مرتضی آرسته در گفتوگو با خبرنگار ایمنا، درباره شکلگیری فعالیتهای انقلابی خود اظهار کرد: دوران دبستان و دبیرستان من بهطور کامل در اصفهان گذشت؛ دبستان را در مدرسه تبریزی واقع در میدان شهدا گذراندم و دبیرستان را ابتدا در مدرسهای که به «دبیرستان نمونه» معروف بود و در انتهای خیابان آیتالله خادمی قرار داشت، ادامه دادم. سال آخر دبیرستان بهدلیل اینکه رشته ریاضی در آن مدرسه ارائه نمیشد، به دبیرستان فارابی رفتم و همانجا دیپلم گرفتم.
وی افزود: از حدود ۱۵ سالگی، بهصورت جدی وارد محافل مذهبی شدم و این حضور خیلی زود رنگ و بوی سیاسی و انقلابی گرفت. در آن سالها با بزرگانی همچون حاج حسن حداد، آیتالله خادمی و دیگر علما در ارتباط بودیم. نقطه عطف فکری من، خرداد سال ۱۳۴۲ بود؛ زمانی که به همراه جمعی از دوستان در قم حضور داشتیم و سخنرانی تاریخی حضرت امام خمینی (ره) در مدرسه فیضیه را از نزدیک شنیدیم. همانجا بود که شخصیت امام، دل و جان ما را تسخیر کرد و از همان زمان، مقلد ایشان شدیم.
دبیر جمعیت پیشگامان انقلاب اسلامی استان اصفهان ادامه داد: در آن دوران، کتابهای امام خمینی (ره) از جمله کتاب ولایت فقیه بهصورت کامل مخفیانه منتشر میشد. این کتابها دستبهدست میچرخید و ما با شوق فراوان آنها را مطالعه میکردیم، چراکه احساس میکردیم این آثار، پاسخ بسیاری از پرسشهای فکری و اجتماعی ما را در خود دارد.
وی با اشاره به فضای خفقان فرهنگی پیش از انقلاب تصریح کرد: مطالعه کتابهای مذهبی و سیاسی در آن زمان جرم محسوب میشد. حتی کتابهایی همچون نهجالبلاغه یا آثار دکتر شریعتی نیز باید بهصورت پنهانی خوانده میشد. ساواک حساسیت شدیدی روی این موضوع داشت و اگر کسی را با چنین کتابهایی میگرفتند، برخوردهای بسیار تندی صورت میگرفت. حتی در مواردی ترجمههای نهجالبلاغه را هم توقیف میکردند و ایراد میگرفتند؛ این موضوع بهخوبی نشان میدهد که رژیم پهلوی تا چه اندازه از آگاهی مردم واهمه داشت.
آرسته با اشاره به دوران دانشجویی خود در دانشگاه اصفهان اظهار کرد: من در رشته شیمی دانشگاه اصفهان تحصیل میکردم. دانشگاه در آن سالها یکی از مهمترین بسترهای فعالیت انقلابی بود. ما جمعی از دانشجویان متعهد، از جمله دوستانی مانند اخوان اژهای، در یک فضای بسیار کوچک نماز جماعت برگزار میکردیم و بین دو نماز، بحثهای سیاسی، تحلیلی و انقلابی داشتیم. مناسبتهایی همچون ۱۶ آذر برای ما اهمیت ویژهای داشت و در این روزها، تمام توان خود را برای مبارزه با رژیم شاهنشاهی به کار میگرفتیم.
وی افزود: آن زمان دانشگاه اصفهان مسجد نداشت و ما در یک اتاق کوچک نماز میخواندیم. همین مسئله موجب شد مطالبه ساخت مسجد در دانشگاه شکل بگیرد. با پیگیریهایی که انجام شد و با همراهی مرحوم همدانیان، این موضوع به نتیجه رسید و مسجد دانشگاه ساخته شد. یادم است رئیس وقت دانشگاه، دکتر معتمدی، با تعجب میگفت: «این دانشجوها چقدر امل هستند؛ من برایشان دهها جایگاه رقص درست کردهام، اما آنها را رها کردهاند و دنبال مسجد هستند.» این مسجد بعدها به یکی از پایگاههای اصلی فعالیتهای انقلابی در دانشگاه تبدیل شد.
دبیر جمعیت پیشگامان انقلاب اسلامی استان اصفهان در ادامه با اشاره به ورود خود به عرصه آموزش خاطرنشان کرد: بعد از فارغالتحصیلی، به این نتیجه رسیدم که مدارس، بهترین بستر برای انتقال مفاهیم انقلابی هستند. بر همین اساس وارد آموزشوپرورش شدم و در سال ۱۳۵۶ به هنرستان شاهعباس رفتم. بسیاری از دانشآموزانی که آن سالها در کلاسهای ما حضور داشتند، بعدها جزو نیروهای فعال انقلاب اسلامی شدند. در همان مقطع، جامعه معلمان نیز شکل گرفت و فعالیتهای انقلابی با انسجام بیشتری ادامه یافت.
وی درباره روزهای منتهی به پیروزی انقلاب اسلامی اظهار کرد: در اصفهان، فعالیتهای گستردهای در جریان بود. یکی از مهمترین رویدادها، تجمع عظیم اربعین در میدان امام (ره) بود که میتوان آن را بزرگترین رفراندوم مردمی پیش از پیروزی انقلاب دانست. میدان امام و بازار اصفهان مملو از جمعیت بود و سخنرانیهای پرشوری توسط شخصیتهایی همچون استاد پرورش ایراد شد. این مراسم بهقدری گسترده بود که حتی خبرنگاران رسانههای خارجی همچون بیبیسی نیز بهصورت مخفیانه از آن گزارش تهیه میکردند.
آرسته با اشاره به حضور خود در مراسم استقبال از امام خمینی (ره) افزود: در روزهای منتهی به ۱۲ بهمن ۱۳۵۷، به همراه جمعی از فرهنگیان و دانشجویان اصفهان با حدود ۱۰۰ اتوبوس به تهران رفتیم و در مهدیه تهران مستقر شدیم. هر روز بهصورت پیاده به سمت دانشگاه تهران راهپیمایی میکردیم و شعار میدادیم. شب قبل از ورود امام، مردم تهران تا صبح خیابانها را تمیز میکردند و برای استقبال آماده میشدند.
وی ادامه داد: روز ورود امام خمینی (ره)، روزی تاریخی و تکرارنشدنی بود. جمعیت میلیونی در فرودگاه مهرآباد و مسیر بهشت زهرا (س) حضور داشتند. قرار بود یکی از دانشجویان دانشگاه اصفهان به امام خوشآمد بگوید و حتی مسئولیت انتظامات بهشت زهرا (س) نیز بر عهده نیروهای اصفهانی بود، اما وقتی امام وارد بهشت زهرا (س) شدند، سیل جمعیت همه محاسبات را بههم زد و آنجا بود که همه فهمیدند خداوند خود حافظ امام است.
دبیر جمعیت پیشگامان انقلاب اسلامی استان اصفهان در پایان با اشاره به نقش مردم این استان تأکید کرد: اصفهان از ابتدا یکی از پایگاههای اصلی انقلاب اسلامی بود و مردم این شهر در تمام مراحل نهضت، از تظاهرات و اعتصابات تا حضور در خیابانها، نقشآفرینی کردند. امروز هم نسل جوان باید بداند آزادی و استقلال کشور، حاصل سالها مجاهدت و ایستادگی مردم است و حفظ این دستاوردها نیازمند آگاهی، وحدت و مسئولیتپذیری همگانی است.
نظر شما