به گزارش سرویس ترجمه خبرگزاری ایمنا، جهان در حال گذار به سمت خودروهای برقی است، اما این تحول در سطح جهانی یکنواخت نیست. در سالهای اخیر، خودروهای برقی بهعنوان راهحلی معجزهآسا برای مسائل زیستمحیطی و انرژی معرفی شدند، اما تجربیات کشورها نشان میدهد که پیشرفت در این حوزه بسته به شرایط محلی متفاوت است. چین با تولید انبوه و کاهش هزینهها پیشتاز شده، در حالی که کشورهای غربی با اتکا به یارانههای دولتی و تمرکز بر محصولات لوکس، با چالشهایی روبهرو هستند. حتی بازگشت به خودروهای هیبریدی (ترکیبی بنزینی-برقی) حاکی از آن است که برقیسازی کامل هنوز برای همه مناطق مناسب نیست.
چین از ابتدا خودروهای برقی را نه بهعنوان کالای لوکس یا نماد زیستمحیطی، بلکه بهعنوان بخشی از یک اکوسیستم صنعتی عظیم مورد توجه قرار داد. دولت با هماهنگی تأمین مواد معدنی، تولید باتری، احداث کارخانهها و ارائه تسهیلات مالی، حمایت گستردهای فراهم کرد. شرکتهایی همچون بیوایدی (BYD) با یکپارچهسازی زنجیره تولید (از باتری تا نرمافزار و موتور)، خودروهای برقی ارزان، کاربردی و قابل اعتماد تولید کردهاند. در نتیجه، بیوایدی از تسلا پیشی گرفته است و محصولات خود را به اروپا و سایر بازارها صادر میکند. در چین، این خودروها حتی برای تاکسیهای روزمره ارزانتر از مدلهای بنزینی عمل میکنند.
در مقابل، کشورهای غربی با یارانههای دولتی، مقررات سختگیرانه را آغاز کردند. تسلا با مدلهای پیشرفته و هوشمند، برقیسازی را به یک روند مد روز و اخلاقی تبدیل کرد، با این حال کاهش یارانهها و ورود مصرفکنندگان واقعی، چالشهایی همچون کمبود و ناکارآمدی ایستگاههای شارژ، قیمتهای بالا، نگرانی از عمر باتری و فروش مجدد خودرو و مسافتهای طولانی بدون زیرساخت مناسب را آشکار کرد. اکنون شرکتهای غربی همچون تویوتا و فولکسواگن به سمت هیبریدها بازگشتهاند؛ خودروهایی عملیتر که از هر دو منبع بنزین و برق بهره میبرند و در صورت زیانهای مالی قابلتوجه، خطوط تولید خود را تعدیل میکنند.
خودروهای برقی خالص راهحلی جهانی نیستند. در چین با جادههای مناسب، شبکه برق قوی و حمایت دولتی موفق عمل میکنند، اما در مناطقی با مسیرهای طولانی، زیرساخت برق ضعیف یا هزینههای بالا، چالشبرانگیزند. بنابراین آینده حملونقل ترکیبی خواهد بود و شامل هیبریدها بهعنوان پل انتقالی، بهبود موتورهای بنزینی و برقیسازی تدریجی متناسب با نیازهای هر کشور میشود. از منظر ژئوپلیتیک، چین با هزینههای پایین، بازارهای اروپا و کشورهای در حال توسعه را تسخیر میکند.
برای کشورهای در حال توسعه همچون هند که کمتر از ۵ درصد ناوگان خودروییاش برقی است، درس کلیدی این محسوب میشود که هدفگذاریهای شعاری کافی نیست و این کشورها باید همچون چین بر کارخانههای بزرگ، باتریهای ارزان و تقویت شبکه برق سرمایهگذاری کنند. برتری چین نهتنها فنی، بلکه صنعتی و دولتی است و کشورهای غربی باید از تجربیات خود برای تطبیق حملونقل با واقعیتهای محلی درس بگیرند.
نظر شما