به گزارش خبرگزاری ایمنا و به نقل از ساینس دیلی، یک مطالعه گسترده و جدید هشدار میدهد که اختلال در ریتم شبانهروزی (ساعت بدن) میتواند نشانهای هشداردهنده و قوی برای افزایش خطر زوال عقل در سالمندان باشد، این پژوهش که توسط آکادمی نورولوژی آمریکا منتشر شده، تأکید میکند که حفظ یک الگوی منظم روزانه ممکن است نقش کلیدی در سلامت مغز با افزایش سن ایفا کند.
محققان دانشگاه UT Southwestern با ردیابی الگوهای فعالیت و استراحت بیش از ۲۲۰۰ سالمند (با میانگین سنی ۷۹ سال) به مدت چندین سال، به یافتههای تکاندهندهای دست یافتند. شرکتکنندگان به مدت حدود ۱۲ روز مانیتورهای قلبی کوچکی پوشیدند که دادههای دقیقی از ریتمهای روزانه آنها ثبت میکرد.
نتایج کلیدی مطالعه
- ضعف ریتم بدن، افزایش خطر: افرادی که ریتم شبانهروزی ضعیفتر و نامنظمتری داشتند، حدود دو و نیم برابر بیشتر در معرض خطر ابتلاء به زوال عقل در طول دوره مطالعه بودند، هر کاهش انحراف معیار در قدرت ریتم، با ۵۴ درصد افزایش خطر مرتبط بود.
- تأثیر زمان اوج فعالیت: خطر برای کسانی که اوج فعالیت روزانهشان در ساعات بعدازظهر دیرتر (بعد از ساعت ۲:۱۵) رخ میداد، ۴۵ درصد بیشتر از افرادی بود که زودتر در روز فعالتر بودند.
- نقش پیری: با افزایش سن، ریتم طبیعی بدن تمایل به تضعیف و بینظمی دارد که این مطالعه آن را به عنوان یک عامل خطر مستقل برای مغز برجسته میکند.
وندی وانگ، نویسنده اصلی این مطالعه، میگوید «اختلال در ریتمهای شبانهروزی ممکن است فرآیندهایی همچون التهاب را تغییر داده یا با اختلال در خواب، موجب تجمع بیشتر پلاکهای آمیلوئید مرتبط با آلزایمر در مغز شود.»
این یافتهها اگرچه رابطه علت و معلولی مستقیم را ثابت نمیکنند، اما پنجره جدیدی به سوی راهبردهای پیشگیری میگشایند. پژوهشگران معتقدند مداخلات سادهای همچون قرارگیری منظم در معرض نور طبیعی صبحگاهی، حفظ برنامه خواب ثابت و فعالیت بدنی روزانه (که همگی ساعت بدن را تنظیم میکنند) ممکن است به کاهش خطر زوال عقل کمک کنند. این مطالعه بر اهمیت توجه به الگوهای کلی فعالیت روزانه به عنوان نشانگری برای سلامت مغز، فراتر از فقط کیفیت خواب، تأکید دارد.
نظر شما