امیراحمد انصاری در گفتوگو با خبرنگار ایمنا، درباره رویکرد متفاوت «مارون» اظهار کرد: شهید هدایتالله طیب بخشی از تحصیلات خود را در آمریکا گذرانده بود و همین تجربه فرصت مناسبی فراهم کرد تا فیلم در فضایی دانشگاهی و بینالمللی روایت شود. شناخت قبلی کارگردان از این فضا موجب شد باورپذیری روایت افزایش پیدا کند و از کلیشههای مرسوم فاصله گرفته شود.
وی با اشاره به تفاوت «مارون» با دیگر آثار جشنواره افزود: این فیلم نه یک بیوگرافی کلاسیک است و نهتنها یک اثر تاریخی. تلاش کردیم زندگی شهید طیب را در قالب یک تریلر جاسوسی-اکشن روایت کنیم تا قصه پرکشش و جذاب باشد و مخاطب، بهویژه نسل جوان، با قهرمان ارتباط برقرار کند.
انصاری درباره شکلگیری پروژه گفت: فیلمنامه از همان ابتدا برایم جذاب بود و با علاقه وارد پروژه شدم. هدفم ساخت فیلمی با کیفیت سینمایی بود، نهتنها انجام یک سفارش.
کارگردان «مارون» حاضر در چهلوچهارمین جشنواره ملی فیلم فجر شایعات مربوط به لوکیشنهای خارجی را نیز تکذیب کرد: تمام صحنههای فیلم در ایران و شهرهایی همچون تالش، شهریار و تهران ضبط شده است و فضای دانشگاه یا محیط خارجی با طراحی صحنه بازسازی شده است.
وی درباره نقدهای مطرحشده نسبت به لهجه بازیگران توضیح داد: بازی در صحنههای احساسی و اکشن به زبان انگلیسی، برای بازیگری که تجربه زندگی در کشور انگلیسیزبان نداشته، بسیار دشوار است. با این حال تلاش کردیم هارمونی نسبی میان بازیگران ایجاد شود و بازخوردها برای نسخه نهایی جدی گرفته میشوند.
انصاری به تفاوت میان تولیدات دولتی و خصوصی اشاره کرد: برخی عناصر تکراری در آثار سفارشی وجود دارد، اما چنین پروژههایی به دلیل هزینه بالا بهطور معمول از توان سینمای خصوصی خارج است. مهم این است که درباره این تفاوتها گفتوگو شکل بگیرد تا آثار بهتری تولید شود.
وی درباره ابعاد جهانی داستان گفت: دهه ۷۰ میلادی دههای پرالتهاب بود و تهدیدها تنها متوجه ایران نبود؛ موضوعاتی همچون مافیاهای اقتصادی و غذایی، ابعادی بینالمللی داشت و ما تلاش کردیم این گستردگی در فیلم نشان داده شود.
انصاری درباره انتخاب پایان نیمهتمام مأموریت قهرمان توضیح داد: قهرمان داستان متوجه میشود بدون حفظ «خاک»، هیچیک از اهداف دیگر معنا ندارد، این تصمیم بازتاب اولویتبندی تاریخی است، ابتدا باید سرزمین حفظ شود تا امکان ادامه مسیر فراهم باشد.
نظر شما