به گزارش خبرگزاری ایمنا، در روزگاری که تصویر و روایت، نقشی تعیینکننده در شکلدهی افکار عمومی دارند، هنرمندانی هستند که بوم نقاشی را به رسانهای برای فریاد عدالت تبدیل کردهاند. «مرام علی» هنرمند تجسمی اهل اردن، یکی از همین چهرههاست که با تمرکز بر رنج مردم فلسطین و مقاومت غزه، هنر خود را به زبان اعتراض، همدلی و ایستادگی بدل کرده است.
نقاشیهای او که در سبک «امپرسیونیسم» خلق شدهاند، در دوسال اخیر و پس از شدت گرفتن جنگ غزه بهطور گسترده در سطح جهان از طریق شبکههای اجتماعی بازنشر پیدا کرده و هریک که قابی واقعی از اتفاقات تراژیک غزه است، به آینهای برای بازتاب جنایات رژیم صهیونسیتی در این باریکه تبدیل شدهاند. در سبک امپرسیونیسم تمرکز اصلی روی ثبت لحظه و تأثیر نور و رنگ است، نه جزئیات دقیق. آثار مرام علی بیشتر در بستر شبکه اجتماعی اینستاگرام و در صفحه شخصی او منتشر میشوند.
از «روح الروح» گرفته تا «صوت الشعب (صدای مردم)» و «المیلاد فی الغزة» (تولد در غزه)» این هنرمند اردنی تلاش کرده است تا از زاویه نگاه خود صدای رنج مردم فلسطین و از آن مهمتر، تریبونی برای حمایت از مقاومت باشد.
وی در گفتوگو با خبرنگار ایمنا، از مسیر هنریاش، انگیزه ورود به هنر مقاومت و نگاهش به نقش هنر در روزهای جنگ و جنایت میگوید.
ایمنا: لطفاً در ابتدا خودتان را معرفی کنید و بفرمایید در کجا فعالیت میکنید و سبک هنریتان چیست؟
علی: من مرام علی هستم، هنرمند تجسمی ساکن شهر اربد در اردن؛ جایی که در آن متولد شدم و رشد کردم، در ابتدا موسیقی خواندهام و تخصصم پیانو بوده، اما بیش از هر چیز خودم را یک هنرمند تجسمی و نقاش میدانم.
سبک کاریام بهطور طبیعی به امپرسیونیسم نزدیک است؛ نه از روی انتخاب آگاهانه، بلکه مسیری که هنر من بهصورت طبیعی در آن شکل گرفت و رشد کرد. درحال حاضر مادر سه فرزند هستم.
ایمنا: چه عواملی شما را به سمت هنر و مسیری که امروز در آن قرار دارید سوق داد؟
علی: از همان سالهای کودکی، از زمانی که تازه دنیا را میشناختم، عاشق نقاشی و کار با گل بودم. حتی قبل از آنکه نوشتن را یاد بگیرم، طراحی میکردم.
برای من هنر تنها یک فعالیت یا مهارت نبوده، بلکه بخشی جداییناپذیر از زندگی و شیوه بیان احساساتم است؛ چیزی که همیشه با من بوده و است.
ایمنا: چه عاملی موجب شد بهطور جدی به هنر مقاومت و موضوع غزه بپردازید؟ آیا این مسیر پس از عملیات «طوفانالاقصی» شکل گرفت؟
علی: جنگ غزه و تلاش اشغالگران صهیونیست برای خاموش کردن صدای مردم فلسطین، مرا به واکنش واداشت. احساس کردم وظیفه دارم از هنرم بهعنوان ابزاری برای رساندن صدای کسانی استفاده کنم که زیر بمباران و کشتار، امکان فریاد زدن ندارند.
این یک انتخاب نبود؛ یک مسئولیت انسانی بود.
ایمنا: در میان آثاری که در این دوره خلق کردهاید، کدام اثر برای خودتان تأثیرگذارتر بوده و چه پیامی در آن نهفته است؟
علی: از میان تمام آثاری که با درد و اندوه فراوان خلق کردهام، بیش از همه با تابلوی «نماز تراویح» ارتباط برقرار میکنم.
این اثر مردمی را نشان میدهد که در میان ویرانههای مسجدی ویرانشده، ایستادهاند و نماز میخوانند؛ تصویری فراواقعی اما واقعی.
این تابلو روایتگر پافشاری انسان بر حق زندگی، ایمان و انسانیت در دل ویرانی است.
نماز تراویح یکی از نمازهای مستحبی اهلسنت است
که در شبهای ماه رمضان بعد از نماز عشاء و پیش از نماز وتر خوانده میشود
ایمنا: کدامیک از آثار شما بازخورد بیشتری از سوی مخاطبان دریافت کرده است؟
علی: راستش هیچگاه تمرکزم بر بازخورد یا میزان دیدهشدن آثارم نبوده است.
افراد زیادی احساساتشان را با من در میان میگذارند، اما برای من مهم نیست که کدام اثر بیشتر دیده شده. من هرگز نمیخواهم از فاجعهای همچون نسلکشی در غزه، سود معنوی یا مادی ببرم.
تنها دغدغهام این است که صدایی برای مردم مظلوم باشم.
ایمنا: به نظر شما هنر تا چه اندازه میتواند به مقاومت و مردم غزه کمک کند؟ آیا در این مسیر با چالشهایی روبهرو بودهاید؟
علی: میدانم که شاید آنچه ما انجام میدهیم در برابر حجم خون و ویرانی ناچیز به نظر برسد، اما باور دارم هر تلاش کوچکی میتواند در زمانی دیگر معنا پیدا کند.
من سعی میکنم به اندازه توانم کنار مردم بایستم و صدای آنها باشم؛ همانطور که خداوند به من توان داده است.
ایمنا: پیام شما به هنرمندان جهان که میخواهند در مسیر کنشگری و حمایت از مردم غزه قدم بردارند چیست؟
علی: این پیام تنها برای هنرمندان نیست؛ برای همه انسانهاست.
غزه فرصتی است برای ایستادن در کنار حق، عدالت و انسانیت.
هنر بهذات زیبایی است و هیچ زیباییای بالاتر از ایستادن در کنار عدالت نیست. این، اوج و روح حقیقی هنر است.
ایمنا: هدف نهایی شما در مسیر هنریتان چیست؟
علی: راستش هیچوقت به مقصد نهایی فکر نمیکنم.
من با هنر زندگی میکنم؛ همانطور که صبحانه میخورم، فرزندانم را بزرگ میکنم یا پنجره را برای ورود هوای تازه باز میکنم.
هنر بخشی طبیعی از زندگی من است، نه یک پروژه برای رسیدن به قلهای خاص.
نظر شما