقلال و مسئولیتپذیری است، اینکه برای رسیدن به هر چیزی باید زحمت کشید و ارزش دستاوردی را که با تلاش به دست میآید، دانست.
نظر شما