به گزارش سرویس خبری ایمنا، بعضی از شهرها نه به آسمانخراشهای سربهفلک کشیده، بلکه به سایبانهای سرسبزی شهرت پیدا کردهاند که خیابانهایشان را زیبا میکنند. این شهرها با کاشت و نگهداری از درختان بومی، تعادلی بین مناظر بتنی و جنگلهای شهری برقرار کردهاند. بارزترین پیامد افزایش شهرنشینی، اثر جزیره گرمایی شهری است که موجب افزایش دمای شدید در مقایسه با محیط پیرامون میشود، حال آنکه جمعیت انبوه درختان میتواند در کاهش این پدیده و تأثیرات آن نقش اساسی ایفا کند. درختان بزرگترین کارخانههای تولید اکسیژن در شهر هستند که از آنها با عنوان «ریه شهر» نیز نام برده میشود.
ونکوور؛ همزیستی شهر و جنگل در ساحل اقیانوس آرام
ونکوور یکی از سرسبزترین شهرهای آمریکای شمالی است که میان اقیانوس آرام و رشتهکوههای ساحلی قرار گرفته و طبیعت در آن نه حاشیه، بلکه بخشی از هویت شهری است. وجود حدود ۱۶۰ هزار درخت خیابانی و بیش از ۷۱۳ هکتار جنگل شهری نشان میدهد که مدیریت شهری، فضای سبز را نهتنها عنصر زیباییشناختی بلکه یک زیرساخت حیاتی میداند. گونههایی همچون افرا، سدر قرمز غربی و صنوبر داگلاس در خیابانها و پارکها دیده میشوند که به جذب کربن، کاهش آلودگی صوتی و تعدیل دمای شهری کمک میکنند.
آبوهوای معتدل اقیانوسی با زمستانهای بارانی و تابستانهای خشک، شرایطی ایدهآل برای رشد و تنوع زیستی درختان فراهم کرده است. پارکهایی چون استنلی پارک و شبکه گسترده مسیرهای سبز شهری، پیوندی طبیعی میان بافت مسکونی و اکوسیستمهای پیرامونی ایجاد کردهاند.
مدیریت شهری ونکوور با اجرای «راهبرد جنگلداری شهری» و برنامه جاهطلبانه «شهر سبز ۲۰۴۰» در پی آن است که انتشار کربن را به حداقل برساند و تابآوری اقلیمی را افزایش دهد. قوانین سختگیرانه برای قطع درختان، الزام به کاشت جایگزین در پروژههای ساختمانی و مشوقهای مالی برای حفظ درختان در املاک خصوصی بخشی از این سیاستهاست. طرحهای مشارکت مردمی همچون برنامههای داوطلبانه کاشت درخت، شهروندان را بهطور مستقیم در حفاظت از تاج پوشش شهری دخیل میکند. نتیجه این رویکرد، شهری است که توسعه را با حفاظت از طبیعت همسو کرده است و الگوی موفقی از برنامهریزی سبز ارائه میدهد.
بریزبن؛ شهری با سایهسار بنفش جاکارانداها
بریزبن پایتخت ایالت کوئینزلند، با پوشش درختی حدود ۴۴ درصد در محدوده ۱۳۳۸ کیلومتر مربعی خود، یکی از سبزترین کلانشهرهای استرالیاست. بیش از نیمی از این پوشش در زمینهای عمومی قرار دارد و ۳۹ درصد آن در پارکهای شهری گسترده شده است که نشاندهنده سرمایهگذاری هدفمند مدیریت شهری در زیرساختهای طبیعی است. آبوهوای نیمهگرمسیری با تابستانهای مرطوب و زمستانهای معتدل، همراه با خاک حاصلخیز در امتداد رودخانه بریزبن، شرایط مناسبی برای رشد گونههای بومی و زینتی فراهم کرده است. درختانی همچون جاکاراندا با شکوفههای بنفش، پوینسیانا و اکالیپتوس نهتنها جلوهای بصری به شهر میبخشند بلکه در کاهش اثر جزیره گرمایی و بهبود کیفیت هوا نقش دارند.
شورای شهر بریزبن «برنامه جنگلداری شهری» و طرحهای بلندمدتی برای افزایش پوشش درختی تا دهههای آینده تدوین کرده است. مقررات سختگیرانه برای صنعت ساختمان، حفاظت از درختان شاخص و الزام به ارزیابی زیستمحیطی پیش از توسعه پروژهها از جمله این اقدامات است، همچنین کمپینهای آموزشی و برنامههای مشارکت اجتماعی، ساکنان را به کاشت و نگهداری درختان در حیاط منازل و فضاهای عمومی تشویق میکند.
بریزبن با ترکیب برنامهریزی علمی، مشارکت مردمی و احترام به گونههای بومی، توانسته است تعادلی پایدار میان رشد شهری و حفظ طبیعت برقرار کند؛ این الگویی است که نشان میدهد توسعه میتواند در سایه درختان معنا پیدا کند.
بوکیت تیما؛ واحهای سبز در شلوغی سنگاپور
بوکیت تیما واقع در سنگاپور، یکی از شهرهای برجسته جهان است که با درختان فراوانی تزئین شده است. این فضای طبیعی با مساحت ۱۶۳ هکتار که بیش از یک میلیون سال قدمت دارد، قدیمیترین و بزرگترین ذخیرهگاه جنگلی سنگاپور است. امروزه این منطقه زیستگاه بیش از هزار گونه گیاهی و ۵۰۰ گونه جانوری است که این میزان در مجموع بیش از ۴۰ درصد از گیاهان و جانوران بومی را تشکیل میدهد و این در حالی است که تنها ۰.۲ درصد از مساحت زمین سنگاپور را تشکیل میدهد.
این واحه سبز داخل شهر شلوغ، گواهی بر تعهد تزلزلناپذیر سنگاپور برای حفظ طبیعت در میان توسعه شهری است. در حال حاضر حدود ۳۴۷ گونه مختلف درخت از جمله تمبوسو، باران و سیب دریایی در این شهر وجود دارد. آبوهوای گرمسیری سنگاپور با گرمای مداوم و بارندگی فراوان در طول سال، نقش اساسی در ایجاد شرایط ایدهآل برای تکثیر و رشد درختان در بوکیت تیما دارد. رویکرد فعال شهر به برنامهریزی شهری و پایداری محیطی یکی دیگر از عوامل کلیدی ماندگاری درختان است. بر اساس سیاستهای سختگیرانه این شهر، حفظ درختان در طول ساختوساز الزامی است و توسعه دهندگان موظفند درختان حذف شده را با درختهای جدید جایگزین کنند و از این طریق تضمین میکند که شهرنشینی به قیمت از بین رفتن پوشش سبز شهر تمام نمیشود. درختان بسیار در این شهر علاوه بر اهداف زیباییشناختی و زیستمحیطی، با ارائه فضاهای سبز آرام، کیفیت کلی زندگی ساکنان را افزایش میدهند.
اسلو؛ پایتختی در آغوش جنگلهای اسکاندیناوی
اسلو با پوشش درختی حدود ۷۲ درصدی، یکی از سبزترین پایتختهای اروپا بهشمار میرود و نشاندهنده پیوند عمیق این شهر با طبیعت پیرامونش است. حدود یک میلیون درخت در محدوده شهری اسلو رشد میکنند و نزدیک به دوسوم مساحت شهر را جنگلها، پارکها، دریاچهها و فضاهای طبیعی تشکیل میدهد. این ساختار سبز نهتنها چشماندازی کمنظیر ایجاد کرده است، بلکه نقش حیاتی در کاهش آلودگی هوا، جذب کربن و ارتقای کیفیت زندگی شهروندان ایفا میکند.
موقعیت جغرافیایی اسلو، میان آبدره اسلوفیورد و جنگلهای وسیع مارکا، بستری ایدهآل برای رشد گونههای متنوع درختی فراهم کرده است. آبوهوای معتدل دریایی با زمستانهای سرد اما قابلتحمل و تابستانهای خنک، شرایطی مناسب برای گونههایی همچون صنوبر نروژی، توس نقرهای و کاج اسکاتلندی ایجاد میکند. این درختان علاوه بر ایجاد چشماندازهای چهار فصل چشمگیر، زیستگاهی ارزشمند برای پرندگان و حیاتوحش شهری فراهم میآورند.
اسلو در حوزه سیاستگذاری شهری نیز رویکردی پیشرو دارد. طرحهای جامع توسعه شهری این شهر بر اصل «شهر فشرده با کمربند سبز محافظ» استوار است؛ بهگونهای که گسترش ساختوساز به درون مناطق جنگلی محدود شده استو حفاظت از اراضی طبیعی در اولویت قرار دارد. مقررات سختگیرانه برای جلوگیری از قطع درختان در پروژههای ساختمانی، الزام به کاشت جایگزین و سرمایهگذاری گسترده در نگهداری پارکها بخشی از این سیاستهاست. نتیجه این رویکرد پایدار، شهری است که توسعه اقتصادی و کیفیت بالای زندگی را در کنار حفاظت از طبیعت ممکن ساخته است و الگویی موفق از همزیستی مدرن با اکوسیستمهای بومی ارائه میدهد.
تمپا؛ آمریکا
تمپا، یکی از شهرهای ایالت فلوریدا است که با تلاشی منسجم برای حفظ و ارتقای زیبایی طبیعی، عنوان یکی از شهرهای پردرخت جهان را با حدود ۱۰ میلیون درخت به خود اختصاص داده است. شهر تامپا متعهد شده است که تا سال ۲۰۳۰ تعداد ۳۰ هزار درخت جدید بکارد. یکی از دلایل اصلی فضای پردرخت تمپا، تعهد به جنگلداری و پایداری شهری است. این شهر برای حفظ سرسبزی خود مقررات سختگیرانهای را برای حفظ و کاشت درختان اجرا کرده است، برای مثال توسعهدهندگان ملزم به جایگزینی درختانی هستند که در طول ساختوساز از بین بردهاند و از این طریق اطمینان حاصل میکند که بین توسعه و حفاظت از محیط زیست تعادل برقرار است.
بهعلاوه، برنامههای درختکاری مختلفی در این شهر وجود دارد که ساکنان را تشویق میکند تا در رویدادهای اجتماعی درختکاری برای تقویت بیشتر پوشش سبز شهر شرکت کنند. بلوط، نخل کلم و افرای سرخ از جمله درختان بومی تمپا هستند که منظره خیرهکنندهای در شهر ایجاد میکنند. درختان فراوان در تمپا نهتنها شهر را از منظر زیباییشناختی به شهر کمک میکنند، بلکه دارای مزایای زیستمحیطی قابلتوجهی از جمله کاهش دمای شهر و ایجاد یک زیستگاه امن برای گونههای زیستی متنوع است.
ابتکار گسترش درختان تمپا شامل اعطای پنج درخت رایگان به هر شهروند، واگذاری کمکهزینه برای تشویق و کمک مردم برای خرید درخت از نهالستانهای محلی، حمایت از طرحهای درختکاری محله محور و اجرای برنامه سرپرستی درختان محله برای آموزش ساکنان در مورد مراقبت از درخت و جنگل شهری میشود.
دوربان، آفریقای جنوبی
در حالی که اعتقاد بر این است که ژوهانسبورگ بزرگترین جنگل شهری ساخته دست بشر در جهان را در خود جای داده است، دوربان که در ساحل شرقی آفریقای جنوبی قرار دارد، به دلیل داشتن ۲۳.۷ درصد پوشش درختان، بهعنوان یک استانباغ شناخته میشود زیرا علاوه بر داشتن میزان بالایی از درختان، باغهای گیاهشناسی بسیاری را در خود جای داده که در آفریقا شناخته شده هستند.
آبوهوای نیمه گرمسیری دوربان که با زمستانهای معتدل و تابستانهای گرم و مرطوب مشخص میشود، محیطی ایدهآل برای شکوفایی درختان فراهم میکند. علاوه بر این، موقعیت ساحلی شهر در امتداد اقیانوس هند به آبوهوای دلپذیر آن کمک میکند که برای رشد درختان مفید است. تعهد دوربان به حفظ فضاهای سبزش از طریق مقررات زیستمحیطی و ابتکارات جنگلداری شهری مشهود است. این شهر قانون حفاظت از درختان را در طول پروژههای توسعه اعمال میکند و از ایجاد اختلال در پوسش درختان شهری توسط ساختمانهای بلند جلوگیری میکند. درختان بومی همچون موز وحشی و انجیر ناتال نقش حیاتی در جمعیت درختان انبوه دوربان دارند.
نظر شما