به گزارش سرویس ترجمه خبرگزاری ایمنا، در عصر مد سریع که حجم تولید لباس به مرز نگرانکنندهای رسیده است، بحران پسماندهای نساجی به یکی از بزرگترین چالشهای زیستمحیطی شهرهای مدرن تبدیل شده است. با این حال، در میان این بحران، دو کلانشهر سانفرانسیسکو و آمستردام توانستهاند با بهرهگیری از استراتژیهای متفاوت اما مکمل، خود را به عنوان الگوهای جهانی در بازیافت پوشاک معرفی کنند. در حالی که یکی بر سهولت جمعآوری و قوانین سختگیرانه تمرکز دارد، دیگری با تکیه بر تکنولوژیهای پیشرفته در پی ایجاد یک چرخهی کامل تولید است که در آن هیچ لباسی هرگز به زباله تبدیل نمیشود.
سانفرانسیسکو؛ الگوی موفق در مدیریت پسماند شهری
سانفرانسیسکو سالهاست که بهعنوان یکی از پیشگامان جنبش «پسماند صفر» در ایالات متحده شناخته میشود. موفقیت این شهر در بازیافت پارچه و لباس، بیش از هر چیز مدیون ایجاد پیوند میان زیرساختهای شهری و مسئولیتپذیری شهروندی است. در این شهر، بازیافت لباس فرآیندی پیچیده برای شهروندان نیست؛ بلکه بخشی از سیستم یکپارچه جمعآوری زباله در درب منازل است. بر اساس قوانین «بازیافت و کمپوست اجباری»، تمامی ساکنان و کسبوکارها موظف به تفکیک دقیق پسماندهای خود هستند.
بخش بزرگی از این موفقیت حاصل همکاری استراتژیک شهرداری با شرکت مدیریت منابع «ریکولوژی» و سازمانهای غیرانتفاعی مانند «گودویل» است. در این ساختار، لباسهایی که قابلیت استفاده مجدد دارند به چرخه فروش دستدوم بازمیگردند و قطعات غیرقابل استفاده با دقت جداسازی شده تا در صنایع دیگر به عنوان عایق حرارتی، لایههای زیرین فرش یا دستمالهای صنعتی مورد استفاده قرار گیرند. در واقع، سانفرانسیسکو با حذف موانع فیزیکی و تبدیل بازیافت به یک وظیفه قانونی و همزمان ساده، توانسته است بیشترین میزان انحراف پسماند از دفنگاههای زباله را در آمریکای شمالی ثبت کند.

آمستردام؛ قطب نوآوری و اقتصاد چرخشی
اگر سانفرانسیسکو را قهرمان جمعآوری بدانیم، آمستردام بدون شک رهبر تکنولوژیک جهان در حوزه اقتصاد چرخشی نساجی است. هلندیها هدفی جسورانه را دنبال میکنند: تبدیل شدن به یک شهر کاملاً چرخشی تا سال ۲۰۵۰. در این شهر، لباس کهنه به عنوان زباله دیده نمیشود، بلکه به عنوان یک «ماده اولیه ارزشمند» برای صنعت نساجی آینده نگریسته میشود. آمستردام میزبان پیشرفتهترین تکنولوژیهای جداسازی نساجی در دنیاست؛ سیستمی موسوم به «فیبرسورت» (Fibersort) که با استفاده از اسکن مادون قرمز نزدیک، لباسها را بر اساس نوع دقیق الیاف، از پنبه خالص تا ترکیبات پلیاستر، در حجم صنعتی دستهبندی میکند.
این شهر همچنین به عنوان پایتخت جهانی دنیم (جین) شناخته میشود و با راهاندازی توافقنامه «Denim Deal»، برندهای بزرگ را متعهد کرده است که در تولیدات جدید خود حداقل از ۵ درصد الیاف بازیافتی استفاده کنند. علاوه بر این، آمستردام با راهاندازی مراکز تعمیرات پیشرفته، فرهنگ تعمیر به جای جایگزینی را ترویج میدهد تا پیش از آنکه نوبت به بازیافت برسد، طول عمر مفید پوشاک به حداکثر ممکن برسد.




نظر شما