به گزارش خبرگزاری ایمنا، نشست خبری فیلم سینمایی «دختر پریخانم» به کارگردانی علیرضا معتمدی، _چهارشنبه، ۱۵ بهمنماه_ از آثار حاضر در چهلوچهارمین جشنواره ملی فیلم فجر، با اجرای وحید رونقی و با حضور کامبیز دارابی (تهیهکننده اجرایی)، علیرضا معتمدی (تهیهکننده و کارگردان) و سهند مهدیزاده (آهنگساز) در پردیس سینمایی ملت برگزار شد.
علیرضا معتمدی در ابتدای این نشست، با اشاره به شرایط اجتماعی روزهای اخیر اظهار کرد: این روزها کمتر کسی حال خوبی دارد. جامعه ما در دورهای تلخ و اندوهبار به سر میبرد؛ از جانباختن جوانان گرفته تا شهادت عزیزانی که در جریان جنگ ۱۲ روزه از دست دادیم. طی سالهای گذشته مشغول کار روی شاهنامه بودم و به بیتی رسیدم که بهدرستی حال و هوای این روزهای ما را بازتاب میدهد: «شبی چون شب روی شسته به قیر / نه بهرام پیدا نه کیوان نه تیر».
وی افزود: بدترین اتفاق برای یک ملت، رسیدن به نقطهای است که هیچ نشانهای از امید و جهت وجود نداشته باشد. در روزگاری که حقیقت و دروغ در هم تنیده شدهاند، جامعه ما به مرحلهای رسیده که پیشتر درباره آن هشدار داده میشد؛ مرحله «بیچاره بودن». وضعیتی که انسان احساس میکند هیچ راه نجاتی پیش رویش نیست و این بهشدت اندوهبار است.
این کارگردان با تأکید بر ضرورت همدلی اجتماعی گفت: در چنین شرایطی، تنها چیزی که میتواند ما را به هم نزدیک کند، احترام گذاشتن به فردیت انسانهاست. ایران سرزمینی متکثر است و مردمانش قرنها با وجود تفاوتها در کنار یکدیگر زیستهاند. شاید امروز تنها کاری که از ما برمیآید این باشد که رنجهای یکدیگر را به رسمیت بشناسیم. هر فردی در درون خود درگیر نبردی پنهان است و باید انتظارمان از آدمها را متناسب با توان، ادراک و شرایط اجتماعیشان تنظیم کنیم و اجازه دهیم آنگونه که میخواهند زندگی کنند.
معتمدی درباره حضور «دختر پریخانم» در جشنواره فیلم فجر گفت: با احترام کامل به کسانی که تصمیم گرفتند در جشنواره شرکت نکنند، من معتقدم باید از هر امکان و روزنهای برای ادامه کار استفاده کرد. فیلمسازی یک فرآیند کوتاهمدت نیست. ساخت این فیلم پنج سال از زندگی من را درگیر خود کرد و مسیر دشواری برای دریافت پروانه ساخت پشت سر گذاشتیم. با وجود همه سختیها، در کنار گروهی از دوستان و با انگیزه و عشق، این فیلم ساخته شد و فکر میکنم توانستیم نگاه و دغدغه خودمان را بهروشنی در آن بیان کنیم.
وی درباره پیوند شخصی خود با آثارش توضیح داد: هر سه فیلم من از یک نقطه مشترک شکل گرفتهاند؛ تلاشی برای کنار هم قرار دادن بخشهایی از وجود خودم و معنا دادن به زندگی. «رضا» درباره تنهایی بود، «چرا گریه نمیکنی» به تجربه فقدان میپرداخت و «دختر پریخانم» حاصل مواجهه من با یک زخم قدیمی است. مادرم را در جوانی و بر اثر یک تصادف از دست دادم و این اتفاق، ترومای بزرگی برای من بود. سالها نتوانستم به این موضوع نزدیک شوم، اما هنگام ساخت این فیلم فهمیدم که در تمام این مدت، نیاز داشتم کسی به من بگوید شاید روزی مادرت بازگردد و زنده شود. انگیزه پنهان ساخت این فیلم، از همین نیاز عاطفی نشأت میگیرد.
این کارگردان ادامه داد: در دو فیلم قبلیام نیز تجربه نزدیک شدن به رئالیسم جادویی را داشتم و در «دختر پریخانم» تلاش کردم این فضا را در قالبی الهامگرفته از روایتهای کهن ایرانی و در شیوه داستانگویی مورد علاقهام بسط دهم.
معتمدی درباره نبود شخصیت مرد در فیلم بیان کرد: جهان فیلم میان رویا و واقعیت معلق است. مرد داستان، جهان خود و مادرش را ایزوله کرده و اجازه ورود دیگران را نمیدهد. زنانی که در فیلم حضور پیدا میکنند، در واقع برای حفظ جهان زنانه فیلم هستند و هر یک، بخشی از گذشته مادر را بازنمایی میکنند.
در ادامه نشست، سهند مهدیزاده آهنگساز فیلم نیز گفت: موسیقی این اثر مستقیماً از فیلمنامه شکل گرفت. ساخت موسیقی را در سه پرده پیش بردیم؛ فضایی که تا حدی فانتزی است، اما سعی کردم از فانتزی صرف فاصله بگیرم و به لایههای درونی شخصیتها نزدیک شوم.
معتمدی درباره نگاه خود به جشنواره فیلم فجر اظهار کرد: ما با رویکردی کاملاً سینمایی در جشنواره حضور داریم. فیلمی ساختهایم که به آن باور داریم و آن را ارائه کردهایم. جشنواره فجر را هیچگاه بهعنوان جشن تلقی نکردهام؛ از نظر من، این رویداد بیشتر شبیه یک نمایشگاه تخصصی سالانه است. حضور ما در جشنواره بخشی از مسیر حرفهای فیلم و برنامهریزی برای اکران آن است و تعهدات مالی و قراردادی نیز این حضور را ضروری میکرد.
وی افزود: امروز بسیاری از فیلمسازان بدون دریافت مجوز فیلم میسازند و متأسفانه با برخوردهای سختگیرانه مواجه میشوند. شاید بتوان در آینده از جشنوارهای ملی سخن گفت که همه امکان حضور در آن را داشته باشند، اما در شرایط فعلی، این رویداد تنها فرصت موجود برای نمایش آثار است.
این کارگردان در پایان گفت: از مسئولان درخواست میکنم در روند صدور پروانه ساخت تجدیدنظر کنند، چرا که این مسیر افراد را ناخواسته به قانونشکنی سوق میدهد. بسیاری از فیلمسازان طی سالهای اخیر به دلیل همین محدودیتها از فیلمسازی بازماندهاند. امیدوارم تا سال آینده شرایطی فراهم شود که همه بتوانند فیلم بسازند و در صورت تمایل، آثار خود را در این رویداد به نمایش بگذارند.
معتمدی درباره جذب سرمایه از بنیاد سینمایی فارابی نیز توضیح داد: این پروژه برخلاف انتظار، در پیچینگ فارابی پذیرفته شد. تنها ۱۰ دقیقه فرصت داشتم تا از فیلم دفاع کنم و با توجه به تجربه همکاری با سرمایهگذاران داخلی و خارجی، تلاش کردم پروژه را دقیق و هدفمند ارائه دهم. همین جزئیات باعث شد از یک پروژه آوانگارد حمایت شود. «دختر پریخانم» در دوره مدیریت جدید فارابی پذیرفته شد و سهم من و این بنیاد از فیلم بهصورت پنجاهپنجاه است.
وی در پایان خاطرنشان کرد: هر سه فیلم من درباره انسانی است که در شرایط بحرانی قرار میگیرد و با وجود تلاش درونی، توان انجام کنشی مؤثر برای رهایی از وضعیت خود را ندارد.
نظر شما