به گزارش خبرگزاری ایمنا، مصطفی خوش چشم در برنامه تلویزیونی «از فلسطین بگو» در مورد اهداف رژیم برای شروع جنگ دوباره اظهار کرد: منطق ساده و بدیهی «دو دوتا چهارتا» حکم میکند که هیچ هدف راهبردی معقولی وجود ندارد که ارزش چنین هزینهای را داشته باشد. آیا قرار است ترور مقامات عالیرتبه دنبال شود؟ این سناریو پیشتر نیز آزموده شد؛ در دور قبل، تمام توان خود را به کار گرفتند. در روز چهارم، جلسه شورای عالی امنیت ملی با حضور بیش از بیست مقام ارشد سیاسی و نظامی کشور برگزار شد؛ مجموعهای از بالاترین سطوح تصمیمگیری که خوشبختانه هیچ حادثهای رخ نداد. آن بار حتی عنصر غافلگیری هم وجود داشت، اما این بار نه غافلگیری در کار است و نه شرایط مشابه.
وی افزود: اگر هدف، حمله به تأسیسات هستهای باشد، پیشتر توضیح داده شد که نهایت توان موجود، بمب «جیبییو ۵۷» است. در همین زمینه، اظهارات اخیر دونالد ترامپ را میتوان مصداق «سبق لسان» دانست؛ اصطلاحی که به پیشی گرفتن زبان از ذهن اشاره دارد و نمونههای آن در گفتار ترامپ کم نیست. او مقابل دوربین و در شرکت بوئینگ دستور داد بمبی ساخته شود که بیش از ۶۰ متر نفوذ کند. این سخنان بهخودیخود معنا دارد، چرا که در تاریخ استفاده از جیبییو ۵۷ از سال ۲۰۱۱ تاکنون، این سلاح صرفاً در آزمایشها به کار رفته و طرح نفوذ ۶۰ متری نشان میدهد خودشان نیز از محدودیتهای موجود آگاهاند. فراتر از جیبییو ۵۷ سلاح مؤثری وجود ندارد؛ اگر استفاده شده، پرسش این است که چرا و اگر نشده، گزینه قویتری هم در اختیار نیست.
کارشناس مسائل سیاسی تصریح کرد: ورود به حوزه موشکی نیز پیشتر آزموده شده است؛ برخی نقاط هدف قرار گرفت، اما در بسیاری از موارد اساساً دسترسی ممکن نبود و اکنون نیز چنین دسترسیای وجود ندارد. تلاش برای ایجاد اغتشاش داخلی هم به نهایت خود رسید و نتیجهای در بر نداشت. در چارچوب جنگ ترکیبی، از فشارهای سایبری، ترور، خرابکاری، فشار سیاسی و دیپلماتیک و حتی مکانیسم ماشه استفاده شد؛ تمامی ابزارها به کار گرفته شد و نتیجهای حاصل نشد. تلاش برای نشستن بر زخمها و عفونی کردن آنها نیز راه به جایی نبرد. در حوزه جنگ مستقیم هم توفیقی حاصل نشد.
خوش چشم گفت: در چنین شرایطی، این پرسش همچنان بیپاسخ میماند که آن هدف راهبردی کجاست که برایش تحمل چندبرابر خسارت توجیهپذیر باشد. پیشتر نیز در شهریورماه گفته شده بود که تنها در صورت بروز اغتشاش داخلی ممکن است سناریوی دیگری دنبال شود؛ آن هم در مقطع کوتاهی در اوایل آذر. پس از آن، شرایط بهکلی تغییر کرده است. وضعیت آبوهوایی اکنون زمستانی است؛ اگرچه برای توان موشکی شاید اندکی دشواری ایجاد کند، اما برای طرفی که متکی به پهپاد، هواپیما یا دریا باشد، شرایط بهمراتب نامناسبتر است و فضای دریایی اساساً بستر مناسبی برای عملیات تهاجمی محسوب نمیشود.
وی افزود: در این میان، نیروهای نظامی کشور برآوردهای تخصصی و مستقل خود را دارند و طبیعتاً نباید تحت تأثیر اینگونه فضاسازیها قرار بگیرند. تحلیل نظامی مبتنی بر ارزیابی تاکتیکی ادوات و نیروهای باقیمانده آمریکا در منطقه است که از گذشته تاکنون تغییر معناداری نداشته است. در مقابل، این تحلیل بر پایه جمعبندی شرایط راهبردی ارائه میشود: نه هدف راهبردی مشخصی وجود دارد، نه وضعیت میدانی و زمانی مساعد است و نه شرایط داخلی فراهم. در مجموع، هیچ مؤلفهای دیده نمیشود که بتواند برای طرف مقابل بهره و دستاوردی به همراه داشته باشد.
نظر شما