به گزارش سرویس ترجمه خبرگزاری ایمنا، کارتونهای سیاسی فیونا کاتاسکاس که در رسانههای معتبر جهانی منتشر میشوند، بهعنوان نمونهای شاخص از طنز تصویری معاصر شناخته میشوند که با زبانی ساده، رنگهایی زنده و روایتهایی روزمره، پیچیدهترین سازوکارهای قدرت، سیاست و فرهنگ عمومی را به نقد میکشند. کاتاسکاس در کارتونهای خود اغلب بهجای تمرکز بر یک رویداد خبری صرف، الگوهای رفتاری و ذهنیتهای حاکم را هدف قرار میدهد. سیاستمداران در آثار او نه بهصورت چهرههایی اسطورهای، بلکه در قالب انسانهایی عادی با ضعفها، خودشیفتگیها و تناقضهای آشکار به تصویر کشیده میشوند. در تازهترین اثر او، خودشیفتگی ترامپ دستمایه کارتونی با مضمون ولنتاین شده است.
در این تصویر که فضای آن شبیه یک کلاس درس یا اداره دولتی طراحی شده، گروهی از کارمندان پشت میزهای خود نشستهاند و بهصورت انبوه کارتهای ولنتاین با عنوان «برای رئیسجمهور ترامپ» تولید میکنند. در جلوی سالن، یک مقام ناظر با اشاره به تختهای که روی آن نوشته شده «هدف اجباری: یک میلیون کارت»، بر روند کار نظارت دارد؛ عددی اغراقآمیز که ماهیت دستوری و غیرعاطفی این ابراز علاقه را برجسته میکند. بالای صحنه نیز تابلویی نصب شده که نام ادارهای خیالی را نمایش میدهد: «وزارت چاپلوسی برای ارضای نیاز سیریناپذیر ترامپ به تحسین و ستایش».
دیوارهای اتاق با پرترههایی از ترامپ تزئین شده که او را با مدالها و جوایز مختلف نشان میدهد؛ تصاویری که نماد بزرگنمایی جایگاه فردی و میل به تمجید مداوم است. در یکی از این تصاویر، حباب گفتاری دیده میشود که در آن نوشته شده: «(آه!) من از روز ولنتاین متنفرم.» این جمله، تضادی کنایهآمیز میان مناسبت ولنتاین و فضای تحمیلی و اداری ستایش ایجاد میکند.
کارتون فیونا کاتاسکاس با تبدیل تحسین به یک وظیفه بوروکراتیک، به انتقاد از ساختار قدرتی میپردازد که در آن وفاداری و تعریفوتملق، به بخشی از الزامات اداری بدل میشود. پیام اصلی اثر، فراتر از یک شوخی تصویری، اشاره به نگرانی منتقدان درباره تضعیف استقلال نهادها و جایگزین شدن نقد و مسئولیتپذیری با نمایشهای اجباری حمایت و ستایش از رهبر سیاسی است؛ نمایشی که حتی در روزی نمادین مانند ولنتاین نیز رنگ اجبار به خود میگیرد.
نظر شما