به گزارش خبرگزاری ایمنا؛ سعید ابراهیمی، معاون برنامهریزی و توسعه سرمایه انسانی شهردار اصفهان در یادداشتی نوشت: «پیادهروی در خیابانهای یک شهر، تصویری از پیشرفت تمدن را پیش چشم انسان میگشاید، اما آنچه پشت این نمای زیبا نهفته است، داستانی پیچیده از مهندسی، مدیریت و برنامهریزی دقیق است.
توسعه زیرساختهای شهری و عمرانی، فراتر از ساختوساز و بلندمرتبهسازی، شریان حیاتی است که حیات اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی یک شهر را جاری نگه میدارد. بدون این ستون فقرات محکم، حتی زیباترین شهرها نیز دچار زوال و نابودی خواهند شد.
در دهههای گذشته، شاید توسعه شهری تنها به معنای گسترش خیابانها و ساخت پلها بود. اما در دنیای امروز، تعریف زیرساخت دگرگون شده است؛ توسعه زیرساخت شهری اکنون به معنای ایجاد اتصالات هوشمند است و از سیستمهای حملونقل عمومی سریع و پاک (مانند مترو و تراموا) گرفته تا شبکههای فیبر نوری و اینترنت اشیا که مدیریت شهری را به سمت شهرهای هوشمند سوق میدهند.
شهرهایی که در ارزیابیهای جهانی رتبه بالایی دارند، شهرهایی هستند که زیرساخت دیجیتال خود را همگام با زیرساخت فیزیکی توسعه دادهاند؛ یک سیستم حملونقل هوشمند که ترافیک را مدیریت میکند، نه تنها زمان شهروندان را حفظ میکند، بلکه آلودگی هوا را کاهش داده و به نفع اقتصاد و محیط زیست تمام میشود.
یکی از مهمترین محورهایی که امروزه در بحث توسعه عمرانی مورد ارزیابی قرار میگیرد، مفهوم «عدالت فضایی» است؛ توسعه زیرساخت نباید تنها محدود به مناطق برخوردار یا ثروتمند شهرها باشد. یک پروژه عمرانی موفق، پروژهای است که فاصله بین محرومترین و برخوردارترین مناطق شهر را کم کند.
دسترسی همگانی به حمل و نقل عمومی، خدمات شهری با کیفیت و فضاهای سبز، شاخصهایی هستند که نشان میدهند توسعه شهر منصفانه بوده است یا خیر. ارزیابی مدیران شهری امروز بر این اساس است که آیا بودجه عمرانی صرف برخی مناطق خاص شده یا برای رفع مشکلات اساسی حاشیهنشینان و بهبود کیفیت زندگی تمام طبقات اجتماعی بهکار رفته است.
تأمین زیرساخت دشوار است، اما نگهداری آن دشوارتر. بسیاری از شهرهای در حال توسعه با مشکل فرسودگی زیرساختهای قدیمی روبهرو هستند. ارزیابیهای جدید نشان میدهد که تمرکز صرف بر «ساخت» بدون برنامهریزی برای «نگهداری»، منجر به هدررفت سرمایههای ملی میشود.
بنابراین، رویکردهای نوین در عمران شهری بر پایداری و طول عمر مفید پروژهها تمرکز دارند. استفاده از مصالح بادوام، طراحی سازگار با محیط زیست و ایجاد سیستمهای مدیریت تعمیر و نگهداری پیشگیرانه، از اصول کلیدی این رویکرد هستند.
توسعه زیرساختهای شهری و عمرانی، مسابقهای نیست با خط پایان، بلکه فرآیندی مداوم برای بهبود کیفیت زندگی است. شهرها مانند موجودات زنده هستند که باید دائماً رشد کنند و خود را با نیازهای روز سازگار کنند. ارزیابی دقیق و مستمر این توسعه، تضمینی است برای آیندهای که در آن شهروندان میتوانند با رفاه، امنیت و کرامت زندگی کنند. سرمایهگذاری در زیرساخت، در واقع سرمایهگذاری بر روی آینده و نسلهای آتی است.»
نظر شما