به گزارش خبرگزاری ایمنا و به نقل از الجزیره، دونالد ترامپ از زمان ورود به عرصه سیاست در سال ۲۰۱۵، همواره خود را منتقد سیاست خارجی جنگطلبانه آمریکا معرفی کرده و رقبای سیاسیاش را «جنگافروز» خوانده بود.
با این حال، اقدام اخیر او در ربودن نیکلاس مادورو و اعلام اینکه آمریکا اداره ونزوئلا را بر عهده خواهد گرفت، با جنگهای تغییر رژیم مقایسه میشود؛ همان سیاستهایی که ترامپ پیشتر آنها را عامل بحرانهای پرهزینه برای واشنگتن میدانست.
حمایت گسترده جمهوریخواهان از اقدام ترامپ علیه مادورو
با وجود بعضی انتقادها، اکثریت قانونگذاران جمهوریخواه از اقدام ترامپ تمجید کردهاند.
سناتور لیندزی گراهام در پیامی در شبکههای اجتماعی، این اقدام را «آغاز آزادی ونزوئلا» توصیف کرد و مدعی شد مقابله با آنچه او «خلافت مواد مخدر» نامید، در راستای امنیت ملی آمریکا است.
اظهارات گراهام با انتقادهایی همراه شده، چراکه منتقدان آن را تلاشی برای بازتولید منطق «جنگ علیه ترور» در قالب مبارزه با قاچاق مواد مخدر در آمریکای لاتین میدانند.
مخالفتهای کمجان؛ از تردیدهای حقوقی تا طعنههای سیاسی
در حالی که انتظار میرفت جمهوریخواهان منتقد مداخلات خارجی موضع محتاطانهتری بگیرند، حتی برخی از آنها نیز از بازداشت مادورو استقبال کردند.
مت گیتز، نماینده سابق کنگره با طعنه به سرنوشت مادورو در زندان بدنام السالوادور واکنش نشان داد.
سناتور رند پال، از منتقدان اختیارات جنگی رئیسجمهور، تنها بهصورت محدود از دریافت نکردن مجوز کنگره برای اقدام نظامی انتقاد کرد و خواستار توجه به محدودیتهای قانون اساسی در آغاز جنگ شد.
چالش قانونی حمله آمریکا به ونزوئلا
مایک لی، سناتور جمهوریخواه، از نخستین چهرههایی بود که مشروعیت حقوقی این اقدام را زیر سوال برد.
او اعلام کرد که در نبود اعلان جنگ یا مجوز رسمی استفاده از نیروی نظامی، توجیه قانون اساسی این اقدام محل تردید است.
با این حال، به گفته لی، مارکو روبیو وزیر خارجه آمریکا مدعی شده است که نیروهای آمریکایی در حال اجرای یک حکم بازداشت قانونی بودهاند.
صدای مخالف در حزب جمهوریخواه؛ هشدار درباره جنگهای بیپایان
مارجوری تیلور گرین، نماینده جمهوریخواه کنگره از معدود چهرههایی بود که بهصراحت با اقدام ترامپ مخالفت کرد.
او با انتقاد از «ماشین نظامی همیشگی واشنگتن» تأکید کرد که آمریکاییها هزینه جنگهای خارجی را میپردازند، در حالی که با بحرانهای اقتصادی و افزایش هزینههای زندگی روبهرو هستند.
گرین ارتباط دادن ونزوئلا به بحران فنتانیل در آمریکا را رد کرد و یادآور شد که این کشور صادرکننده اصلی این ماده مخدر نیست.
«نفت و تغییر رژیم»؛ هشدار درباره تکرار افغانستان در آمریکای لاتین
توماس مَسی، دیگر نماینده جمهوریخواه، حمله به ونزوئلا را تلاشی برای تغییر رژیم با انگیزههای نفتی توصیف کرد.
او هشدار داد که این اقدام میتواند به موج گسترده پناهجویان، هزینههای میلیاردی و شکلگیری «یک افغانستان کوچک در نیمکره غربی» منجر شود.
تجربه عراق؛ موفقیت کوتاهمدت، شکست بلندمدت؟
اگرچه بازداشت مادورو در کوتاهمدت با هزینهای اندک برای واشنگتن انجام شده، منتقدان یادآوری میکنند که جنگ عراق نیز در ابتدا با حمایت گسترده جمهوریخواهان همراه بود، اما امروز بهعنوان یک فاجعه ژئوپلیتیک شناخته میشود.
در شرایطی که هنوز مشخص نیست چه کسی کنترل ونزوئلا را در دست دارد و ترامپ چگونه قصد «اداره» این کشور را دارد، اظهارات او درباره احتمال اعزام نیروهای زمینی، نگرانیها درباره اشغال نظامی و تکرار سناریوهای ویتنام، عراق و افغانستان را تشدید کرده است.
جنگ با «مواد مخدر»؛ نسخه جدید سلاحهای کشتار جمعی؟
توماس مَسی با اشاره به تجربههای گذشته هشدار داد: «روزی به بهانه سلاحهای کشتار جمعی به جنگ رفتیم؛ امروز همان سناریو تکرار میشود، با این تفاوت که میگویند مواد مخدر همان سلاحهای کشتار جمعی هستند.»
نظر شما