به گزارش خبرگزاری ایمنا، نشست خبری فیلم سینمایی «زنده شور» به کارگردانی کاظم دانشی، از آثار حاضر در چهلوچهارمین جشنواره ملی فیلم فجر _چهارشنبه پانزدهم بهمن_ در پردیس سینمایی ملت و با اجرای وحید رونقی برگزار شد.
کاظم دانشی که بهتنهایی در این نشست حاضر شده بود، سخنان خود را با یاد و نام یکی از همکاران فقید آغاز و اظهار کرد: خوشحالم که امروز اینجا هستم و دوست دارم نمایش این فیلم را به یاد جواد گنجی، از همکارانی که دیگر در میان ما نیستند، تقدیم کنم. امیدوارم روح همه عزیزانی که از دست دادهایم در آرامش باشد.
وی با اشاره به شرایط اجتماعی روزهای اخیر افزود: امیدوارم هرچه زودتر این روزهای تلخ پشت سر گذاشته شود و به آرامش برسیم. آرزو میکنم دیگر در سایه ترس، جنگ و ناامنی زندگی نکنیم و بتوانیم در کنار هم، آرام فیلم بسازیم و از سینما لذت ببریم.
این کارگردان درباره روند نگارش فیلمنامه توضیح داد: فیلمنامه «زنده شور» را بهصورت مشترک با محمد داوودی نوشتم. ما همزمان روی دو فیلمنامه «زنده شور» و «اردوبهشت» کار کردیم؛ اولی را من ساختم و دومی را داوودی کارگردانی کرد. هر دو فیلمنامه فضایی قضایی دارند و بهنظر من، از حالوهوای این روزهای جامعه فاصله زیادی ندارند.
دانشی با اشاره به مضمون اصلی فیلم گفت: از همان ابتدا، فیلمنامه بر پایه تعلیق، استرس و مفهوم «زنده ماندن» شکل گرفت؛ اینکه انسانی تنها یک شب فرصت دارد تا جانش را نجات دهد. برای ما اهمیت جان انسان موضوع محوری بود؛ چیزی که این روزها در میان عددها و آمارها گم شده است. به نقطهای رسیدهایم که درباره تعداد کشتهشدگان صحبت میکنیم، در حالی که حتی جان یک نفر هم اهمیت دارد. به نظرم برخی با بازی با این اعداد، ناخواسته جنگ را عادیسازی میکنند.
وی در ادامه با اشاره به مسائل ملی گفت: حمله به کشور، حمله به خاک و ناموس ماست. میدانم گفتن این حرفها تبعات دارد؛ همانطور که برای دیگران داشته است.
این کارگردان درباره حضورش در جشنواره فیلم فجر اظهار کرد: من اعتراضاتم را همینجا و در دل جشنواره بیان کردهام. فیلم «بیبدن» من به همین جشنواره راه داده نشد، اما سال جاری با سه فیلم در این رویداد حضور دارم. دوست داشتم در همین فضا حرفم را بزنم، چون برخی ما را به ترس متهم میکنند، در حالی که خودشان حتی جرئت ساخت یک تیزر اعتراضی هم نداشتند. همانهایی که زمانی در ایران بودند و شعارهای پرطمطراق میدادند. من برای تمام فیلمهایم هزینه دادهام و اذیت شدهام، اما ترجیح میدهم حرفم را اینجا و در کشور خودم بزنم.
وی افزود: جشنواره بخشی از مسیر پستولید فیلم است. من تمام آثارم را برای مردم ساختهام و مطمئنم «اردوبهشت» و «زنده شور» با استقبال خوبی روبهرو میشوند. گرفتن پول از جاهایی برای تخریب همکاران، نه درست است و نه شجاعانه؛ این کارها بیشتر شبیه بزدلی و وطنفروشی است.
این کارگردان در پاسخ به پرسشی درباره تصویر دستگاه قضایی در فیلم گفت: «زنده شور» درباره بخشش است، دلم میخواهد فرهنگ بخشش در جامعه پررنگتر شود. در فیلم، قاضی اجرای احکام را میبینیم که برای نجات جان انسانها تلاش میکند و حتی بهخاطر همین تلاشها بازداشت میشود. من سالهاست که از نزدیک شاهد صحنههای اعدام بودهام، مستندهای متعددی در این زمینه ساختهام و نزدیک به ۲۰۰ اجرای حکم را از نزدیک دیدهام.
وی درباره انتقادهایی برپایه ضدسیستم بودن فیلم توضیح داد: برخی میگویند من دسترسی ویژه به پروندهها دارم. اگر چنین بود و خروجی کار این میشد، باید گفت فیلمساز قالتاقی هستم! فیلم من ضدسیستم نیست؛ تنها روایت اتفاقات است و هیچ دسترسی ویژهای هم در کار نبوده است.
دانشی تأکید کرد: وظیفه ما قصهگویی است؛ قصهای که احساس ایجاد کند. در این فیلم، زندگی پنج محکوم به اعدام روایت میشود که هرکدام از آنها میتوانست موضوع یک فیلم مستقل باشد.
این کارگردان درباره بحث فساد در سیستم قضایی گفت: من معتقدم فساد سیستماتیک وجود ندارد، تخلفهایی وجود دارد که با آنها برخورد میشود. اما ما بهعنوان مخاطب، با قهرمان داستان همذاتپنداری میکنیم و همین مهم است.
وی با رد اتهام سیاهنمایی تصریح کرد: «زنده شور» فیلم تلخی است، اما سیاهنما نیست. فیلمهای دادگاهی و جنایی در همه دنیا تلخ هستند. وقتی درباره اعدام و قصاص حرف میزنیم، نمیشود انتظار فضای شیرین داشت. من در این فیلم بخشش چند محکوم را نشان دادهام؛ روشنتر از این چه تصویری میتوان ارائه داد؟
دانشی درباره نحوه تولید فیلم گفت: ساخت این فیلم حاصل اراده شخصی من بود. در این سالها پیشنهادهایی از نهادهای مختلف سینمایی داشتهام، اما همیشه فیلمنامهها از طرف خودم ارائه شده و هیچوقت پیشنهادی نبوده که به آن علاقهمند شوم.
وی در بخش دیگری از صحبتهایش گفت: «بیبدن» و «علفزار» را در هیچ جشنوارهای نمایش ندادم، چون مصرف داخلی داشتند و برای مردم ساخته شده بودند. رکورد فروش برای من مهمتر از حضور در جشنوارههاست. تمام دعواهایم سر «بیبدن» هم از همین جا میآمد؛ دوست داشتم مردم فیلم را ببینند، نقد کنند و من فیلم به فیلم بهتر شوم. آن ۷۰ هزار نفری که بلیت خریدند، خودشان مردم این کشور هستند.
این کارگردان درباره نقش روحانی فیلم گفت: کنایههای این نقش، بهعمد با لحنی بامزه طراحی شده بود. تورج الوند در این نقش بسیار خوب ظاهر شد و توانست بخشی از تلخی فیلم را تعدیل کند.
دانشی درباره تعدد شخصیتها بیان کرد: به نظرم فیلمنامه ظرفیت این تعداد کاراکتر را داشت، اما اگر ضعفی در این زمینه وجود دارد، آن را میپذیرم.
وی درباره استفاده از موسیقی در صحنه اعدام گفت: ماجرای فلوت واقعی بود و چند اتفاق واقعی دیگر هم از پروندههای مختلف جمعآوری و در دل داستان قرار گرفت. فیلم بر اساس واقعیت ساخته شده و پروندهها تخیلی نیستند.
دانشی درباره مفهوم قهرمان در فیلم توضیح داد: قهرمان یعنی فردی که در برابر سیستم قرار میگیرد. سینمای اجتماعی باید محل طرح اعتراض باشد؛ اعتراض به ناعدالتی و فساد. سینما برای همین زنده مانده، البته اگر اجازه بدهند.
وی با انتقاد از عملکرد صداوسیما گفت: تلویزیون دیگر محلی برای دیدن این حرفها نیست. سینما تنها جایی است که هنوز میشود حرف زد، آن هم در حال از دست رفتن است. فیلمی از مهدویان سالهاست توقیف شده و خودش یک اعتراض است.
دانشی در ادامه افزود: با وجود تمام فشارها، سانسورها و برخوردها، ما ایستادهایم و تلاش میکنیم چراغ سینما خاموش نشود.
کارگردان «زنده شور» درباره فشارهای اقتصادی بر هنرمندان گفت: تحت فشار قرار دادن کارگردان و تهیهکننده و مختل کردن ارتزاق شغلی آنها، کار درستی نیست.
وی درباره احتمال تدوین مجدد فیلم گفت: نسخه فعلی دو ساعت و ۱۳ دقیقه است و اگر احساس کنیم زمان آن طولانی است، کوتاهتر خواهد شد.
دانشی با اشاره به اکران فیلم گفت: برای «زنده شور» شانس خوبی در اکران قائل هستم و امیدوارم در شرایط مناسبی روی پرده برود. من بهندرت زیر بار سانسور میروم. اینکه در یک فیلم قهرمانمحور، شخصیت اصلی مقابل محل کارش میایستد، به معنای ضدسیستم بودن نیست؛ خود سیستم هم چنین برداشتی ندارد.
نظر شما