به گزارش سرویس ترجمه خبرگزاری ایمنا، کپنهاگ نمونهای برجسته از شهری است که پیش از آنکه تصویرش در فضای مجازی بهصورت تصادفی و الگوریتممحور ساخته شود، روایت معماری خود را بهطور شفاف تعریف کرده است. برخلاف بسیاری از مقاصد گردشگری که حول یک یا دو نماد معماری میچرخند، هویت معماری کپنهاگ نه بر یک ساختمان خاص، بلکه بر مجموعهای از ارزشهای شهری بنا شده است؛ ارزشهایی چون مقیاس انسانی، عدالت اجتماعی، توجه به محیط زیست و نقش معماری در زندگی روزمره شهروندان.
مدیریت شهری و نهادهای فرهنگی کپنهاگ، معماری را بهعنوان زنجیرهای پیوسته از تحولات تاریخی و اجتماعی معرفی میکنند. در این روایت، مرکز تاریخی شهر و بافتهای قرونوسطایی در کنار محلههای مسکونی قرن نوزدهم، پروژههای مدرنیستی دولت رفاه، بازآفرینی مناطق صنعتی متروکه و معماری معاصر سازگار با اقلیم قرار میگیرند. هر یک از این لایهها نه بهعنوان گذشته، بلکه بهمثابه بخشی از یک سیستم زنده شهری معرفی میشود.
نمونه شاخص این رویکرد را میتوان در روایت دیجیتال سواحل و اسکلههای کپنهاگ مشاهده کرد. بهجای تمرکز بر یک بنای نمادین، محتوای رسمی و غیررسمی شهر بر فرآیند تبدیل بنادر صنعتی به فضاهای عمومی چندمنظوره تأکید دارد. مناطقی مانند ایسلندس بریگه و نوردهان نه فقط بهخاطر معماریشان، بلکه بهدلیل پیوند میان مسکن، مسیرهای دوچرخهسواری، فضاهای تفریحی و امکان استفاده روزمره شهروندان برجسته میشوند. تصاویر شنا در بندر، دوچرخهسواری در کنار آب و حضور مردم در فضاهای عمومی، معماری را در بستر زندگی واقعی نشان میدهد.
این روایت بهطور هدفمند در بستر دیجیتال تقویت شده است. پلتفرمهای رسمی شهر، رویدادهای معماری و کمپینهای گردشگری، بهجای نمایش صرف فرم بناها، بر تجربه زیسته تأکید دارند. همین امر باعث شده است که محتوای تولیدشده توسط گردشگران و کاربران شبکههای اجتماعی نیز ناخودآگاه در همان چارچوب روایتشده شکل بگیرد و تصویر یکپارچهتری از شهر در فضای آنلاین بازتولید شود.
کارشناسان معتقدند کپنهاگ با این رویکرد، معماری را از یک «جاذبه تماشایی» به یک «سیستم شهری قابل تجربه» تبدیل کرده است. شهری که در آن معماری نه فقط برای دیدهشدن، بلکه برای استفاده، تعامل اجتماعی و پاسخ به چالشهای محیطی طراحی میشود. تعریف شفاف این روایت، به کپنهاگ اجازه داده است که در فضای دیجیتال بهعنوان آزمایشگاهی زنده برای معماری معاصر و زندگی شهری پایدار شناخته شود.
تجربه کپنهاگ نشان میدهد که شهرها میتوانند با تعریف آگاهانه روایت معماری خود، جهت بازنمایی دیجیتال را تعیین کنند و بهجای آنکه اسیر تصاویر سطحی و ویروسی شوند، هویتی عمیق، منسجم و پایدار را در ذهن مخاطبان جهانی شکل دهند.
نظر شما