به گزارش سرویس ترجمه خبرگزاری ایمنا، در بوئنوس آیرس، هنر خیابانی پدیدهای حاشیهای یا موقت نیست، بلکه بخشی جداییناپذیر از بافت شهری و زندگی روزمره مردم به شمار میرود. در جایجای شهر، از دیوارهای ساختمانهای مسکونی گرفته تا پلها، گذرگاهها، کرکره مغازهها و نماهای صنعتی، آثار هنری بزرگی دیده میشود که اغلب در ابعادی فراتر از تصور شکل گرفتهاند. نقاشیهای دیواری دوطبقه و حتی چندطبقه در بسیاری از محلهها منظرهای عادی است و همین مقیاس بزرگ، به هنر خیابانی بوئنوس آیرس هویتی منحصربهفرد بخشیده است.
یکی از عوامل اصلی شکلگیری این چهره متمایز، فضای باز و نسبتاً منعطف فرهنگی در این شهر است. از اوایل دهه ۲۰۰۰ میلادی، رویکردی غیرسختگیرانه نسبت به هنر خیابانی در بوئنوس آیرس شکل گرفت که امکان تجربهگری، خلاقیت و گسترش این هنر را فراهم کرد. بسیاری از مالکان ساختمانها با اجرای نقاشیهای دیواری موافقت کردند و نهادهای شهری نیز، بهجای برخوردهای قهری، رویکردی مداراگرانه در پیش گرفتند. این فضا به هنرمندان اجازه داد تا بدون محدودیتهای رایج در بسیاری از کلانشهرها، آثار بزرگ و مفهومی خلق کنند.
هنر خیابانی در بوئنوس آیرس پیوندی عمیق با تاریخ و واقعیتهای اجتماعی آرژانتین دارد. بخش قابلتوجهی از این آثار به موضوعاتی چون حافظه جمعی، دوران دیکتاتوری، مبارزات اجتماعی، نابرابری، هویت آمریکای لاتین، مهاجرت، فوتبال و جنبشهای اجتماعی میپردازد. به این ترتیب، دیوارهای شهر به نوعی آرشیو بصری بدل شدهاند که روایتهایی از گذشته و حال جامعه را در معرض دید عموم قرار میدهند و گفتوگویی مداوم میان هنر و جامعه شکل میدهند.
تنوع سبکها و هنرمندان نیز از ویژگیهای برجسته این شهر است. بوئنوس آیرس میزبان نسلهای مختلفی از هنرمندان محلی و بینالمللی بوده که هر یک با زبان بصری خاص خود به غنای این فضای شهری افزودهاند. حضور مستمر هنرمندان خارجی در کنار چهرههای برجسته داخلی باعث شده است که سیمای بصری شهر همواره در حال تغییر و نوسازی باشد؛ آثاری که گاه جایگزین میشوند، بازتفسیر میگردند یا به لایههای جدیدی از معنا میرسند.
برخلاف بسیاری از شهرهای جهان که هنر خیابانی را به مناطق خاص و گردشگری محدود کردهاند، در بوئنوس آیرس این هنر در سراسر شهر جریان دارد. محلههایی مانند پالرمـو، لا بوکا، سن تلمو، کولخیالس و باراکاس تنها نمونههایی از گستره وسیع حضور هنر عمومی هستند، اما این آثار به همان اندازه در محلههای مسکونی و مناطق کمتر شناختهشده نیز دیده میشوند. همین پراکندگی گسترده، حس تعلق عمومی به هنر را تقویت کرده و آن را از یک جاذبه صرفاً توریستی فراتر برده است.
در سالهای اخیر، هنر خیابانی به بخشی از اقتصاد فرهنگی شهر نیز تبدیل شده است. تورهای تخصصی، پژوهشهای دانشگاهی و توجه رسانههای بینالمللی به این پدیده، جایگاه بوئنوس آیرس را بهعنوان یکی از پایتختهای هنر خیابانی جهان تثبیت کردهاند. با این حال، این شهر توانسته است تا حد زیادی ماهیت مردمی و غیرتجاری این هنر را حفظ کند.
اگرچه تعیین عددی دقیق برای میزان هنر عمومی در خیابانهای بوئنوس آیرس دشوار است، اما آنچه این شهر را متمایز میکند، کیفیت، گستردگی و پیوند عمیق هنر با زندگی شهری است. بوئنوس آیرس شهری است که دیوارهایش روایت میکنند، اعتراض مینمایند و هویت میسازند؛ شهری که هنر خیابانی در آن نه یک تزئین، بلکه زبان زنده شهر است.
نظر شما